I FSK 1671/22

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną H.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Sprawa dotyczyła prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego za I kwartał 2013 r. Sąd pierwszej instancji uznał, że podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie faktur wystawionych przez M. sp. z o.o. oraz PHU E., ponieważ były to faktury 'puste', a podatnik świadomie uczestniczył w transakcjach o oszukańczym charakterze. NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że nie ma ona usprawiedliwionych podstaw. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna jest środkiem wysoce sformalizowanym i sąd jest związany jej granicami. W ocenie NSA, zarzuty skargi kasacyjnej nie zostały uzasadnione w sposób odnoszący się do realiów sprawy, a ich sformułowanie było niejasne. Sąd przeanalizował zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 188 o.p. w zw. z art. 180 § 1 i art. 190 § 1 o.p., dotyczące braku przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony i świadków. NSA uznał, że nie obowiązuje zasada bezpośredniości dowodów w postępowaniu podatkowym i dowody zgromadzone w innych postępowaniach mogą być wykorzystane. Stwierdzono również, że podatnik miał możliwość zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. W konsekwencji, zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie podważyły ustaleń faktycznych. Zarzuty naruszenia prawa materialnego, dotyczące m.in. art. 7, 86 i 88 ustawy o VAT oraz art. 168 dyrektywy 112, zostały uznane za sprowadzające się do zarzutu wadliwej subsumpcji przepisów do stanu faktycznego. NSA stwierdził, że badanie dobrej wiary i należytej staranności jest elementem ustalania stanu faktycznego, a skoro ustalenia te nie zostały podważone, organy podatkowe prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. W związku z tym skarga kasacyjna została oddalona.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający