I CZ 54/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach zastępstwa procesowego pełnomocnika z urzędu.
Powód wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji dotyczące kosztów procesu. Sąd Apelacyjny uznał, że wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu nie jest kosztem procesu w rozumieniu art. 98 k.p.c. Sąd Najwyższy, opierając się na utrwalonej linii orzeczniczej, potwierdził, że orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu nie stanowi kosztu procesu i nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego.
Sprawa dotyczyła zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego wcześniejsze zażalenie na rozstrzygnięcie dotyczące kosztów procesu. Sąd Apelacyjny uznał, że wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie jest kosztem procesu w rozumieniu art. 98 Kodeksu postępowania cywilnego, a co za tym idzie, nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego zgodnie z art. 394¹ § 1 pkt 2 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając przedmiotowe zażalenie, podzielił stanowisko Sądu Apelacyjnego. Powołał się na utrwaloną linię orzeczniczą, zgodnie z którą orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu nie jest elementem kosztów procesu. Podkreślono, że przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu jest kwestią prawa publicznego i relacji między adwokatem a Skarbem Państwa, a nie stroną postępowania. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu nie stanowi kosztu procesu w rozumieniu art. 98 k.p.c., a co za tym idzie, nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na utrwaloną linię orzeczniczą, zgodnie z którą wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu jest kwestią prawa publicznego i relacji między adwokatem a Skarbem Państwa, a nie kosztem procesu w rozumieniu art. 98 k.p.c. W związku z tym, zażalenie na takie rozstrzygnięcie jest niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (pośrednio, poprzez utrzymanie w mocy postanowienia o niedopuszczalności zażalenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. R. | osoba_fizyczna | powód |
| Naczelna Rada Adwokacka | instytucja | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu nie jest kosztem procesu.
k.p.c. art. 394¹ § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu nie jest kosztem procesu w rozumieniu art. 98 k.p.c. Orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu nie podlega zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego na podstawie art. 394¹ § 1 pkt 2 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Zażalenie pełnomocnika powoda na postanowienie o kosztach zastępstwa procesowego pełnomocnika z urzędu.
Godne uwagi sformułowania
orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie stanowi elementu kosztów procesu w rozumieniu art. 98 k.p.c. zagadnienie przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu, to kwestia prawa publicznego i przede wszystkim relacji adwokata (radcy prawnego) ze Skarbem Państwa, nie zaś ze stroną przeciwną.
Skład orzekający
Tadeusz Wiśniewski
przewodniczący-sprawozdawca
Jan Kremer
członek
Katarzyna Tyczka-Rote
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnika z urzędu i dopuszczalności zażalenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości zaskarżenia postanowienia o kosztach pełnomocnika z urzędu do Sądu Najwyższego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnej związanej z kosztami zastępstwa procesowego pełnomocnika z urzędu, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć.
“Koszty zastępstwa procesowego pełnomocnika z urzędu – czy zawsze można się odwołać?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 54/10 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSA Jan Kremer SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa W. R. przeciwko Naczelnej Radzie Adwokackiej o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 października 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 kwietnia 2010 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie pełnomocnika powoda na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, uznając, że wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu nie jest rozstrzygnięciem co do kosztów procesu z art. 98 k.p.c. Na rozstrzygnięcie to zażalenie wniósł pełnomocnik powoda wnosząc o jego uchylenie w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego (post. SN z 19.11.2009 r., III CZP 53/09, OSNC 2010, nr 5, poz. 79; post. SN z 15.04.2010 r., II CZ 118/09, niepubl.) należy przyjąć, że orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie stanowi elementu kosztów procesu w rozumieniu art. 98 k.p.c. a więc zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. nie przysługuje na to rozstrzygnięcie zażalenie do Sądu Najwyższego. Tylko więc dodatkowo należy podkreślić, że zagadnienie przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu, to kwestia prawa publicznego i przede wszystkim relacji adwokata (radcy prawnego) ze Skarbem Państwa, nie zaś ze stroną przeciwną. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. zażalenie oddalił.