I CZ 63/09

Sąd Najwyższy2009-11-05
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
niezgodność z prawemzastępstwo procesoweSąd Najwyższyzażaleniebraki formalnepełnomocnik

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, ze względu na brak zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika.

Sąd Rejonowy odrzucił skargę J.S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia spadkowego, ponieważ została wniesiona osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika i nie została opłacona. Skarżący wniósł zażalenie osobiście. Późniejsze pisma jego pełnomocnika z urzędu, złożone po terminie, nie usunęły braków formalnych. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 871 § 1 k.p.c., odrzucił zażalenie, uznając późniejsze poparcie przez pełnomocnika za niewystarczające.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie J.S. na postanowienie Sądu Rejonowego w T., które odrzuciło jego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia spadkowego. Skarga ta została wniesiona przez J.S. osobiście, bez zachowania wymogu zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego, a także nie została opłacona. Sąd Rejonowy odrzucił ją z tych względów. Skarżący wniósł zażalenie osobiście. Po upływie terminu na wniesienie zażalenia, pełnomocnik skarżącego z urzędu złożył pisma mające na celu usunięcie braków formalnych i uiszczenie opłaty. Sąd Najwyższy uznał jednak, że późniejsze poparcie zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika, złożone po terminie, jest niewystarczające do spełnienia wymogu wniesienia zażalenia przez zawodowego pełnomocnika, zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego. W konsekwencji, zażalenie zostało odrzucone na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących zastępstwa procesowego i odrzucenia zażalenia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, późniejsze poparcie zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika, złożone po upływie terminu do jego wniesienia, jest niewystarczające do spełnienia wymogu zastępstwa procesowego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 871 § 1 k.p.c. nakazujący zastępstwo przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed SN, również w czynnościach przed sądem niższej instancji. Uznał, że późniejsze pisma pełnomocnika, złożone po terminie, nie spełniają tego wymogu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie zażalenia

Strona wygrywająca

Sąd Rejonowy w T.

Strony

NazwaTypRola
J.S.osoba_fizycznaskarżący
K.C.osoba_fizycznauczestnik
I.W.osoba_fizycznauczestnik
S.S.osoba_fizycznaspadkodawca
W.S.osoba_fizycznaspadkodawca

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 871 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy to także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Pomocnicze

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 373

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3941 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 39821

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie zostało wniesione osobiście przez stronę, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika. Pisma pełnomocnika z urzędu, mające usunąć braki formalne, zostały złożone po upływie terminu do wniesienia zażalenia. Późniejsze poparcie zażalenia przez pełnomocnika jest niewystarczające do spełnienia wymogu zastępstwa procesowego.

Godne uwagi sformułowania

nie zostaje spełniony wymóg wniesienia zażalenia przez zawodowego pełnomocnika, jeżeli pełnomocnik składa pismo procesowe, w którym jedynie wyraża ogólnikową aprobatę dla treści zażalenia wniesionego wcześniej przez samą stronę późniejsze poparcie zażalenia J.S. przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem, w piśmie z dnia 25 czerwca 2009 r., należy uznać za niewystarczające

Skład orzekający

Dariusz Zawistowski

przewodniczący-sprawozdawca

Zbigniew Kwaśniewski

członek

Katarzyna Tyczka-Rote

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wymóg zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym w zakresie czynności podejmowanych przed sądem niższej instancji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniesienia skargi i zażalenia osobiście przez stronę, a następnie próby usunięcia braków przez pełnomocnika po terminie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z zastępstwem procesowym przed Sądem Najwyższym, co jest istotne dla prawników, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Czy możesz samodzielnie wnosić skargi do Sądu Najwyższego? Ten wyrok wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I CZ 63/09 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 5 listopada 2009 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Zbigniew Kwaśniewski 
SSN Katarzyna Tyczka-Rote 
 
 
w sprawie ze skargi J.S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego 
postanowienia Sądu Rejonowego w T.  
z dnia 29 marca 2007 r., sygn. akt  [...], wydanego w sprawie  
z wniosku J.S. 
przy uczestnictwie K.C. i I.W. 
o stwierdzenie nabycia spadku, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 5 listopada 2009 r., 
zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w T. 
z dnia 9 marca 2009 r., sygn. akt [...], 
 
 
 
odrzuca zażalenie. 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 9 marca 2009 r. Sąd Rejonowy w T. odrzucił skargę 
J.S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego 
Sądu z dnia 29 marca 2007 r., w sprawie o  stwierdzenie nabycia spadku po S.S. i 
W.S. Skarga ta została wniesiona przez J.S. osobiście, to jest bez zachowania 
wymogu zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego. Nadto nie została 
opłacona. Z tych względów została odrzucona.  
Zażalenie od wyżej wskazanego postanowienia Sądu Rejonowego w T., 
skarżący wniósł również samodzielnie w dniu 20 marca 2009 r. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym 
obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy to 
także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem 
Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. J.S. nie będąc 
podmiotem, o którym mowa w art. 871 § 2 k.p.c., wniósł do Sądu Najwyższego 
sporządzone osobiście zażalenie w przepisanym terminie. Po upływie tego terminu, 
w dniu 13 maja 2009 r., do Sądu Rejonowego w T. wpłynęło pismo jego 
pełnomocnika z urzędu, w którym stwierdził, że dokonuje usunięcia braków 
formalnych zażalenia z dnia 20 marca 2009 r., a nadto uiszcza od niego opłatę 
sądową. W dniu 25 czerwca 2009 r. do Sądu Rejonowego wpłynęło kolejne pismo 
pełnomocnika skarżącego w którym stwierdził, że popiera zażalenie swojego 
mocodawcy z dnia 20 marca 2009 r. 
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że nie zostaje spełniony 
wymóg wniesienia zażalenia przez zawodowego pełnomocnika, jeżeli pełnomocnik 
składa pismo procesowe, w którym jedynie wyraża ogólnikową aprobatę dla treści 
zażalenia wniesionego wcześniej przez samą stronę (por. postanowienie SN z dnia 
17 listopada 2005 r., l CZ 120/05 - niepubl.). W konsekwencji późniejsze poparcie 
zażalenia J.S. przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem, w 
piśmie z dnia 25 czerwca 2009 r., należy uznać za niewystarczające  (por. 
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1998 r., II CKN 672/97 – 

 
3 
niepubl.). Nadto pismo to zostało złożone po upływie terminu przewidzianego 
do wniesienia zażalenia. Z tych względów zażalenie J.S. z dnia 20 marca 2009 r. 
podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 i 373 w związku z art. 3941 § 3 oraz art. 
39821 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI