I CZ 9/07

Sygn. akt I CZ 9/07 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 21 marca 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) 
SSN Maria Grzelka 
SSN Tadeusz Żyznowski (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie z powództwa B.G. 
przeciwko Szpitalowi Chirurgii Urazowej Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi 
Opieki Zdrowotnej […] 
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej - Towarzystwa 
Ubezpieczeń i Reasekuracji C. S.A.  
o zapłatę i ustalenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 21 marca 2007 r., 
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w W. 
z dnia 13 listopada 2006 r., sygn. akt [...], 
 
 
 
 
uchyla zaskarżone postanowienie. 
 
 
 
 
 
 

 
 
2 
 
Uzasadnienie 
 
 
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił apelację powódki 
B.G.  motywując, że brew wymogom wynikającym z przepisu art. 368 § 1 pkt  5 
k.p.c. złożona apelacja nie zawierała zaznaczenia zakresu żądanej zmiany. 
Wskazanie, że powódka domaga się uwzględnienia powództwa jest – zdaniem tego 
Sądu - niewystarczające, zwłaszcza gdy powództwo skonstruowane jest 
wieloprzedmiotowo  - tzn. zawiera żądania dotyczące wielu roszczeń.   
 
W złożonym zażaleniu powódka B.G. zarzuciła zaskarżonemu orzeczeniu 
naruszenie art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. poprzez błędną jego  wykładnię, polegającą na 
przyjęciu, iż wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku  i   uwzględnienie powództwa 
nie odpowiada wymaganiom ustanowionym w przedmiotowym  przepisie. Wnosiła o 
uchylenie zaskarżonego postanowienia.      
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2006 r. w sprawie sygn. akt [...] Sąd Rejonowy 
oddalił powództwo o zasądzenie świadczenia oraz ustalenie (pkt I) i zasądził od 
powódki  B.G. na rzecz pozwanego Zakładu Opieki Zdrowotnej (pkt III) a także 
interwenienta Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji (pkt IV) po 3600 zł kosztów 
zastępstwa procesowego. W złożonej apelacji  powódka  B.G. - po oznaczeniu  
wyroku stosownie do art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c. – wnosiła o zmianę punktu I, III i IV 
zaskarżonego 
wyroku 
i uwzględnienie 
powództwa, 
ewentualnie 
uchylenie 
zaskarżonego wyroku we wskazanej części i przekazanie sprawy Sądowi 
Rejonowemu do ponownego rozpoznania z zasądzeniem kosztów  postępowania.  
 
W myśl powołanego przepisu art. 368 § 1 pkt 1 i 5  k.p.c., wykładnia których 
rozstrzyga o zasadności zażalenia, apelacja powinna zawierać oznaczenie wyroku, 
od którego jest wniesiona ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości czy 
w  części a nadto wniosek o zmianę lub uchylenie wyroku, z zaznaczeniem żądanej 
zmiany lub uchylenia. Wymienione wymagania nawiązują do reguły ustanowionej 
w art. 363 § 3 k.p.c. według której – jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia 

 
 
3 
to staje się ono prawomocne w pozostałej części. Uzasadnionym jest zatem 
twierdzenie, że przepis ten wiąże zakres prawomocności wydanego orzeczenia 
z zakresem jego zaskarżenia. Granice apelacji wyznaczane są przez granice 
zaskarżenia. Obowiązek rozpoznania sprawy w granicach apelacji (art. 378 § 1 
k.p.c.) oznacza zakaz wykraczania przez sąd drugiej instancji poza te granice oraz 
nakaz rozważenia wszystkich podniesionych w apelacji zarzutów i wniosków. 
 
Oczywiste jest uprawnienie podmiotu legitymowanego – z inicjatywy którego 
zostało wszczęte postępowanie apelacyjne do decydowania o zakresie lub 
przedmiocie tego postępowania. Wynika to z zasady dyspozycyjności. W wypadku 
częściowego zaskarżenia następuje podział kwestionowanego orzeczenia – jeśli 
jego struktura i współzależność poszczególnych elementów na to pozwala – 
na część której apelacja nie podważa, oraz na część, którą skarżący w apelacji 
kwestionuje. Wydzielenie 
tej części tworzy 
właśnie 
zakres 
zaskarżenia. 
Oznaczenie zakresu zaskarżenia wyznacza ramy załatwienia przez instancję 
apelacyjną istoty sprawy. 
 
Powódka B.G. zaskarżyła wyrok w zakresie oddalającym powództwu (pkt I) 
oraz rozstrzygającym o kosztach procesu (pkt III i IV) i wniosła o jego zmianę – w 
zaskarżonym zakresie oraz uwzględnienie powództwa, ewentualnie o uchylenie 
wyroku we wskazanej części z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. 
Powyższe sformułowanie, nie wykazuje precyzji i szczegółowości, co częściowo 
przyznaje sama skarżąca w uzasadnieniu zażalenia jednakże nie pozbawia – 
wbrew wywodom zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia – Sądu 
drugiej instancji możliwości wypełnienia przez niego ustawowych powinności. 
Wniosek ten potwierdza obszerne uzasadnienie apelacji w całości pominięte przez 
Sąd Okręgowy. Zawiera ono także nie budzący wątpliwości wniosek w odniesieniu 
do zakwestionowanego rozstrzygnięcia o kosztach procesu (pkt III i IV). 
Podkreślane wzmożone wymagania w stosunku do profesjonalnego pełnomocnika 
strony i konsekwencje ich niespełnienia mogą być stosowane tylko w wypadkach w 
ustawie wskazanych z uwzględnieniem, że nie każde uchybienie, brak dokładności 
czy też zwykłe przeoczenie uzasadnia zastosowanie najdalej idącej sankcji w 
postaci pozbawienia strony środka odwoławczego. Odnośnie zaś wywodów 
zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, co do złożonej treści 

 
 
4 
powództwa i jego licznych zmian dokonanych w toku postępowania, należy 
zauważyć, że treść powództwa i jego podstawowe elementy wyznaczają zakres 
skierowanego do właściwego sądu wniosku o udzielenie ochrony prawnej w drodze 
procesu cywilnego i wyłącznie do strony powodowej należy zarówno pierwotne 
sformułowanie jak i ewentualnie zmiany skierowanego – za pośrednictwem sądu – 
konkretnego żądania skierowanego w  stosunku do  pozwanego. Skoro określony 
został przez stronę powodową podmiot uprawniony do występowania z żądaniem 
spełnienia – ostatecznie określonego – świadczenia i podmiot zobowiązany, to 
trudno podzielić uwagi o  szczególnych wymaganiach apelacji w tej sprawie w 
zakresie żądania strony i  sposobu orzeczenia w sytuacji, gdy powództwo w całości 
uległo oddaleniu. Z  powyższych przyczyn zaskarżone orzeczenie – jako 
oczywiście bezzasadne – podlega uchyleniu (art. 3941 w zw. z art. 39815 k.p.c.).