I DI 38/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za rzekome przekroczenie uprawnień przy rozpoznawaniu zażalenia, uznając brak podstaw prawnych i faktycznych.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego I. W. za przekroczenie uprawnień w związku z rozpoznaniem zażalenia na decyzję o odmowie wszczęcia śledztwa. Wniosek został oddalony z powodu braku argumentacji i merytorycznego uzasadnienia. Sąd podkreślił, że swoboda interpretacji przepisów przez sędziego nie stanowi przestępstwa, a zarzuty nie miały podstaw faktycznych ani prawnych.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek pełnomocnika pokrzywdzonego H. K. o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego I. W. za przekroczenie uprawnień i niedopełnienie obowiązków służbowych w związku z rozpoznaniem zażalenia na decyzję o odmowie wszczęcia śledztwa. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, uznając go za pozbawiony jakiejkolwiek argumentacji i merytorycznego uzasadnienia. Podkreślono, że dopóki sędzia korzysta ze swobody interpretacji przepisów, a interpretacja ta nie jest sprzeczna z prawem (contra legem), nie można mówić o popełnieniu przestępstwa z art. 231 § 1 kk. Sąd dyscyplinarny ocenił również postanowienie wydane przez sędziego I. W. w dniu 4 czerwca 2018 r. i nie stwierdził w nim żadnego błędu, a nawet gdyby taki błąd wystąpił, jego rektyfikacja powinna nastąpić w drodze postępowania instancyjnego. Sąd uznał, że H. K. nie miał statusu pokrzywdzonego w rozumieniu przepisów, a jego wniosek stanowił wyraz niezadowolenia z decyzji merytorycznej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek został oddalony z powodu braku argumentacji i merytorycznego uzasadnienia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że wniosek był pozbawiony argumentacji. Podkreślono, że swoboda interpretacji przepisów przez sędziego nie stanowi przestępstwa, a zarzuty nie miały podstaw faktycznych ani prawnych. Sąd nie stwierdził błędu w postanowieniu sędziego, a H. K. nie miał statusu pokrzywdzonego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strona wygrywająca
I. W. (sędzia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. K. | inne | pokrzywdzony |
| I. W. | inne | sędzia Sądu Rejonowego w K. |
Przepisy (3)
Główne
p.u.s.p. art. 80 § 2c
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
a contrario
Pomocnicze
k.k. art. 231 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 234 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak argumentacji i merytorycznego uzasadnienia wniosku. Swoboda interpretacji przepisów przez sędziego nie stanowi przestępstwa. Brak podstaw faktycznych i prawnych do postawienia zarzutów. H. K. nie posiadał statusu pokrzywdzonego i legitymacji procesowej.
Godne uwagi sformułowania
Sędzia nie przekracza bowiem wtedy swoich uprawnień wynikających z powołania na urząd sędziego. Dopóki sędzia przy rozstrzyganiu sprawy korzysta wyłącznie z nadanej mu swobody interpretacji przepisów, a interpretacja tych przepisów nie ma charakteru contra legem nie ma mowy o popełnieniu przez sędziego przestępstwa z art. 231 § 1 kk. Sytuacja byłaby inna gdyby sędziemu w związku z wydanym orzeczeniem stawiano inny zarzut np. przyjęcia korzyści majątkowej.
Skład orzekający
Adam Tomczyński
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności karnej sędziów oraz legitymacji procesowej w sprawach dotyczących czynów ściganych z urzędu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy immunitetu sędziowskiego i odpowiedzialności karnej sędziów, co jest tematem budzącym zainteresowanie i dyskusję w społeczeństwie.
“Czy sędzia może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej za swoje orzeczenia? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I DI 38/21 UCHWAŁA Dnia 16 listopada 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Tomczyński Protokolant starszy sekretarz sądowy Renata Szczegot po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 16 listopada 2021 r. wniosku pełnomocnika pokrzywdzonego H. K. z dnia 22 marca 2021r., w przedmiocie podjęcia uchwały zezwalającej na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej I. W., sędziego Sądu Rejonowego w K. za to, że: w 2018 r. rozpoznając zażalenie na decyzję merytoryczną w toku postępowania o sygn. akt III Kp […] przekroczyła uprawnienia i nie dopełniła obowiązków służbowych czym działała na szkodę interesu prywatnego H. K., tj. o czyn określony w art. 231 § 1 kk. na podstawie art. 80 § 2c a contrario ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. 2020.365 z późn. zm.), uchwalił 1. powyższy wniosek oddalić, 2. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE W dniu 22 marca 2021r. adw. W. J. działając jako pełnomocnik z urzędu H. K. wniósł o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego I. W.. Swój krótki wniosek uzasadniał umyślnym zaniechaniem wielu czynności przez sędziego w trakcie rozpoznawania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa wydane w sprawie PR 3 Ds. […] . Orzeczenie sądu pozostawienie zażalenia bez rozpoznania wydane zostało w dniu 4 czerwca 2018r. Sędzia I. W. w dniu 15 listopada 2021r. ustosunkowała się do wniosku, wskazując, że pełnomocnik nie przedstawił żadnych argumentów, które uprawdopodabniały by podejrzenia przez nią przestępstwa a sam wniosek o uchylenie immunitetu stanowi wyraz niezadowolenia H. K. z decyzji merytorycznej sądu. Sąd zważył co następuje. Złożony wniosek pozbawiony jest jakiejkolwiek argumentacji i jakiegokolwiek merytorycznego uzasadnienia. Wszelkie działania sędziego, działającego jako sąd przy rozpoznawaniu sprawy korzystając ze szczególnej ochrony związanej z przyznanej sędziemu swoistego imperium władzy, w chwili uzyskania przez sędziego nominacji sędziowskiej (a wcześniej powołania na stanowisko asesora). Dopóki sędzia przy rozstrzyganiu sprawy korzysta wyłącznie z nadanej mu swobody interpretacji przepisów, a interpretacja tych przepisów nie ma charakteru contra legem nie ma mowy o popełnieniu przez sędziego przestępstwa z art. 231 § 1 kk. Sędzia nie przekracza bowiem wtedy swoich uprawnień wynikających z powołania na urząd sędziego. Sytuacja byłaby inna gdyby sędziemu w związku z wydanym orzeczeniem stawiano inny zarzut np. przyjęcia korzyści majątkowej. Ad casum nie ma jednak nawet śladu zarzutów popełnienia przez sędziego innego przestępstwa niż z art. 231 § 1 kk. Niezależnie od tych uwag o ogólnym charakterze sąd dyscyplinarny dokonał oceny samego postanowienia wydanego przez sąd w dniu 4 czerwca 2018r. i nie sposób stwierdzić jakiegokolwiek błędu w zapadłym rozstrzygnięciu. Nawet gdyby taki błąd nastąpił to jego rektyfikacja powinna nastąpić w drodze postępowania instancyjnego nawet o charakterze nadzwyczajnym. Sąd w dniu 4 czerwca 2018r. dokonał prawidłowej oceny pozycji H. K. w ramach toczącego się postępowania i słusznie stwierdził, że nie jest on legitymowany do składania środka odwoławczego. Nie ma on bowiem statusu pokrzywdzonego. Przestępstwo o popełnieniu którego H. K. zawiadomił organy ścigania dotyczyło bowiem ściganego z urzędu czynu z art. 234 § 1 kk gdzie potencjalnymi poszkodowanymi mogliby być funkcjonariusze policji a nie wnioskodawca H. K.. Z tych względów sąd orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI