Orzeczenie · 2024-08-29

I FSK 1659/20

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2024-08-29
NSApodatkoweWysokansa
VATwewnątrzwspólnotowa dostawa towarówstawka 0%dobra wiaraTSUEprawo unijnepostępowanie sądowoadministracyjneuzasadnienie wyrokukoszty postępowania

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej spółki I. sp. k. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który oddalił jej skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego. Organ podatkowy zakwestionował prawo spółki do zastosowania 0% stawki VAT dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT) kawy i słodyczy na rzecz słowackiego podmiotu B. s.r.o., uznając, że przedstawione dokumenty były niewystarczające, a dostawy faktycznie dokonano na rzecz niezidentyfikowanego nabywcy. Sąd pierwszej instancji zgodził się z organem, podkreślając konieczność spełnienia warunku materialnego dostarczenia towaru konkretnemu nabywcy oraz analizując kwestię dobrej wiary podatnika. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, uznał ją za zasadną. Kluczowym argumentem było pominięcie przez WSA wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 17 października 2019 r. w sprawie C-653/18 (Unitel), który ma istotny wpływ na interpretację przepisów dotyczących WDT i eksportu. NSA wskazał, że wyrok TSUE należy stosować również do transakcji WDT, co oznacza, że brak ustalenia faktycznego nabywcy lub dostarczenie towaru innemu podmiotowi niż wskazany na fakturze nie zawsze wyklucza zastosowanie stawki 0%, chyba że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć o oszustwie VAT. Ponadto, NSA zarzucił WSA wadliwe sporządzenie uzasadnienia, które zawierało elementy stanu faktycznego nieustalone przez organ podatkowy i było niejednoznaczne w kwestii wywozu towarów z kraju. W związku z tym, NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA, zasądzając jednocześnie koszty postępowania kasacyjnego od organu na rzecz spółki.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących WDT w świetle orzecznictwa TSUE, wymogi dotyczące uzasadnienia wyroków sądów administracyjnych, zasady dobrej wiary w transakcjach międzynarodowych.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów VAT w kontekście prawa unijnego. Konieczność analizy konkretnych okoliczności faktycznych każdej sprawy.

Zagadnienia prawne (2)

Czy w przypadku braku możliwości zastosowania stawki 0% dla WDT, a także braku dowodów na dostarczenie towaru konkretnemu nabywcy wskazanemu na fakturze, należy automatycznie zastosować stawkę krajową, czy też należy zbadać inne okoliczności, w tym dobrą wiarę podatnika i możliwość uznania transakcji za niepodlegającą opodatkowaniu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, nie należy automatycznie stosować stawki krajowej. W świetle orzecznictwa TSUE (C-653/18), nawet jeśli nie ustalono faktycznego nabywcy lub dostarczono towar innemu podmiotowi, nie zawsze wyklucza to zastosowanie stawki 0% dla WDT. Należy zbadać, czy podatnik działał w dobrej wierze (nie wiedział i nie mógł wiedzieć o oszustwie VAT) oraz czy transakcja w ogóle stanowiła dostawę towarów. W przypadku braku podstaw do zastosowania stawki preferencyjnej, transakcja niekoniecznie musi być opodatkowana stawką krajową, a może zostać uznana za niepodlegającą opodatkowaniu.

Uzasadnienie

Sąd pierwszej instancji wadliwie zinterpretował przepisy dotyczące WDT i dobrej wiary, pomijając orzecznictwo TSUE. Wyrok TSUE C-653/18 wskazuje, że brak ustalenia faktycznego nabywcy lub dostarczenie towaru innemu podmiotowi nie wyklucza stawki 0% automatycznie, jeśli podatnik działał w dobrej wierze i transakcja faktycznie miała miejsce. W przeciwnym razie, transakcja może być niepodlegająca opodatkowaniu, a nie opodatkowana stawką krajową.

Czy uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego jest wystarczająco jasne i kompletne, aby umożliwić kontrolę instancyjną, zwłaszcza w zakresie ustaleń faktycznych dotyczących wywozu towarów i ich dostarczenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, uzasadnienie wyroku WSA było wadliwe, ponieważ było niejednoznaczne w kwestii wywozu towarów z kraju i zawierało elementy stanu faktycznego nieustalone przez organ podatkowy.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że uzasadnienie WSA było niewystarczające, ponieważ nie pozwalało na jednoznaczne ustalenie, czy towary faktycznie wyjechały z Polski, czy też nie. Sąd pierwszej instancji nie odniósł się w sposób wystarczający do zebranego materiału dowodowego w tym zakresie, a także powołał się na nieprawdziwe lub nieodpowiednie fakty.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Zaskarżony wyrok został uchylony w całości i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.

Przepisy (35)

Główne

u.p.t.u. art. 41 § ust. 3

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 42 § ust. 1

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 42 § ust. 3

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 42 § ust. 4

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 42 § ust. 11

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 146a § pkt 1

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 41 § ust. 1

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 42 § ust. 1

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

Sąd pierwszej instancji błędnie uzależnił zastosowanie stawki 0% od dostarczenia towaru konkretnemu nabywcy wskazanemu w fakturze.

u.p.t.u. art. 42 § ust. 3

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

Sąd pierwszej instancji błędnie zinterpretował wymogi dotyczące specyfikacji towarów.

u.p.t.u. art. 42 § ust. 4

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

Sąd pierwszej instancji błędnie uzależnił zastosowanie stawki 0% od spełnienia warunków formalnych.

u.p.t.u. art. 42 § ust. 11

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

Sąd pierwszej instancji błędnie zinterpretował katalog dokumentów jako zamknięty.

u.p.t.u. art. 41 § ust. 3

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

Sąd pierwszej instancji błędnie uzależnił zastosowanie stawki 0% od spełnienia warunków formalnych.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 141 § par. 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 145 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 180 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 183 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 185 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.t.u. art. 42 § ust. 12

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 42 § ust. 12a

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 42 § ust. 13

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

O.p. art. 180 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 187 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 188

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 191

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 122

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 120

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

k.c. art. 99

Kodeks cywilny

O.p. art. 121

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 124

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 210 § § 6

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

K.P.P. UE art. 47

Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej

K.P.P. UE art. 48 § ust. 2

Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

WSA wadliwie zinterpretował przepisy dotyczące WDT i dobrej wiary, pomijając orzecznictwo TSUE (C-653/18). • Uzasadnienie wyroku WSA było wadliwe, niejasne i zawierało elementy stanu faktycznego nieustalone przez organ podatkowy. • Naruszenie prawa do obrony i rzetelnego procesu poprzez wykorzystanie informacji od zagranicznego organu podatkowego.

Godne uwagi sformułowania

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. • W myśl art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. • Wymogu pełnego i faktycznego wdrożenia na grunt prawa krajowego znaczącej dla łącznego wyniku niniejszej sprawy wykładni prawa unijnego, którą zaprezentowano w wyroku TSUE z dnia 17 października 2019 r. w sprawie C-653/18 (Unitel). • Z tej przyczyny również stan faktyczny odnotowany jako przyjęty do wyrokowania przez Sąd nie był w pełni miarodajny, spójny, kompletny i wystarczający dla oceny zastosowania prawa materialnego w podanym zakresie. • Dostawa bowiem towarów innemu podmiotowi niż widniejący w fakturze "dokumentującej" WDT, w tym nawet nieustalonemu nabywcy, nie musi oznaczać pozbawienia prawa do zerowej stawki podatku VAT i stosowania stawki 23% właściwej dla dostawy krajowej.

Skład orzekający

Hieronim Sęk

przewodniczący-sprawozdawca

Sylwester Golec

członek

Elżbieta Olechniewicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących WDT w świetle orzecznictwa TSUE, wymogi dotyczące uzasadnienia wyroków sądów administracyjnych, zasady dobrej wiary w transakcjach międzynarodowych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów VAT w kontekście prawa unijnego. Konieczność analizy konkretnych okoliczności faktycznych każdej sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii VAT, interpretacji prawa unijnego przez polskie sądy i wpływu orzecznictwa TSUE na krajowe postępowania. Pokazuje, jak kluczowe jest uwzględnienie orzecznictwa unijnego i jak wadliwe uzasadnienie wyroku może prowadzić do jego uchylenia.

TSUE zmienia zasady gry w VAT: polski sąd uchyla wyrok z powodu ignorowania prawa unijnego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst