I FSK 126/24

I FSK 126/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-05-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zbigniew Łoboda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
III SA/Wa 696/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2023-09-21
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 157 par. 1a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt I FSK 126/24 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 696/21 w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 grudnia 2020 r. nr 1401-IOV-3.4103.80.2020.PKK w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2016 r. postanawia: odrzucić wniosek.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt I FSK 126/24, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 696/21, w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 grudnia 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2016 r.
Pismem z tego samego dnia P. sp. z o.o. w likwidacji, reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła o uzupełnienie ww. wyroku, poprzez zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o uzupełnienie wyroku podlegał odrzuceniu.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej - "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do art. 157 § 1a p.p.s.a., wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. ww. przepisy mają odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednocześnie art. 193 p.p.s.a. stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni, co pociąga za sobą w świetle art. 142 § 1 p.p.s.a. obowiązek doręczenia stronom takiego rozstrzygnięcia z urzędu.
Z powyższych unormowań wynika, że termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dla danej strony postępowania rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia jej wyroku wraz z uzasadnieniem. Niedokonanie omawianej czynności procesowej w terminie (uchybienie terminowi) będzie miało miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem czternastodniowego terminu, jak i wtedy, gdy złoży wniosek przedwcześnie - wystąpi z wnioskiem o uzupełnienie orzeczenia, które nie zostało jej jeszcze doręczone. Co prawda wykładnia językowa art. 157 § 1a p.p.s.a. nakazuje skutek odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku wiązać jedynie ze złożeniem takiego wniosku po upływie terminu, tym niemniej należy przyjąć, że rygor określony w tym przepisie odnosi się także do sytuacji, gdy strona złoży przedmiotowy wniosek przedwcześnie, a więc zanim rozpocznie bieg termin określony w art. 157 § 1 p.p.s.a. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia wykładania celowościowa przepisu art. 157 § 1a p.p.s.a. Jak bowiem wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (druk nr 1633 Sejmu RP VII kadencji), obowiązująca przed zmianą regulacja art. 157 p.p.s.a. nie określała skutków uchybienia terminu zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku i w związku z tym przepis ten należało uzupełnić. Celem wspomnianej nowelizacji było zatem uzupełnienie przepisu art. 157 p.p.s.a. o określenie skutków uchybienia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, które to uchybienie obejmuje - jak wyżej wskazano - zarówno zgłoszenie wniosku po upływie terminu, jak i złożenie wniosku przedwcześnie (por. np. postanowienia NSA: z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt I OZ 1811/17, z dnia 11 lutego 2021 r., sygn. akt I FSK 296/19).
W realiach rozpatrywanej sprawy nie nastąpiło jeszcze doręczenie pełnomocnikowi P. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. wyroku z dnia 17 kwietnia 2024 r. Oznacza to, że nie rozpoczął swojego biegu termin do złożenia wniosku o uzupełnienie tego wyroku. Tym samym zgłoszony obecnie wniosek jest przedwczesny i z tego powodu podlega odrzuceniu na podstawie art. 157 § 1a w zw. z art. 193 p.p.s.a.
Ponieważ na skutek uchybienia terminowi do złożenia żądania uzupełnienia wyroku, brak jest podstaw do merytorycznej oceny żądania, to tylko na marginesie, w kontekście możliwego rozważenia przez pełnomocnika, można zwrócić uwagę, że jak wynika z przepisów art. 203, art. 204 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w powiązaniu z § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935), zwrot kosztów postępowania przed sądem administracyjnym drugiej instancji uzależniony jest od sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej (odpowiednio – odpowiedzi na skargę kasacyjną, jak wynika z uchwały NSA z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12) oraz od udziału w rozprawie. Przy tym, jak wynika z art. 179 zd. 1 p.p.s.a., strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od dnia doręczenia jej skargi kasacyjnej.
Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1a w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.