I CZ 82/13

Sygn. akt I CZ 82/13
POSTANOWIENIE
Dnia 11 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)
‎
SSN Dariusz Dończyk
‎
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi A. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w W.
‎
z dnia 21 września 2007 r.,
‎
w sprawie z powództwa A. S.
‎
przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności Bank Polski S.A. w W.
‎
o zapłatę,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
‎
w Izbie Cywilnej w dniu 11 października 2013 r.,
‎
zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego
‎
Sądu Gospodarczego w W.
‎
z dnia 15 marca 2013 r.,
oddala zażalenie i zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę A. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 września 2007 r. wskazując, że skarżąca nie wykazała, aby zaistniała podstawa wznowienia przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c. W zażaleniu skarżąca, zarzucając naruszenia art. 403 § 2 k.p.c. i 410 § 1 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Skarżąca wskazując, że już po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy w O. w wyroku skazującym J. R. (drugiego, obok skarżącej wspólnika spółki cywilnej) ustalił, iż pieniądze które pozwany bank wypłacił J. R. wyszły poza spółkę, powołała się na podstawę wznowienia postępowania przewidzianą w art. 403 § 2 k.p.c. Ustalenie zawarte w wyroku Sądu Rejonowego w O. jest, zdaniem skarżącej, nową okolicznością, na którą nie mogła powołać się w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem i dlatego jej skarga o wznowienie postępowania, w którym zapadł prawomocny wyrok, jest uzasadniona. Sąd po wznowieniu postępowania będzie miał okazję, aby ocenić, z uwzględnieniem tej nowej okoliczności, czy pozwany bank, wypłacając bez upoważnienia pieniądze drugiemu wspólnikowi J. R., naraził skarżącą na szkodę.
Skarżąca nie przyjmuje jednak do wiadomości, że podstawą oddalenia jej powództwa przeciw bankowi, było stwierdzenie przez orzekające w sprawie sądy, tego, iż jej szkoda spowodowana została nie przez fakt wypłacenia przez bank, niezgodnie z wiążącym go upoważnieniem, pieniędzy z rachunku spółki cywilnej, drugiemu wspólnikowi lecz rozporządzeniem tymi pieniędzmi przez J. R. Takie stanowisko, które przedstawił również Sąd Okręgowy w  uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, nie budzi wątpliwości. Dla  stwierdzenia, że pozwany bank nie ponosi odpowiedzialności wobec skarżącej, bez znaczenia jest wobec tego to, czy drugi wspólnik, któremu bank wypłacił pieniądze bez upoważnienia z rachunku spółki, przeznaczył je na cele związane z działalności spółki cywilnej, w której uczestniczył razem ze skarżącą, czy też wyszły one, jak ujmuje to skarżąca, poza spółkę, czyli J. R. przeznaczył je na inne cele. Szkoda jaką skarżąca poniosła w związku z tym, że wypłacone przez bank pieniądze zostały przeznaczone na inne cele niż związane z działalnością spółki cywilnej, została spowodowana zachowaniem nie pozwanego banku, ale J. R. W tej sytuacji stwierdzić trzeba, że fakty ustalone w powołanym w  skardze wyroku Sądu Rejonowego w O., nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 września 2007 r. i brak podstaw, aby wznawiać postępowanie w tej sprawie.
Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398
14
k.p.c. w związku z art. 394
1
§ 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w związku z art. 394
1
§ 3 k. p. c. oraz art. 398
21
i art. 391 k.p.c.