I FSK 1356/19

I FSK 1356/19 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-02-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-07-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zbigniew Łoboda /przewodniczący/
Janusz Zubrzycki
Adam Nita /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Sygn. powiązane
III SA/Wa 1835/18 - Wyrok WSA w Warszawie z 2019-03-12
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 125 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Łoboda, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia del. WSA Adam Nita (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1835/18 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 maja 2018 r., nr 0114-KDIP4.4012.148.2018.1.AKO w przedmiocie podatku od towarów i usług zawiesić postępowanie kasacyjne.
Uzasadnienie
W zaskarżonym wyroku z 12 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1835/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (zwany dalej Sądem I instancji) orzekał w następstwie skargi P. S.A. z siedzibą w P. (w dalszej części uzasadnienia określanego mianem Wnioskodawcy, Spółki, Strony lub Skarżącego), wniesionej na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej określanego jako Organ interpretacyjny lub DKIS) z 11 maja 2018 r., nr 0114-KDIP4.4012.148.2018.1.AKO w przedmiocie podatku od towarów i usług. Czyniąc to, Sąd I instancji uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną oraz zasądził od DKIS na rzecz Strony zwrot kosztów postępowania sądowego.
Jak wyjawił Wnioskodawca, zamierza on wybudować sieć ogólnodostępnych stacji do ładowania pojazdów elektrycznych (punkty szybkiego ładowania). Jego wątpliwość wzbudziło natomiast to, w jaki sposób dla celów wymiaru podatku od towarów i usług będzie klasyfikowana aktywność realizowana już po zrealizowaniu tego przedsięwzięcia. Skarżący, w swoim wniosku interpretacyjnym zapytał mianowicie o to, czy udostępnienie szybkiej ładowarki, a także zapewnienie przepływu energii elektrycznej oraz niezbędnego wsparcia technicznego dla użytkowników samochodów elektrycznych stanowi świadczenie o charakterze złożonym, kwalifikowane jako wykonywanie usługi, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
Przedstawiając własne stanowisko w tej sprawie, Wnioskodawca wyraził przekonanie, że jego przyszła aktywność gospodarcza jest kompleksowym świadczeniem usługi (czynnością o dominującym charakterze jest udostepnienie przez niego urządzeń pozwalających na szybkie ładowanie pojazdów elektrycznych, a pozostałe aktywności mają charakter pomocniczy). Tymczasem Organ interpretacyjny przyjął odmienne zapatrywanie. Jego zdaniem, za świadczenie główne należy uznać dostawę energii elektrycznej niezbędnej do naładowania pojazdu o napędzie elektrycznym. Pomocniczy charakter mają natomiast pozostałe usługi oferowane przez Spółkę. Tym samym, Organ interpretacyjny uznał kompleksowy charakter świadczenia Spółki na rzecz klientów. W jego ocenie elementem dominującym w tym przypadku jest jednak dostawa energii elektrycznej. Klienci przybywający do punktu ładowania pojazdu czynią to bowiem po to, aby uzupełnić zapas energii w pojazdach (to jest ich cel). Ponieważ zaś w myśl art. 2 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług energia jest towarem, w opisanym stanie faktycznym pozostałe aktywności Strony przyjmują klasyfikację podatkowoprawną tego świadczenia dla celów wymiaru podatku od towarów i usług.
Na tym tle zaistniał spór przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, który jak wiadomo uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. W następstwie skargi kasacyjnej DKIS sprawa trafiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W trakcie tego etapu postępowania sądowoadministracyjnego Organ interpretacyjny wniósł pismo procesowe datowane na 20 stycznia 2023 r., zawierające wniosek o zawieszenie postępowania. Uzasadniono to tym, że postanowieniem z 23 lutego 2022 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 1712/18 Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana z 2012 r. - Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012 r. Nr C 326 s. 1 i nast.) skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego:
Czy świadczenie złożone realizowane na punktach ładowania na rzecz użytkowników pojazdów elektrycznych obejmujące: a) udostępnienie urządzeń do ładowania (w tym integrację ładowarki z systemem operacyjnym pojazdu), b) zapewnienie przepływu energii elektrycznej o odpowiednio dostosowanych parametrach do akumulatorów pojazdu elektrycznego, c) niezbędne wsparcie techniczne dla użytkowników pojazdów, d) udostępnienie użytkownikom specjalnej platformy, strony internetowej czy aplikacji, służących do rezerwacji danego konektora, podglądu historii transakcji i dokonanych płatności, a także możliwości korzystania z tzw. e-portfela, służącego do dokonywania płatności należności za poszczególne sesje ładowania - stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 14 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.), czy też świadczenie usług w rozumieniu art. 24 ust. 1 tej dyrektywy?
Sprawa zainicjowana wspomnianym pytaniem prejudycjalnym została oznaczona w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej sygnaturą C-282/22. W przekonaniu Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej orzeczenie jakie zostanie w niej wydane ma zaś istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy sądowoadministracyjnej o sygn. akt I FSK 1356/19. Jest tak, ponieważ pytanie skierowane do TSUE dotyczy tożsamych zagadnień, związanych z kwalifikacją czynności ładowania samochodów elektrycznych jako albo kompleksowego świadczenia, które należy traktować jako świadczenie usług, albo jedynie jako dostawę towaru w postaci energii elektrycznej. Z tego względu DIAS wniósł o zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie do czasu rozstrzygnięcia pytania prejudycjalnego, skierowanego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie oznaczonej sygn. akt I FSK 1712/18. Normatywną podstawą tego wniosku był art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Jak już wcześniej wskazano, istotą problemu zaistniałego w przedmiotowej sprawie jest klasyfikacja podatkowoprawna dostarczania energii elektrycznej (zapewnienia jej przepływu), połączonego z udostępnieniem szybkiej ładowarki oraz zapewnieniem niezbędnego wsparcia technicznego dla osób uzyskujących to świadczenie od Wnioskodawcy. Spór pomiędzy stronami postępowania sądowoadminstracyjnego skupia się zaś na tym, czy – jak twierdzi Organ interpretacyjny - tego rodzaju aktywność Skarżącego jest dostawą towaru (energii elektrycznej), której towarzyszą świadczenia pomocnicze (udostępnienie szybkiej ładowarki i wsparcie techniczne). Spółka twierdzi bowiem, że zaprezentowane świadczenie jest odpłatnym wykonywaniem usług na rzecz poszczególnych użytkowników, a czynnością o dominującym charakterze jest w nim udostępnienie przez Wnioskodawcę urządzeń pozwalających na szybkie ładowanie pojazdów elektrycznych.
Tak ukształtowany przyszły stan faktyczny objęty wnioskiem interpretacyjnym jest zbliżony do zdarzenia budzącego wątpliwości wnioskodawcy, analizowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I FSK 1712/18. Także tam chodziło bowiem o udostępnianie klientom urządzeń do ładowania, zapewnianie przepływu energii elektrycznej i wsparcie techniczne dla użytkowników pojazdów elektrycznym (dodatkowym elementem, niewystępującym w przedmiotowej sprawie był jedynie jeszcze jeden aspekt świadczenia - udostępnienie użytkownikom specjalnej platformy, strony internetowej czy aplikacji, służących do rezerwacji danego konektora, podglądu historii transakcji i dokonanych płatności, a także możliwości korzystania z tzw. e-portfela, służącego do dokonywania płatności należności za poszczególne sesje ładowania). W obydwu sprawach identyczna jest przy tym wątpliwość strony co do przepisów prawa podatkowego, która skłoniła ją do zainicjowania postępowania interpretacyjnego. Dotyczy ona tego, czy aktywność na rzecz klienta (użytkownika samochodu elektrycznego) jest dostawą towaru, czy też spełnia ona cechy świadczenia usług.
Nie ma wątpliwości co do tego, że orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej determinuje prawidłowe rozumienie krajowej regulacji prawnej – zapewnia wyprowadzanie z niej norm prawnych zgodnych z prawem unijnym (w realiach przedmiotowej sprawy – z postanowieniami dyrektywy Rady 2006/112/WE). Analiza stanu faktycznego stanowiącego podstawę dla orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny w przedmiotowej sprawie oraz będącego punktem odniesienia dla wyrokowania w sprawie o sygn. akt I FSK 1712/18 pozwala zaś zauważyć daleko idącą zbieżność problemów prawnych, będących efektem tych zdarzeń. Jest tak, ponieważ jako kwestia sporna w obydwu wskazanych postępowaniach sądowoadministracyjnych jawi się podatkowoprawna klasyfikacja dostarczania energii elektrycznej, powiązanego z innymi świadczeniami na rzecz nabywcy używającego ją do zasilania akumulatorów pojazdu elektrycznego. To z kolei skutkuje tym, że rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które zostanie wydane na skutek pytania prejudycjalnego Naczelnego Sądu Administracyjnego, sformułowanego w sprawie o sygn. akt I FSK 1712/18 (postępowanie przed TSUE oznaczone sygnaturą C-282/22) oddziałuje na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy.
Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia i zawiesił postępowanie kasacyjne. Doszło do tego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Adam Nita Zbigniew Łoboda Janusz Zubrzycki