I FSK 1066/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczącą określenia wysokości solidarnego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do grudnia 2007 r. Skarga kasacyjna R.M. skierowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucała naruszenie art. 372 Kodeksu cywilnego w związku z art. 91 Ordynacji podatkowej oraz art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej. Skarżący kwestionował uznanie, że przerwanie biegu przedawnienia zobowiązania wobec spółki jest skuteczne wobec wspólników, którzy stali się dłużnikami solidarnymi po tej czynności, a także błędną wykładnię terminu przedawnienia decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. Naczelny Sąd Administracyjny, związany granicami skargi kasacyjnej, przypomniał, że zgodnie z art. 372 Kc i art. 91 Ordynacji podatkowej, przerwanie biegu przedawnienia wobec jednego z dłużników solidarnych nie ma skutku względem współdłużników. Sąd oparł się na orzecznictwie Sądu Najwyższego dotyczącym odpowiedzialności wspólników spółki jawnej, wskazując, że spółka jest odrębnym podmiotem, a odpowiedzialność wspólników jest subsydiarna. NSA uznał, że w chwili zastosowania środka egzekucyjnego przerywającego bieg przedawnienia (19 marca 2008 r.), skarżący nie odpowiadał solidarnie ze spółką, gdyż jego odpowiedzialność powstała dopiero z dniem doręczenia decyzji organu pierwszej instancji. W konsekwencji, przerwanie biegu przedawnienia wobec spółki nie objęło skarżącego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej, NSA stwierdził, że termin 5 lat należy wiązać z decyzją organu pierwszej instancji, a organ odwoławczy może orzekać po jego upływie, o ile nie zwiększy zakresu odpowiedzialności. Ponieważ decyzje organu pierwszej instancji zostały wydane przed upływem terminu, skarga kasacyjna została oddalona.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający