I DO 32/19

Sąd Najwyższy2019-06-05
SNinneinneWysokanajwyższy
sąd najwyższyizba dyscyplinarnawyłączenie sędziegokodeks postępowania karnegoprokuratorreprywatyzacja

Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek sędziego o wyłączenie go ze składu orzekającego w sprawie dotyczącej prokuratora J. B., ze względu na wcześniejszy udział sędziego w nadzorze nad postępowaniami w sprawach reprywatyzacyjnych.

Sędzia Sądu Najwyższego – Izby Dyscyplinarnej J. W. złożył wniosek o wyłączenie go od orzekania w sprawie I DO 32/19 dotyczącej prokuratora J. B. Jako przyczynę wskazał swój wcześniejszy udział w Prokuraturze Krajowej, gdzie nadzorował postępowania dotyczące reprywatyzacji nieruchomości i wydawał wiążące polecenia. Sąd Najwyższy, analizując przepisy Kodeksu postępowania karnego, uznał, że cel ustawodawcy obejmuje również sytuacje, gdy sędzia miał już wyrobiony pogląd na sprawę w wyniku wcześniejszego udziału w postępowaniu, nawet jeśli nie był bezpośrednim oskarżycielem. Wniosek został uwzględniony.

Sędzia Sądu Najwyższego – Izby Dyscyplinarnej J. W. złożył wniosek o wyłączenie go od orzekania w sprawie o sygnaturze akt I DO 32/19, dotyczącej prokuratora J. B. Uzasadniając swój wniosek, sędzia wskazał, że pełnił funkcję Zastępcy Dyrektora Departamentu do Spraw Przestępczości Gospodarczej Prokuratury Krajowej, w ramach której nadzorował wszystkie postępowania dotyczące reprywatyzacji nieruchomości prowadzone przez Prokuraturę Regionalną. W ramach tej funkcji wydawał prokuratorom referentom wiążące polecenia dotyczące umorzonych lub nie wszczętych postępowań. Sędzia przyznał, że choć sytuacja ta nie jest tożsama z art. 40 § 1 pkt 5 k.p.k., wyraził już swoją ocenę nieprawidłowości postanowienia w innej sprawie. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek, odwołał się do interpretacji art. 40 § 1 k.p.k., podkreślając, że celem przepisu jest nie tylko odsunięcie od orzekania osób związanych ze stronami, ale także wyeliminowanie sytuacji, w której sędzia ma już wyrobiony pogląd na daną sprawę. Sąd uznał, że udział sędziego w roli nadzorczej i wyrażenie opinii w przedmiotowej sprawie uzasadnia jego wyłączenie. Wobec stwierdzenia okoliczności opisanych w art. 40 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy postanowił uwzględnić wniosek o wyłączenie sędziego J. W.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, sędzia powinien zostać wyłączony.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że celem art. 40 § 1 k.p.k. jest wyeliminowanie sytuacji, w której sędzia ma już wyrobiony pogląd na daną sprawę w wyniku wcześniejszego udziału w postępowaniu, nawet jeśli nie był bezpośrednim oskarżycielem. Udział sędziego w roli nadzorczej i wyrażenie opinii w przedmiotowej sprawie uzasadnia jego wyłączenie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uwzględniono wniosek o wyłączenie

Strona wygrywająca

J. W.

Strony

NazwaTypRola
J. B.osoba_fizycznaprokurator
J. W.osoba_fizycznasędzia

Przepisy (4)

Główne

k.p.k. art. 42 § § 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 41 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

Prawo o prokuraturze art. 171 § pkt 1

Ustawa - Prawo o prokuraturze

k.p.k. art. 40 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis należy rozumieć jako odnoszący się do wszystkich sytuacji, gdy w postępowaniu brał udział prokurator, niezależnie od pełnionej przez niego roli procesowej, a także do sytuacji, gdy sędzia ma już wyrobiony z góry pogląd na konkretną sprawę.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sędzia J. W. pełnił w postępowaniu rolę nadzorczą i brał w nim udział, wyrażając swoją opinię. Celem przepisu art. 40 k.p.k. jest wyeliminowanie sytuacji, w której osoba orzekająca ma już wyrobiony pogląd na daną sprawę.

Godne uwagi sformułowania

celem ustawodawcy było także uniemożliwienie orzekania sędziemu, który był wcześniej oskarżycielem publicznym w danej sprawie nie tylko sytuacje w których prokurator bezpośrenio prowadził postępowanie czy sędzia ma już wyrobiony z góry pogląd na konkretną sprawę i czy mógłby mieć trudności z podjęciem innej decyzji

Skład orzekający

Ryszard Witkowski

przewodniczący

J. W.

wnioskodawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 40 § 1 k.p.k. w kontekście wyłączenia sędziego, który pełnił funkcje nadzorcze w postępowaniach związanych ze sprawą."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji udziału sędziego w postępowaniu w roli nadzorczej, a nie bezpośredniego prowadzenia sprawy jako prokurator.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu niezawisłości sędziowskiej i potencjalnego konfliktu interesów, co jest istotne dla prawników zajmujących się procedurą karną.

Czy sędzia z "wyrobionym poglądem" może orzekać? Sąd Najwyższy rozstrzyga kwestię wyłączenia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I DO 32/19
POSTANOWIENIE
Dnia 5 czerwca 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie
J. B.
- prokurator Prokuratury Okręgowej w W., po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 czerwca 2019 roku wniosku SSN J. W. z dnia 4 czerwca 2019 roku w przedmiocie wyłączenia go ze składu orzekającego
- na podstawie art. 42 § 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze
(tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1767 ze zm.) -
postanowił:
uwzględnić wniosek o wyłączenie SSN J. W. od orzekania w sprawie o sygn. akt I DO 32/19.
UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 4 czerwca 2019 roku Sędzia Sądu Najwyższego – Izby Dyscyplinarnej J. W. wniósł o wyłączenie go od orzekania w sprawie I DO 32/19 w sprawie J. B..
Jako okoliczność uzasadniającą wyłączenie, sędzia wskazał, iż był Zastępcą Dyrektora Departamentu do Spraw Przestępczości Gospodarczej Prokuratury Krajowej i z racji pełnionej funkcji nadzorował wszystkie postępowania dotyczące reprywatyzacji nieruchomości
[…]
prowadzone przez Prokuraturę Regionalną w
[…]
i w
[…]
, w tym postępowanie RP I Ds.
[…]
Prokuratury Regionalnej w
[…]
na który powołuje się wnioskodawca w uzasadnieniu swojego wniosku w sprawie podjęcia uchwały w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej z 20 września 2017 roku. Sędzia podnosi, że w postępowaniach tych wydawał prokuratorom referentom sprawy wiążące polecenia, co do podjęcia umorzonych wcześniej postępowań lub wszczęcie postępowań w sprawach, w których wcześniej wydano postanowienie o odmowie ich wszczęcia. Argumentuje, że skoro wyraził już swoją ocenę nieprawidłowości postanowienia w inny sposób, nie powinien orzekać w tej sprawie, choć przyznaje równocześnie, że sytuacja ta nie jest tożsama z opisaną w art. 40 § 1 pkt 5 kpk.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Komentatorzy podkreślają, że wbrew literalnemu brzmieniu art. 40 § 1 pkt 5 k.p.k. wydaje się, że celem ustawodawcy było także uniemożliwienie orzekania sędziemu, który był wcześniej oskarżycielem publicznym w danej sprawie.
Przepis należy więc rozumieć jako odnoszący się do wszystkich sytuacji, gdy
‎
w postępowaniu brał udział prokurator, niezależnie od pełnionej przez niego roli procesowej, a więc nie tylko sytuacje w których prokurator bezpośrenio prowadził postępowanie (W. Jasiński, uwaga do art. 40 [w:] Kodeks postępowania karnego pod red. J. Skorupki, Warszawa 2018). Mimo, iż Sędzia nie brał udziału bezpośrednio w rozstrzyganiu w niniejszej sprawie, kluczową dla wyłączenia kwestią staje się pytanie, czy sędzia ma już wyrobiony z góry pogląd na konkretną sprawę i czy mógłby mieć trudności z podjęciem innej decyzji (P. Czarnecki i A. Ważny [w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz, pod red. A. Sakowicza, Warszawa 2018, s. 169). W niniejszym wypadku Sędzia J. W. pełnił w postępowaniu rolę nadzorczą, tym niemniej brał w nim udział i wyraził swoją opinię w przedmiotowej sprawie. Natomiast celem przepisu art. 40 Kodeksu postępowania karnego było nie tylko odsunięcie od orzekania osoby związanej ze stronami postępowania, ale również wyeliminownanie sytuacji, w której będzie osoba o wyrobionym już wcześniej poglądzie na daną sprawę.
Wobec tego, iż w sprawie stwierdzono okoliczności opisane w art. 40 § 1 k.p.k. postanowiono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI