I FSK 1048/26

I FSK 1048/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-09-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-07-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sylwester Marciniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
I SA/Gl 775/25 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2025-11-03
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 180 w zw. z art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 29 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 775/25 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. w C. (dawniej: "D." Sp. z o.o. w restrukturyzacji w C.) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 12 października 2020 r. nr 2401-IOV3_.4103.26.2018.70/EI UNP: 2401-20-192008 w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2013 r. postanawia 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) zwrócić P. Sp. z o.o. w C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach kwotę 1 000 (słownie: jeden tysiąc) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Sylwester Marciniak Sędzia NSA
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 listopada 2025 r., I SA/Gl 775/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę P. sp. z o.o. w C. (dalej: skarżąca lub spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 12 października 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2013 r.
Spółka wniosła od tego wyroku skargę kasacyjną.
W wezwaniu z dnia 12 stycznia 2026 r. pełnomocnik spółki został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, tj. przedłożenia pełnomocnictwa (ewentualnie jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Równocześnie pełnomocnik został poinformowany z jakiego względu wcześniej przedłożone do akt sprawy pełnomocnictwa nie uprawniają pełnomocnika do zastępowania skarżącej na obecnym etapie postępowania sądowego. Analogiczne wezwanie wystosowano w drugiej ze spraw spółki, sygn. akt I SA/Gl 774/25. Oba wezwania zostały nadane w jednej przesyłce poleconej. Wezwania zostały doręczone w dniu 26 stycznia 2026 r. W dniu 29 stycznia 2026 r. pełnomocnik spółki w korespondencji przesłanej za pośrednictwem ePUAP przesłał pismo do sprawy o sygn. akt I SA/Gl 775/25, wskazując, że przesyła pełnomocnictwo. Przesłany dokument pełnomocnictwa upoważniał pełnomocnika do działania w sprawie skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 774/25. Pełnomocnik te same dokumenty przesłał tradycyjną drogą pocztową. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lutego 2026 r. pełnomocnik ponownie został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie pełnomocnictwa (ewentualnie jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wyjaśniono jednocześnie pełnomocnikowi, że przedłożone przy piśmie z dnia 29 stycznia 2026 r. pełnomocnictwo dotyczy sprawy o sygn. akt I SA/Gl 774/25.
Pełnomocnik w korespondencji przesłanej w dniu 19 lutego 2026 r. (przez ePUAP i tradycyjną przesyłką pocztową) złożył pełnomocnictwo upoważniające go do działania w imieniu spółki w postępowaniu ze skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 775/25.
Przewodniczący Wydziału uznał, że brak formalny skargi kasacyjnej został uzupełniony w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej, tj. do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa uprawniającego pełnomocnika do działania w imieniu spółki w postępowaniu kasacyjnym zainicjowanym skargą kasacyjną wniesioną od wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 775/25, upłynął bezskutecznie z dniem 2 lutego 2026 r., co wynika jednoznacznie z akt sprawy (siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu doręczenia wezwania z dnia 12 stycznia 2026 r., tj. w dniu 26 stycznia 2026 r., a prawidłowe pełnomocnictwo zostało przesłane w dniu 19 lutego 2026 r.). Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 stycznia 2026 r. i wystosowane na jego podstawie wezwanie z dnia 12 stycznia 2026 r. są w swej treści jednoznaczne (wiadomo było, jaki brak formalny został stwierdzony, a także w jakim terminie należało go uzupełnić), pełnomocnik został też pouczony o rygorze odrzucenia skargi kasacyjnej w przypadku niewykonania wezwania w zakreślonym terminie. Dla porządku należy dodać, że mimo przesłania wezwań w obu sprawach spółki w jednej przesyłce poleconej, pełnomocnik nie miał wątpliwości, że brak formalny w postaci braku pełnomocnictwa został stwierdzony w obu sprawach, o czym świadczy skierowanie przez pełnomocnika odrębnej korespondencji do sądu w obu sprawach. W obu przypadkach jednakże pełnomocnik załączył pełnomocnictwo dotyczące sprawy o sygn. akt I SA/Gl 774/26.
W takiej sytuacji sąd pierwszej instancji powinien był zastosować rygor z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), o którym pouczony był pełnomocnik, tj. odrzucić skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wymaga podkreślenia, że art. 178 p.p.s.a. (podobnie zresztą, jak art. 49 § 1, czy art. 220 § 3 p.p.s.a.) nie daje sądowi pierwszej instancji możliwości do wystosowania kolejnego wezwania o uzupełnienie braku formalnego pisma procesowego w sytuacji, gdy pierwsze wezwanie w tym względzie było jednoznaczne, a jego nieprawidłowe wykonanie nastąpiło z przyczyn leżących po stronie skarżącej czy jej pełnomocnika. Leżący po stronie sądu wymóg zastosowania rygoru wynika ze wskazania w przepisie wprost, że "Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną". Innymi słowy, błędne wykonanie przez stronę postępowania prawidłowego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej nie stanowi podstawy do odstąpienia od zastosowania rygoru z art. 178 p.p.s.a., gdyż również w tym przypadku mamy do czynienia z nieuzupełnieniem braków skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 180 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w okolicznościach sprawy.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Nie orzeczono zwrotu kosztów na rzecz organu odwoławczego w związku z tym, że odrzucenie skargi kasacyjnej nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a.
Sylwester Marciniak
Sędzia NSA