I DI 16/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy uznał się za niewłaściwy do rozpoznania wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego NSA, przekazując sprawę do właściwego sądu dyscyplinarnego NSA.
Prokuratura Krajowa złożyła do Sądu Najwyższego wniosek o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd Najwyższy, analizując przepisy dotyczące właściwości sądów dyscyplinarnych, uznał, że zgodnie z art. 9 Prawa o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 55 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym, właściwym do rozpoznania takiego wniosku jest sąd dyscyplinarny Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie Izba Dyscyplinarna SN. W związku z tym Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania NSA.
Do Sądu Najwyższego - Izby Dyscyplinarnej wpłynął wniosek Prokuratury Krajowej o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek, opierając się na przepisach Prawa o ustroju sądów administracyjnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz Prawa o ustroju sądów powszechnych. Kluczowe znaczenie miały przepisy dotyczące właściwości sądów dyscyplinarnych. Sąd Najwyższy stwierdził, że zgodnie z art. 49 § 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych, w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące SN, a w zakresie nieuregulowanym - przepisy Prawa o ustroju sądów powszechnych. Jednakże, kwestia zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego sądu administracyjnego nie jest uregulowana w ustawie o sądach administracyjnych, co wymaga zastosowania przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym. Zgodnie z art. 55 § 1 tej ustawy, sędzia SN nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia sądu dyscyplinarnego. Sąd Najwyższy zinterpretował ten przepis w powiązaniu z art. 9 Prawa o ustroju sądów administracyjnych, który wskazuje na właściwość sądu dyscyplinarnego NSA dla sędziów NSA. Argumentacja ta została wzmocniona przez fakt, że art. 27 § 1 ustawy o SN nie wymienia sędziów sądów administracyjnych jako podlegających Izbie Dyscyplinarnej SN. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uznał się za niewłaściwy do rozpoznania wniosku i przekazał sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu Naczelnego Sądu Administracyjnego, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Właściwym do rozpoznania wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego jest sąd dyscyplinarny Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy oparł się na przepisach Prawa o ustroju sądów administracyjnych (art. 9, art. 49 § 1) oraz ustawy o Sądzie Najwyższym (art. 55 § 1), wskazując, że choć przepisy SN stosuje się odpowiednio, to kwestia właściwości sądu dyscyplinarnego dla sędziów NSA jest uregulowana wprost w ustawie o sądach administracyjnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. K. | osoba_fizyczna | sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego |
| Prokuratura Krajowa - Wydział I Spraw Wewnętrznych | organ_państwowy | wnioskodawca |
Przepisy (6)
Główne
p.u.s.a. art. 9
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Wskazuje na właściwość sądu dyscyplinarnego NSA dla sędziów NSA.
u.SN art. 55 § § 1
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Sędzia SN nie może być pozbawiony wolności ani pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia sądu dyscyplinarnego.
Pomocnicze
p.u.s.a. art. 49 § § 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
W sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące SN.
u.SN art. 10 § § 1
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Wskazuje na konieczność stosowania przepisów ustawy o SN w sprawach nieuregulowanych w ustawie o sądach administracyjnych.
p.u.s.p. art. 128
Ustawa - Prawo o ustroju sądów powszechnych
k.p.k. art. 35 § § 1
Ustawa - Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Właściwość sądu dyscyplinarnego NSA dla sędziów NSA wynika wprost z przepisów Prawa o ustroju sądów administracyjnych. Ustawa o Sądzie Najwyższym nie obejmuje swoim zakresem sędziów sądów administracyjnych w kwestii właściwości Izby Dyscyplinarnej SN.
Odrzucone argumenty
Argument Prokuratury Krajowej o właściwości Izby Dyscyplinarnej SN do rozpoznania wniosku.
Godne uwagi sformułowania
uznać się niewłaściwym do rozpoznania wniosku sprawę przekazać sądowi dyscyplinarnemu Naczelnego Sądu Administracyjnego - do rozpoznania w sprawach nieuregulowanych w ustawie, do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz do sędziów, urzędników i pracowników tego Sądu, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące Sądu Najwyższego kwestia sądu właściwego – sądu dyscyplinarnego [...] została uregulowana wprost w ustawie Prawo o ustroju sądów administracyjnych, a to w art. 9.
Skład orzekający
Małgorzata Bednarek
przewodniczący, sprawozdawca
Adam Tomczyński
członek
Jacek Wygoda
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu dyscyplinarnego w sprawach dotyczących sędziów sądów administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy wniosek o pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego NSA trafia do Sądu Najwyższego, a nie bezpośrednio do sądu dyscyplinarnego NSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu dyscyplinarnego, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem sądownictwa i odpowiedzialnością dyscyplinarną sędziów.
“Kto jest sądem właściwym do ukarania sędziego NSA? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt I DI 16/21 POSTANOWIENIE Dnia 1 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Adam Tomczyński SSN Jacek Wygoda w sprawie S. K. - sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 czerwca 2021 r. sprawy w przedmiocie wniosku o podjęcie uchwały w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej na podstawie art. 9 i art. 49 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 poz. 131 t.j.) w zw. z art. art. 55 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym zw. z art. 10 § 1 ustawy z 8 grudnia 2017 r. - o Sądzie Najwyższym (Dz.U.2021.154 j.t) w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r . - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2020 poz. 2072 j.t.) w zw. z art. 35 § 1 k.p.k. postanawia : 1. uznać się niewłaściwym do rozpoznania wniosku o podjęcie uchwały w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej S. K. - sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego; 2. sprawę przekazać sądowi dyscyplinarnemu Naczelnego Sądu Administracyjnego - do rozpoznania; 3. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Do Sądu Najwyższego - Izby Dyscyplinarnej w dniu 13 marca 2021 r. wpłynął wniosek Prokuratury Krajowej - Wydziału I Spraw Wewnętrznych o podjęcie uchwały w przedmiocie zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego - S. K.. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 22 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz .U.2021.137j.t.) w sprawach nieuregulowanych w ustawie, do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz do sędziów, urzędników i pracowników tego Sądu, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące Sądu Najwyższego , a w zakresie w nich nieuregulowanym - przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.2020.2072 j.t.), Ponieważ kwestia wydania uchwały w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego sądu administracyjnego nie jest uregulowana w ustawie wyznaczającej ramy ustrojowe funkcjonowania sądów administracyjnych, należy w tym zakresie stosować przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U.2021.154 j.t) . Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 55 § 1 tej ustawy sędzia Sądu Najwyższego nie może być pozbawiony wolności ani pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia sądu dyscyplinarnego. Z przepisu tego jasno wynika, że w sprawach o zezwolenie na pociągnięcie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego właściwym będzie sąd, który jest sądem dyscyplinarnym właściwym dla sędziów NSA. Argument ten wzmacnia fakt, że przepis art. 27 §1 ustawy o Sądzie Najwyższym nie wskazuje, że do właściwości Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego należą sprawy sędziów i asesorów sądów administracyjnych. Wprawdzie przepis ten dotyczy spraw dyscyplinarnych podmiotów w tym przepisie wymienionych ale wykładnia systemowa w powiązaniu z treścią art. 9 ustawy prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. a rt. 55 §1 ustawy o Sądzie Najwyższym nie pozwala przyjąć, że pomimo istnienia osobnego sądownictwa dyscyplinarnego dla sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego – właściwym będzie Sąd Najwyższy orzekający w Izbie Dyscyplinarnej – jak uzasadnia to w złożonym wniosku prokurator. Skoro bowiem z treści art. 55 §1 ustawy o Sądzie Najwyższym wynika, że właściwym do rozpoznania wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego będzie sąd dyscyplinarny a sądem dyscyplinarnym właściwym dla sędziów NSA – jak to już wcześniej wskazano – jest Naczelny Sąd Administracyjny – to ten sąd będzie również właściwy dla rozpoznania wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej - w tym przypadku sędziego NSA – S. K.. W tym miejscu podkreślić należy, że o ile istnieje konieczność odpowiedniego stosowania przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym czy też ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych w zakresie przesłanek warunkujących podjęcie uchwały w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, jak również trybu rozpoznawania wniosku w tym przedmiocie - wobec nieuregulowania tych kwestii w ustawie Prawo o ustroju sądów administracyjnych, o tyle kwestia sądu właściwego – sądu dyscyplinarnego, o którym mowa w art. 55 §1 ustawy o Sądzie Najwyższym - została uregulowana wprost w ustawie Prawo o ustroju sądów administracyjnych, a to w art. 9. Wobec powyższego, mając na uwadze, treść art. 10 §1 ustawy o Sądzie Najwyższym w zw. art. 128 usp w zw. z art. 35 §1 k.p.k. Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Sąd Najwyższy kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę