I CZ 99/10

Sąd Najwyższy2010-12-01
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
koszty sądoweVATzwrot kosztówpełnomocnikadwokatSąd Najwyższykoszty zastępstwa procesowego

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego dotyczące kosztów postępowania, odmawiając wliczenia VAT do niezbędnych kosztów procesu.

Powódka złożyła zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego dotyczące kosztów postępowania apelacyjnego, domagając się zwiększenia zasądzonych kwot o podatek VAT. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, powołując się na własną uchwałę, zgodnie z którą VAT nie wchodzi w skład niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata z wyboru.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powódki B. J. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 1 kwietnia 2010 r. (sygn. akt I ACa (...)), którym zasądzono od pozwanych M. P., M. B. i A. B. na rzecz powódki odpowiednie kwoty z tytułu zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Powódka wniosła o zmianę tego postanowienia poprzez zwiększenie zasądzonych kwot o stawkę VAT. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając je za bezzasadne. W uzasadnieniu odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2007 r. (III CZP 95/06), w której stwierdzono, że podatek od towarów i usług (VAT) nie wchodzi w skład niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata z wyboru (art. 98 § 3 k.p.c.). Sąd wskazał, że skarżąca nie przedstawiła żadnego uzasadnienia dla swojego zarzutu, że uchwała ta jest niezgodna z konstytucyjnymi zasadami równości i proporcjonalności, ograniczając się jedynie do lapidarnego stwierdzenia. Wobec braku merytorycznego uzasadnienia, zażalenie zostało oddalone na podstawie przepisów k.p.c. dotyczących postępowania zażaleniowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, podatek VAT nie wchodzi w skład niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata z wyboru.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na własną, wcześniejszą uchwałę (III CZP 95/06), która jednoznacznie rozstrzygnęła tę kwestię. Podkreślono, że skarżąca nie przedstawiła żadnego uzasadnienia dla swojego stanowiska, ograniczając się do stwierdzenia o niezgodności z zasadami konstytucyjnymi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

pozwani

Strony

NazwaTypRola
B. J.osoba_fizycznapowódka
M. P.osoba_fizycznapozwana
M. B.osoba_fizycznapozwana
A. B.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (5)

Pomocnicze

k.p.c. art. 98 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

VAT nie wchodzi w skład niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata z wyboru.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394 § 1 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 21

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

VAT nie stanowi niezbędnego kosztu procesu strony reprezentowanej przez adwokata z wyboru.

Odrzucone argumenty

Postanowienie Sądu Apelacyjnego o kosztach jest niezgodne z konstytucyjnymi zasadami równości i proporcjonalności (bez uzasadnienia).

Godne uwagi sformułowania

podatek od towarów i usług (VAT) nie wchodzi w skład niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata z wyboru skarżąca ogranicza się do lapidarnego zarzutu

Skład orzekający

Tadeusz Wiśniewski

przewodniczący, sprawozdawca

Irena Gromska-Szuster

członek

Jan Kremer

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie stanowiska Sądu Najwyższego w kwestii wliczania VAT do kosztów procesu."

Ograniczenia: Dotyczy kosztów zastępstwa procesowego przez adwokata z wyboru.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z kosztami procesu, która jest istotna dla praktyków prawa, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.

Czy VAT zawsze należy się od przeciwnika w procesie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

0

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I CZ 99/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 1 grudnia 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Irena Gromska-Szuster 
SSA Jan Kremer 
 
w sprawie z powództwa B. J. 
przeciwko M. P., M. B. i A. B. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r., 
zażalenia powódki na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku 
Sądu Apelacyjnego z dnia 1 kwietnia 2010 r., sygn. akt I ACa (…), 
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku z dnia 1 kwietnia 2010 r. Sąd 
Apelacyjny zasądził od pozwanych na rzecz powódki odpowiednie kwoty z tytułu zwrotu 
kosztów postępowania apelacyjnego. 
W zażaleniu na to postanowienie powódka wniosła o zmianę tego rozstrzygnięcia 
przez zwiększenie zasądzonych kwot pieniężnych o stawkę VAT. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. 
W uchwale z 25 stycznia 2007 r., III CZP 95/06 (OSNC 2007, nr 12, poz. 179), 
Sąd Najwyższy jednoznacznie stwierdził, że podatek od towarów i usług (VAT) nie 

 
2 
wchodzi w skład niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata 
z wyboru (art. 98 § 3 k.p.c.). W uzasadnieniu uchwały wyjaśniono natomiast powody 
takiego stanowiska. W zażaleniu skarżąca – reprezentowana przez zawodowego 
pełnomocnika – kwestionując powyższe zapatrywanie, ogranicza się do lapidarnego 
zarzutu, 
że 
jest 
ono 
niezgodne 
z 
konstytucyjnymi 
zasadami 
równości 
i 
proporcjonalności. Skarżąca nie zadała sobie trudu, ażeby stanowisko to uzasadnić 
chociażby jednym zdaniem. Jest zatem oczywiste, że zarzut w takiej postaci nie mógł 
odnieść oczekiwanego rezultatu. 
W tej sytuacji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne (art. 385 w zw. z 
art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI