I FSK 1355/20

I FSK 1355/20 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-09-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Roman Wiatrowski /przewodniczący/
Marek Kołaczek
Elżbieta Olechniewicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I SA/Gd 1959/19 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2020-06-03
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Dokonano wykładni
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 57 par. 1 pkt 1., art. 134 par. 1, art. 158, art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
P O S T A N O W E N I E Dnia 16 stycznia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski Sędziowie Sędzia NSA Marek Kołaczek Sędzia WSA (del.) Elżbieta Olechniewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku o dokonanie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2024 r., sygn. akt I FSK 1355/20 w sprawie ze skargi kasacyjnej U. sp. z o.o. z siedzibą w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1959/19 w sprawie ze skargi U. sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień i lipiec 2015 r. postanawia: dokonać wykładni rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2) sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2024 r., sygn. akt I FSK 1355/20.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 listopada 2024 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: DIAS, organ odwoławczy) zwrócił się o rozstrzygnięcie wątpliwości, co do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2024 r., sygn. akt I FSK 1355/20, w trybie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
W uzasadnieniu złożonego wniosku DIAS zwrócił uwagę, że w powołanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając na podstawie art. 188 p.p.s.a. w punkcie 1) uchylił zaskarżony wyrok w całości, a w punkcie 2) uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 sierpnia 2019 r., nr [...] (dalej: decyzja odwoławcza). Organ zwrócił uwagę, że jego wątpliwości budzi punkt 2) wyroku, biorąc pod uwagę, że w sprawie decyzja odwoławcza została zaskarżona jedynie w części, zaś treść wskazanego postanowienia w sentencji wyroku sugeruje, że decyzja ta została uchylona w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 158 p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Konieczność dokonania wykładni w rozumieniu art. 158 p.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński [w:] T. Ereciński (red.), J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz..., t. 1, 1999, s. 581; postanowienie NSA z 26.07.2001r., II SAB 57/98). Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego (tak B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 158).
Wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2024 r., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną U. sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej: skarżąca, spółka) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1959/19. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną w ten sposób, iż: w punkcie 1) uchylił zaskarżony wyrok w całości, w punkcie 2) uchylił decyzję DIAS z dnia 12 sierpnia 2019 r., nr [...] oraz w punkcie 3) zasądził od organu odwoławczego na rzecz skarżącej koszty postępowania za obie instancje.
Z rozpoznawanego wniosku DIAS wynika zatem, że jego przedmiotem była wykładnia, co do zakresu powagi rzeczy osądzonej wskazanej w punkcie 2) wyroku, czyli zakresu uchylenia wskazanej decyzji.
Dokonując analizy art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. można dojść do wniosku, że przepis ten mówi jedynie o wskazaniu zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Jednak nie budzi zastrzeżeń pogląd, że istnieje w ramach tego przepisu możliwość zaskarżenia decyzji w części, jeżeli tylko rozstrzygnięcie decyzji składa się z kilku elementów, z których każdy mógłby być przedmiotem rozstrzygnięcia w osobnej decyzji tj. elementy te mogą mieć samodzielny byt prawny, a treść wadliwego rozstrzygnięcia nie wywiera wpływu na treść pozostałych rozstrzygnięć zawartych w decyzji (por. wyrok NSA z dnia 16 września 2022 r., sygn. akt I OSK 2251/21). Ograniczenie przedmiotowe decyzji w skardze stanowi zatem granicę rozstrzygania danej sprawy, którą związany jest sąd administracyjny rozpoznając skargę, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a także Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną od tak orzeczonego wyroku.
Jak wynika z akt sprawy, składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję organu odwoławczego z dnia 12 sierpnia 2019 r. o nr [...], spółka zaskarżyła tę decyzję w części tj. w zakresie, w którym organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji tj. w zakresie dotyczącym ustalenia skarżącej kwoty należnego podatku od towarów i usług za kwiecień i lipiec 2015 r. (str. [...] i [...] skargi do WSA). Taką granicę rozstrzygnięcia sprawy przyjął również Sąd pierwszej instancji w swoim wyroku wskazując na zakwestionowane transakcje za miesiąc kwiecień i lipiec 2015r. z P. SPA (str. [...] i [...] uzasadnienia wyroku WSA). Tak ustalony zakres sprawy powtórzyła spółka wnosząc skargę kasacyjną, podkreślając, że decyzja DIAS została przez skarżącą zaskarżona w części, w której organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję w zakresie dotyczącym ustalenia dla niej kwoty należnego podatku VAT w miesiącach: kwiecień 2015 r. od otrzymanej zaliczki od P. SPA [...] oraz w miesiącu lipiec 2015 r. w związku z dokonaną dostawą na rzecz ww. spółki (str. [...] skargi kasacyjnej). W świetle powyższego, również w tych granicach Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał skargę kasacyjną (por. pkt 3.5 uzasadnienia wyroku NSA).
W konsekwencji uznać należy, że uchylenie zaskarżonej decyzji, będące przedmiotem rozstrzygnięcia w pkt 2) sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2024 r., sygn. akt I FSK 1355/20 dotyczy weryfikacji rozliczeń U. sp. z o.o. z siedzibą w C. w podatku od towarów i usług za kwiecień i lipiec 2015 r. Powołana wykładnia znajduje uzasadnienie w art. 57 § 1 pkt 1 oraz art. 134 § 1 p.p.s.a. w związku z treścią powołanych dokumentów.
Wobec powyższego, na mocy art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Elżbieta Olechniewicz Roman Wiatrowski Marek Kołaczek
Sędzia WSA (del.) Sędzia NSA Sędzia NSA