I Cz 572/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie wnioskodawców na postanowienie o sprostowaniu oczywistej niedokładności w postanowieniu o rozgraniczeniu nieruchomości, uznając je za bezzasadne.
Wnioskodawcy zaskarżyli postanowienie Sądu Rejonowego o sprostowaniu oczywistej niedokładności w postanowieniu o rozgraniczeniu nieruchomości, twierdząc, że zmiana ta prowadzi do bezprawnego zagarnięcia ich gruntu. Sąd Okręgowy uznał jednak, że sprostowanie miało na celu jedynie przywrócenie rzeczywistej woli sądu i nie zmieniało istoty rozstrzygnięcia o rozgraniczeniu, które było zgodne ze szkicem biegłego. W związku z tym zażalenie zostało oddalone.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie rozpoznał zażalenie wnioskodawców S. K. i K. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 20 maja 2013 r., które sprostowało oczywistą niedokładność w postanowieniu z dnia 7 maja 2013 r. dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości. Sąd Rejonowy sprostował postanowienie w ten sposób, że po liczbie „ (...) ” wpisał „- (...) ”, wyjaśniając, że pierwotne postanowienie nie zawierało punktu rozgraniczenia, mimo że z treści wynikało, iż rozgraniczenie dotyczyło linii zaznaczonej na szkicu biegłego geodety. Wnioskodawcy zarzucili, że sprostowanie jest niezgodne z prawem i prowadzi do zagarnięcia ich gruntu. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, wskazując, że zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c. sąd może sprostować oczywiste omyłki, a celem sprostowania jest przywrócenie rzeczywistej woli sądu. Sąd podkreślił, że postanowienie o rozgraniczeniu należy odczytywać łącznie ze szkicem biegłego, a dokonane sprostowanie nie zmieniało istoty rozstrzygnięcia. Wszelkie zarzuty dotyczące meritum rozgraniczenia powinny być przedmiotem apelacji od pierwotnego postanowienia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd może sprostować oczywistą niedokładność w postanowieniu, jeśli celem jest przywrócenie rzeczywistej woli sądu i nie zmienia to istoty rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sprostowanie na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. służy przywróceniu rzeczywistej woli sądu i nie powinno zmieniać meritum sprawy. W tym przypadku sprostowanie miało na celu uzupełnienie brakującego punktu rozgraniczenia, który był jednoznacznie określony w szkicu biegłego i wynikał z treści postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
brak wskazania konkretnej strony wygrywającej, zażalenie oddalone
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| K. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| H. K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Pomocnicze
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące postępowania w sprawach o charakterze procesowym stosuje się odpowiednio do innych spraw, w których brały udział osoby fizyczne lub prawne oraz inne podmioty.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Oddalenie zażalenia.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji może oddalić zażalenie, jeśli uzna je za bezzasadne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprostowanie miało na celu przywrócenie rzeczywistej woli sądu. Sprostowanie nie zmieniało istoty rozstrzygnięcia o rozgraniczeniu. Postanowienie o rozgraniczeniu należy odczytywać łącznie ze szkicem sytuacyjnym biegłego. Zarzuty merytoryczne powinny być przedmiotem apelacji, a nie zażalenia na sprostowanie.
Odrzucone argumenty
Postanowienie o sprostowaniu zostało wydane niezgodnie z prawem. Zmiana punktu (...) na (...) rodzi bezprawne zagarnięcie gruntu wnioskodawców.
Godne uwagi sformułowania
Sprostowanie orzeczeń sądowych prowadzi do przywrócenia w treści dokumentu orzeczenia - bez potrzeby uruchamiania nadzoru judykacyjnego - rzeczywistej woli składu sącego. Biorąc pod uwagę, że postanowienie o rozgraniczeniu nieruchomości winno być odczytywane łącznie ze szkicem sytuacyjnym sporządzonym przez biegłego, należy stwierdzić, iż dokonane przez Sąd I instancji sprostowanie nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia.
Skład orzekający
Tadeusz Strzyż
przewodniczący
Elżbieta Mazur-Selwa
sędzia
Magdalena Kocój
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty sprostowania oczywistych omyłek w postanowieniach sądowych, zwłaszcza w sprawach o rozgraniczenie nieruchomości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, nie rozstrzyga meritum sprawy o rozgraniczenie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej (sprostowanie omyłki), a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sporu o rozgraniczenie. Jest to rutynowe zastosowanie przepisów k.p.c.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I Cz 572/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2013r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Tadeusz Strzyż Sędziowie: SSO Elżbieta Mazur-Selwa SSR del. do SO Magdalena Kocój /spr./ Protokolant: asyst. sędz. Karolina Dusza-Rzepka po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. K. i K. K. z udziałem H. K. o rozgraniczenie na skutek zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 20 maja 2013r., sygn. akt I Ns 2850/09 postanawia: o d d a l i ć zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 maja 2013r., sygn. akt I Ns 2850/09, Sąd Rejonowy w Rzeszowie, na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , sprostował oczywistą niedokładność w punkcie I wersie 9 postanowienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 7 maja 2013r. sygn. akt I Ns 2850/09 w ten sposób, że po liczbie „ (...) ” wpisał „- (...) ”. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że na skutek oczywistej niedokładności w postanowieniu z dnia 7 maja 2013r. nie został wpisany punkt (...) rozgraniczenia nieruchomości oznaczonych jako działki (...) według linii koloru czerwonego oznaczonej na szkicu sytuacyjnym sporządzonym przez biegłego geodetę F. B. , choć z treści punktu I postanowienia jednoznacznie wynika, że Sąd dokonał rozgraniczenia na odcinku linii czerwonej, która zamyka się pomiędzy punktami (...) . Wnioskodawcy S. i K. K. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. Ich zdaniem postanowienie to zostało wydane niezgodnie z prawem, a zmiana punktu (...) na (...) rodzi bezprawne zagarnięcie należącego do nich gruntu, który nie był przedmiotem postępowania sądowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie wnioskodawców jest bezzasadne. Zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczeń sądowych prowadzi do przywrócenia w treści dokumentu orzeczenia - bez potrzeby uruchamiania nadzoru judykacyjnego - rzeczywistej woli składu sądzącego. Postanowieniem z dnia 7 maja 2013r. Sąd Rejonowy dokonał rozgraniczenia pomiędzy działką nr (...) a działką nr (...) odwołując się do szkicu sytuacyjnego z dnia 8 października 2010r. sporządzonego przez biegłego sądowego F. B. (k.201), na którym granica pomiędzy powyższymi działkami została oznaczona linią koloru czerwonego oznaczoną punktami (...) . Brak zamieszczenia przez Sąd Rejonowy w pkt I postanowienia punktu 10513 to skutek oczywistej niedokładności zniekształcającej rozstrzygnięcie, która podlegała sprostowaniu w trybie art. 350 k.p.c. Biorąc pod uwagę, że postanowienie o rozgraniczeniu nieruchomości winno być odczytywane łącznie ze szkicem sytuacyjnym sporządzonym przez biegłego, należy stwierdzić, iż dokonane przez Sąd I instancji sprostowanie nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. Podnoszone przez wnioskodawców w zażaleniu na postanowienie o sprostowaniu zarzuty winny być przedmiotem oceny Sądu II instancji rozpoznającego ewentualną apelację wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 7 maja 2013r. Mając powyższe na uwadze zażalenie wnioskodawców jako bezzasadne podlegało oddaleniu, o czym orzeczono na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.