I FSK 1224/25

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej od wyroku WSA w Gdańsku, który uchylił decyzję organu odwoławczego odmawiającą uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z 7 września 2020 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego i zabezpieczenia. Organ zarzucił WSA naruszenie przepisów poprzez niezasadne uchylenie decyzji i wskazanie organowi, że ma dokonać oceny charakteru prawnego decyzji zabezpieczającej oraz przesłanek jej uchylenia lub zmiany, mimo że żądanie wszczęcia postępowania nadzwyczajnego zostało wniesione przed upływem 5 lat od doręczenia decyzji. NSA rozważył dwa kluczowe zagadnienia: czy decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z 7 września 2020 r. ma przymiot ostateczności oraz czy dopuszczalny jest tryb nadzwyczajny w stosunku do decyzji zabezpieczającej, która wygasła z mocy prawa. Sąd uznał, że decyzja o zabezpieczeniu, która wygasła na podstawie art. 33a § 1 Ordynacji podatkowej, ma przymiot decyzji ostatecznej, ponieważ nie służy od niej odwołanie. Nawet jeśli zostało wniesione odwołanie, podlega ono umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Brak możliwości kontroli instancyjnej i nadzwyczajnej prowadziłby do pozbawienia strony możliwości weryfikacji decyzji. Odnosząc się do dopuszczalności trybu nadzwyczajnego, NSA podkreślił, że decyzja o zabezpieczeniu wywołuje skutki prawne nawet po jej wygaśnięciu, np. poprzez przekształcenie zajęcia zabezpieczającego w egzekucyjne i wydłużenie terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Dlatego strona musi mieć możliwość prawnej weryfikacji takiej decyzji w trybie nadzwyczajnym. W konsekwencji NSA uznał zarzut skargi kasacyjnej za bezzasadny i oddalił skargę kasacyjną, zasądzając od organu na rzecz strony koszty postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający