I DSK 2/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wyłączenie sędziów Izby Dyscyplinarnej, uznając, że zapoznanie się z materiałami, które następnie zostały zniszczone, nie stanowi podstawy do uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Prokurator K. K. złożył wniosek o wyłączenie sędziów Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, którzy mieli rozpoznać sprawę I DSK 9/18 (obecnie I DSK 2/21). Argumentował, że sędziowie ci zapoznali się z materiałami zebranymi w toku kontroli operacyjnej, które stanowiły podstawę wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego, a część z tych materiałów została następnie zniszczona. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając, że samo zapoznanie się z dowodami, które później zostały wyłączone, nie powoduje automatycznie zachwiania bezstronności sędziego i nie daje podstaw do uzasadnionej wątpliwości co do jego bezstronności.
Wniosek o wyłączenie sędziów Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego został złożony przez prokuratora K. K. w związku ze sprawą o sygnaturze I DSK 9/18 (obecnie I DSK 2/21). Wnioskodawca argumentował, że sędziowie wyznaczeni do rozpoznania tej sprawy zapoznali się z materiałami pochodzącymi z kontroli operacyjnej, które stanowiły podstawę postępowania dyscyplinarnego. Podkreślił, że część tych materiałów, zawierających tajemnicę obrończą, została następnie protokolarnie zniszczona. Zdaniem wnioskodawcy, okoliczność ta rodzi uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów, którzy mieliby konfrontować dowody z własnymi spostrzeżeniami wynikającymi z nagranych rozmów. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek, odwołał się do art. 41 § 1 kpk, definiującego przesłanki wyłączenia sędziego. Podkreślił, że uzasadniona wątpliwość co do bezstronności musi wynikać z obiektywnych okoliczności, ocenianych przez pryzmat rozsądnie działającej osoby. Sąd uznał, że samo zapoznanie się przez skład orzekający z określonymi dowodami, które następnie zostały wyłączone z materiału dowodowego, nie powoduje automatycznie zachwiania bezstronności sędziego ani ukształtowania w jego przeświadczeniu projekcji wyniku sprawy. Wobec braku obiektywnych okoliczności wskazujących na naruszenie bezstronności, Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku o wyłączenie sędziów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, samo zapoznanie się z materiałami dowodowymi, które później zostały wyłączone z materiału dowodowego, nie powoduje automatycznie zachwiania bezstronności sędziego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego musi wynikać z obiektywnych okoliczności. Zapoznanie się z dowodami, które następnie zostały zniszczone, nie jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia naruszenia bezstronności, gdyż nie prowadzi automatycznie do ukształtowania się w przeświadczeniu sędziego projekcji wyniku sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku o wyłączenie sędziów
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. K. | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 42 § 1
Kodeks postępowania karnego
W zw. z art. 41 § 1 kpk
k.p.k. art. 41 § 1
Kodeks postępowania karnego
Sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zapoznanie się z materiałami, które następnie zostały zniszczone, nie narusza bezstronności sędziego. Uzasadniona wątpliwość co do bezstronności musi wynikać z obiektywnych okoliczności.
Odrzucone argumenty
Sędziowie, zapoznając się z materiałami z kontroli operacyjnej, które następnie zniszczono, nie mogą obiektywnie oceniać dowodów, gdyż będą zmuszeni je konfrontować z własnymi spostrzeżeniami.
Godne uwagi sformułowania
uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności obiektywnych okoliczności, ocenianych przez pryzmat rozsądnie działającej osoby nie tylko w subiektywnym przeświadczeniu (urojeniu) strony nie można jednak przyjąć, że zapoznanie się z określonymi dowodami, które później zostały ze zgromadzonego materiału dowodowego wyłączone, powoduje automatycznie zachwianie bezstronności sędziego
Skład orzekający
Tomasz Przesławski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wyłączenia sędziego w kontekście zapoznania się z materiałami, które następnie zostały zniszczone."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z Izbą Dyscyplinarną SN i materiałami z kontroli operacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego - bezstronności sędziego, co jest kluczowe dla zaufania do wymiaru sprawiedliwości. Choć kontekst jest specyficzny, zasady wyłączenia sędziego mają uniwersalne zastosowanie.
“Czy zapoznanie się z dowodami, które potem zniknęły, dyskwalifikuje sędziego?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I DSK 2/21 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie prokuratora K. K., po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2021 r. wniosku K. K. z dnia 14 grudnia 2020 roku w przedmiocie wyłączenia sędziów Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego wyznaczonych do rozpoznania sprawy I DSK 9/18 (obecnie zarejestrowanej pod sygnaturą I DSK 2/21) na podstawie art. 42 § 1 kpk w zw. z art. 41 § 1 kpk postanowił: nie uwzględnić wniosku o wyłączenie sędziów Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego wyznaczonych do rozpoznania sprawy I DSK 2/21 . UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 14 grudnia 2020 roku K. K. wniósł o wyłączenie sędziów Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego wyznaczonych do rozpoznania sprawy I DSK 9/18 (obecnie zarejestrowanej pod sygnaturą I DSK 2/21). W uzasadnieniu wskazano, że „sędziowie ci zaznajamiając się z aktami sprawy I DSK 9/18 zaznajomili się także z materiałami zebranymi w toku kontroli operacyjnej do sprawy karnej RP I Ds. (…) Prokuratury Regionalnej w […]., stanowiącymi w części podstawę postępowania RP IV RD […] oraz wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego (…). Wniosek wraz z uzasadnieniem, będący przedmiotem zainteresowania Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego I DSK 9/18 (obecnie zarejestrowanej pod sygnaturą I DSK 2/21), został sformułowany przede wszystkim na podstawie dowodów uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej w sprawie […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013”. Wskazano, że część z tych dowodów została zniszczona na zasadzie protokołu komisyjnego zniszczenia materiałów zawierających tajemnicę obrończą z dnia 23 października 2020 roku. Wskazane okoliczności, w ocenie wnioskodawcy, uzasadniają wyłączenie wyznaczonych do rozpoznania przedmiotowej sprawy sędziów, bowiem zdaniem wnioskodawcy, nie mogą oni obiektywnie oceniać dowodów odnoszących się do faktów, gdyż będą zmuszeni je konfrontować z własnymi spostrzeżeniami wynikającymi z nagranych rozmów będących tajemnicą obrończą. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 41 § 1 kpk sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W ocenie Sądu Najwyższego rozpatrującego niniejszą sprawę, o uzasadnionej wątpliwości można mówić w przypadku, kiedy jest to wątpliwość wynikająca z obiektywnych okoliczności, ocenianych przez pryzmat rozsądnie działającej osoby. W literaturze przedmiotu zasadnie, w odniesieniu do „uzasadnionej wątpliwości”, podnosi się, „że chodzi o poważną wątpliwość oraz że musi ona istnieć obiektywnie, a nie tylko w subiektywnym przeświadczeniu (urojeniu) strony, którą na podstawie zaistnienia określonej okoliczności mogłaby powziąć każda inna, rozsądnie oceniająca i nieuprzedzona osoba” (D. Świecki (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, LEX 2019). Także w orzecznictwie Sądu Najwyższego zaznacza się, że „podstawy wyłączenia sędziego ( iudex suspectus ) w oparciu o ten przepis aktualizują się zatem wówczas, gdy brak jest możliwości obiektywnego przekonania przeciętnie rozsądnej osoby, że owe zaistniałe okoliczności nie będą rzutowały na bezstronne osądzenie sprawy” (postanowienie SN z 22.10.2020 r., V KO 106/20, LEX nr 3068825). W niniejszej sprawie, w ocenie wnioskodawcy, podstawą do wyłączenia sędziów jest fakt zapoznania się przez skład orzekający z materiałami, które następnie uległy protokolarnemu zniszczeniu. Zdaniem Sądu Najwyższego, nie można jednak przyjąć, że zapoznanie się z określonymi dowodami, które później zostały ze zgromadzonego materiału dowodowego wyłączone, powoduje automatycznie zachwianie bezstronności sędziego i ukształtowanie w jego przeświadczeniu projekcji wyniku sprawy. Zatem nie było ad casum podstaw, aby przyjąć, że wobec orzekających sędziów wystąpiły okoliczności określone w art. 41 § 1 kpk. Zauważać należy, że uzasadnione wątpliwości wystąpią wówczas, gdy z okoliczności danego stanu faktycznego będzie można odczytać, biorąc pod uwagę obiektywne okoliczności, że sędzia posiada określony pogląd czy nastawienie do sprawy, który występuje przed wydaniem rozstrzygnięcia (zob. m.in. postanowienie SN z 17.09.2019 r., I DO 41/19, LEX nr 2727434). Mając na uwadze powyżej podniesione okoliczności postanowiono jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI