I CZ 56/10

Sygn. akt I CZ 56/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 22 lipca 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Irena Gromska-Szuster 
SSN Krzysztof Strzelczyk 
 
w sprawie z wniosku (...) Elektrowni Spółki z o.o. w S. 
przy uczestnictwie Polskich Sieci Elektroenergetycznych (...) S.A. w K. 
o udzielenie zabezpieczenia, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lipca 2010 r., 
zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4 lutego 2010 r., 
sygn. akt VI ACz (…), 
 
oddala zażalenie i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania 
kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł z tytułu kosztów postępowania zażaleniowego 
przed Sądem Najwyższym. 
 
Uzasadnienie 
 
Sąd Apelacyjny postanowieniem z 4 lutego 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną 
wnioskodawcy od postanowienia tego Sądu z 8 października 2009 r., którym uchylono 
zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji i odrzucono wniosek o udzielenie 
zabezpieczenia. 
Wnioskodawca w zażaleniu na postanowienie z 4 lutego 2010 r. wniósł o jego 
uchylenie, a to celem nadania skardze kasacyjnej dalszego biegu procesowego. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 

 
2 
Sąd Apelacyjny wydając zaskarżone postanowienie miał na względzie, że jeżeli 
chodzi o orzeczenia nie dotyczące istoty sprawy, to zgodnie z art. 3981 § 1 oraz art. 5191 
§ 1 k.p.c., skarga kasacyjna przysługuje jedynie od postanowień sądu drugiej instancji w 
przedmiocie odrzucenia pozwu (względnie wniosku o wszczęcie postępowania 
nieprocesowego) albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie, a 
zatem nie przysługuje między innymi od postanowienia sądu drugiej instancji w 
przedmiocie udzielenia zabezpieczenia, w tym co do odrzucenia wniosku w tym 
względzie. Pogląd ten należy oczywiście podzielić, gdyż ma on oparcie w wykładni 
językowej przytoczonych wyżej przepisów i odpowiada utrwalonemu w tym zakresie 
orzecznictwu Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienie Sąd Najwyższego z 28 
czerwca 2001 r., I CZ 94/01, OSNC 2002, nr 3, poz. 34, oraz orzeczenia powołane w 
uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia). 
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 
39814 k.p.c.). 
Ze względu na to, że między stronami nie toczy się sprawa cywilna przed sądem 
powszechnym, lecz przed Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki, należało odstąpić od 
przewidzianych w art. 745 k.p.c. reguł orzekania o kosztach postępowania 
zabezpieczającego i orzec o tych kosztach, jak w sentencji, a zatem stosownie do art. 
98 § 1 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.