I FSK 1076/11

I FSK 1076/11 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2012-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-06-24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Zając /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Niezgódka - Medek
Roman Wiatrowski
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III SA/Wa 1443/10 - Wyrok WSA w Warszawie z 2011-02-28
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
art. 14o § 1 i art. 14d
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zając (sprawozdawca), Sędzia NSA: Małgorzata Niezgódka-Medek, Sędzia del. WSA Roman Wiatrowski, Protokolant Karolina Latarska, po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. K. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1443/10 w sprawie ze skargi D. K. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 2 czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od D. K. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P. na rzecz Ministra Finansów kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 28 lutego 2011 r., III SA/Wa 1443/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. K.– Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 2 czerwca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W pisemnych motywach powyższego wyroku Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko Ministra Finansów zawarte w kwestionowanej interpretacji, zgodnie z którym komornik sądowy jest płatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości w przypadku, gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Tym samym Sąd nie uwzględnił podnoszonych w skardze zarzutów naruszenia art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dalej: "ustawa o VAT".
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku skarżąca reprezentowana przez adwokata podniosła zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a."), tj.:
1) art. 146 § 1 i art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 14o § 1 i art. 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej: "O.p." poprzez błędną ich wykładnię w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy poprzez nie uznanie, że pojęcie "niewydania interpretacji indywidualnej" użyte w art. 14o O.p. oznacza brak jej doręczenia stronie w terminie 3 miesięcy, liczonym od dnia otrzymania wniosku, o którym stanowi art. 14d O.p., co stanowi błąd wykładni językowej w ustaleniu treści normy prawnej w oparciu o fragment przepisu, a nie całą treść. Powyższe naruszenie przepisów prawa podatkowego doprowadziło w ocenie skarżącej Sąd do uznania, że indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego nie została wydana z uchybieniem terminu i stanowiło to podstawę oddalenia przez Sąd skargi.
2) art. 151 p.p.s.a. poprzez nie uwzględnienie skargi i jej oddalenie.
W związku z tak sformułowanymi zarzutami skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Odpowiedź na skargę kasacyjną nie wpłynęła.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Podniesione przez autora skargi kasacyjnej zarzuty są całkowicie nieskuteczne. Przede wszystkim skutku nie może odnieść zasadniczy zarzut naruszenia art. 14o § 1 i art. 14d O.p., albowiem Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku nie dokonywał wykładni tego przepisu, gdyż nie było takiej konieczności.
Wydając zaskarżoną w sprawie interpretację Minister Finansów nie naruszył przepisów dotyczących terminu, w jakim akt ten winien zostać wydany, a kwestia ta została prawomocnie rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 maja 2010 r., I FSK 782/09 (k. 63 akt Sądu pierwszej instancji). Powołując się na treść uchwały z 14 grudnia 2009 r., II FPS 7/09 NSA w powyższym wyroku przesądził, że zaskarżona interpretacja została wydana w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o jakim mowa w art. 14o § 1 i art. 14d O.p., uchylił wydany uprzednio wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 stycznia 2009 r., III SA/Wa 2503/08, w którym zaprezentowano odmienną wykładnię powołanych przepisów i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
W następstwie opisanego powyższej wyroku NSA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał ponownie skargę dokonując merytorycznej oceny stanowiska Ministra Finansów wyrażonego w zaskarżonej interpretacji. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji dokonał wykładni art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) i odniósł się do problematyki opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności komornika sądowego wykonywanych w trybie egzekucji. Sąd pierwszej instancji nie zajmował się kwestią formalną związaną z terminowością wydania zaskarżonej decyzji, bowiem jak wyżej zostało powiedziane, kwestia ta została prawomocnie przesądzona.
Niezrozumiałe są zatem zarzuty sformułowane przez autora skargi kasacyjnej na tym etapie postępowania i z przyczyn omówionych powyżej nie mogą one odnieść skutku.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 ustawy.