I CZ 94/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie odrzucające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, wskazując na brak opłaty sądowej i brak uzasadnienia dla zwolnienia z niej.
Skarżący wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Po serii odrzuceń kolejnych środków zaskarżenia (w tym zażaleń na postanowienia o odrzuceniu), Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, głównie z powodu nieuiszczenia opłaty sądowej. Sąd Najwyższy oddalił dalsze zażalenie skarżących, uznając, że nie wykazali oni podstaw do zwolnienia z opłaty ani oczywistej zasadności zażalenia.
Sprawa dotyczyła skargi Z. D. i L. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 maja 2006 r. Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 21 czerwca 2006 r. odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie odrzucające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem. Przyczyną odrzucenia pierwotnej skargi było nieuzupełnienie przez pełnomocnika skarżących, radcę prawnego, wymaganego dokumentu potwierdzającego, że mocodawcy są przedsiębiorcami, mimo wezwania. Złożono jedynie kserokopię starego zaświadczenia. Kolejne zażalenia odrzucano z powodu nieuiszczenia opłat sądowych. W zażaleniu na postanowienie z dnia 21 czerwca 2006 r. skarżący zarzucili naruszenie art. 99 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, twierdząc, że sąd nie określił, jakie zaświadczenie i z jakiej daty mają przedstawić. Sąd Najwyższy oddalił to zażalenie, wskazując, że brak uiszczenia opłaty zażalenia podlegał odrzuceniu na podstawie art. 130² § 3 k.p.c. Sąd uznał, że skarżący nie wykazali oczywistej uzasadnioności zażalenia, która mogłaby stanowić podstawę do zwolnienia z opłaty na mocy art. 99 ustawy o kosztach sądowych. Argumentacja skarżących, cofająca się do pierwszego zażalenia i kwestionująca obowiązek sądu w zakresie żądania konkretnego zaświadczenia, została uznana za nieprzekonywującą. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, oddalając zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli zażalenie nie jest oczywiście uzasadnione.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że brak opłaty zażalenia podlega odrzuceniu na podstawie art. 130² § 3 k.p.c. Zwolnienie z opłaty na mocy art. 99 ustawy o kosztach sądowych wymaga wykazania oczywistej uzasadnioności zażalenia, czego skarżący nie uczynili.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Gmina D.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. D. | osoba_fizyczna | skarżący |
| L. D. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Gmina D. | instytucja | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 130² § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394¹ § § 2 i § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
u.k.s.c. art. 99
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Nie pobiera się opłaty sądowej, jeżeli zażalenie, wniesione na postanowienie o odrzuceniu środka zaskarżenia, sąd uzna za oczywiście uzasadnione.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak uiszczenia opłaty sądowej za zażalenie. Brak wykazania oczywistej uzasadnioności zażalenia. Brak podstaw do przypisywania sądowi obowiązku wskazywania konkretnych dokumentów do uzupełnienia.
Odrzucone argumenty
Zażalenie było oczywiście uzasadnione na mocy art. 99 ustawy o kosztach sądowych. Sąd powinien był wskazać, jakie zaświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej i z jakiej daty ma przedstawić powód.
Godne uwagi sformułowania
brak przekonywujących argumentów dlaczego zażalenie miałoby być oczywiście uzasadnione Ten argument także nie jest przekonywujący
Skład orzekający
Gerard Bieniek
przewodniczący
Stanisław Dąbrowski
sprawozdawca
Kazimierz Zawada
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odrzucenia zażalenia z powodu braku opłaty sądowej, brak obowiązku sądu do precyzowania braków formalnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej ścieżki proceduralnej związanej ze skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem i kolejnymi zażaleniami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z opłatami sądowymi i uzupełnianiem braków formalnych, co jest istotne dla praktyków, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
“Kiedy brak opłaty sądowej oznacza koniec drogi? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 94/06 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Gerard Bieniek (przewodniczący) SSN Stanisław Dąbrowski (sprawozdawca) SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi Z. D. i L. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 maja 2006 r., sygn. akt I Ca …/05 w sprawie z powództwa Z.D. i L. D. przeciwko Gminie D. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2006 r., zażalenia skarżących na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt I Co …/05, oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 21 czerwca 2006 r. odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie odrzucające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Przyczyną odrzucenia skargi było to, że pełnomocnik skarżących, będący radcą prawnym, wezwany do złożenia dokumentu potwierdzającego, że mocodawcy są przedsiębiorcami nie uzupełnił tego braku w wyznaczanym terminie, złożył jedynie kserokopię zaświadczenia o wpisie do ewidencji gospodarczej sprzed dziewięciu lat. Kolejne zażalenia odrzucono na skutek nieuiszczenia należnych opłat sądowych. W zażaleniu na postanowienie z dnia 21 czerwca 2006 r. skarżący zarzucili rażące naruszenie art. 99 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. W uzasadnieniu podali, że postanowienie jest bezzasadne, gdyż Sąd nie określił, jakie zaświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej i z jakiej daty ma przedstawić powód. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Bezsporne jest, że odrzucone postanowieniem z dnia 21 czerwca 2006 r. zażalenie zostało wniesione przez radcę prawnego i jednocześnie nie została uiszczona należna opłata sądowa. Z braku uiszczenia opłaty zażalenie podlegało odrzucenia na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. Wprawdzie, stosownie do art. 99 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie pobiera się opłaty sądowej, jeżeli zażalenie, wniesione na postanowienie o odrzuceniu środka zaskarżenia, sąd uzna za oczywiście uzasadnione, ale brak przekonywujących argumentów dlaczego zażalenie miałoby być oczywiście uzasadnione. Odrzucone zażalenie dotyczyło postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 2 czerwca 2006 r. odrzucającego wcześniejsze zażalenie, także nieopłacone. W uzasadnieniu obecnie rozpatrywanego zażalenia skarżący cofają się do swojego pierwszego zażalenia na postanowienie odrzucające skargę, podnosząc, że było ono oczywiście uzasadnione, gdyż Sąd zamiast odrzucać skargę powinien wskazać skarżącym jakie zaświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej 3 i z jakiej daty mają złożyć. Ten argument także nie jest przekonywujący, gdyż skarżący nie podają na jakiej podstawie przypisują Sądowi obowiązek żądania od nich konkretnego zaświadczenia z określonej daty. Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 2 i § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. jc
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI