IV CZ 33/17

Sąd Najwyższy2017-06-28
SNRodzinnewładza rodzicielskaŚrednianajwyższy
wznowienie postępowaniawładza rodzicielskaprzymus adwokacko-radcowskiSąd Najwyższyzażalenieniedopuszczalność

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania z powodu naruszenia przymusu adwokacko-radcowskiego.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie J. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w O., które odrzuciło skargę o wznowienie postępowania w sprawie o pozbawienie władzy rodzicielskiej. Sąd Okręgowy uznał, że skarga nie miała podstaw ustawowych. J. G. wniósł zażalenie, twierdząc, że sędzia powinien był się wyłączyć od orzekania. Sąd Najwyższy odrzucił jednak zażalenie, wskazując na naruszenie bezwzględnego przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym było zażalenie J. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 14 października 2016 r., którym odrzucono jego skargę o wznowienie postępowania w sprawie o pozbawienie władzy rodzicielskiej. Sąd Okręgowy uzasadnił odrzucenie skargi brakiem podstaw ustawowych, stwierdzając, że nie potwierdzono udziału w składzie sądu sędziego podlegającego wyłączeniu. J. G. w swoim zażaleniu argumentował, że wyłączenie sędziego w innej, powiązanej sprawie, powinno skutkować jego wyłączeniem również w sprawie będącej przedmiotem skargi o wznowienie. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, stwierdził naruszenie bezwzględnego przymusu adwokacko-radcowskiego, obowiązującego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c. Ponieważ zażalenie zostało wniesione osobiście przez stronę, która nie posiadała zdolności postulacyjnej, było ono dotknięte brakiem nieusuwalnym. W związku z tym, Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne, nie wzywając do jego uzupełnienia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu z powodu naruszenia bezwzględnego przymusu adwokacko-radcowskiego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 87¹ § 1 k.p.c., który nakłada bezwzględny obowiązek reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Brak takiego pełnomocnika przy wnoszeniu zażalenia przez stronę nieposiadającą zdolności postulacyjnej stanowi brak nieusuwalny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie zażalenia

Strony

NazwaTypRola
J. G.osoba_fizycznaskarżący
Prokurator Prokuratury Okręgowej w O.organ_państwowyudział
R. G.osoba_fizycznaudział
J. G.osoba_fizycznauczestnik postępowania
R. G.osoba_fizycznauczestnik postępowania

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 87¹ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Obowiązek reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ma charakter bezwzględny.

Pomocnicze

k.p.c. art. 394¹ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398²¹

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 373

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie bezwzględnego przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Odrzucone argumenty

Argumenty skarżącego dotyczące podstaw do wznowienia postępowania i wyłączenia sędziego.

Godne uwagi sformułowania

w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko-radcowski przymus ma charakter bezwzględny zażalenie, wniesione osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym

Skład orzekający

Iwona Koper

przewodniczący, sprawozdawca

Zbigniew Kwaśniewski

członek

Władysław Pawlak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Przypadki naruszenia przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy strona samodzielnie wnosi środek zaskarżenia do Sądu Najwyższego, nie posiadając zdolności postulacyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy formalnych wymogów wnoszenia środków zaskarżenia do Sądu Najwyższego, co jest istotne dla praktyków, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Błąd formalny w Sądzie Najwyższym: zażalenie odrzucone z powodu braku adwokata.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CZ 33/17
POSTANOWIENIE
Dnia 28 czerwca 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Zbigniew Kwaśniewski
‎
SSN Władysław Pawlak
w sprawie ze skargi J. G.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem
Sądu Rejonowego w O.
z dnia 15 października 2015 r., sygn. akt III Nsm …/15,
w sprawie z urzędu
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w O.
‎
z udziałem R.G. i J. G.o pozbawienie władzy rodzicielskiej,
‎
oraz z wniosku J. G.
‎
przy uczestnictwie R. G.
‎
o ustalenie kontaktów z małoletnią,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 czerwca 2017 r.,
‎
na skutek zażalenia uczestnika postępowania J. G.
na postanowienie Sądu Okręgowego w O.
‎
z dnia 14 października 2016 r., sygn. akt VI RCa …/16,
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 października 2016 r. Sąd Okręgowy w O. odrzucił skargę J. G. o wznowienie postępowania w sprawie o pozbawienie władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką. W uzasadnieniu postanowienia  wskazał, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie, gdyż weryfikacja przebiegu postępowania nie potwierdziła stanowiska wnioskodawcy o uczestniczeniu w składzie sądu sędziego podlegającego wyłączeniu  z mocy ustawy. We wcześniejszej sprawie toczącej się z udziałem J. G. sędzia, orzekający także w sprawie o pozbawienie skarżącego władzy rodzicielskiej, został wyłączony na jego wniosek z uwagi na osobistą znajomość z prokuratorami zaangażowanymi w tamtą sprawę.
W osobiście sporządzonym i wniesionym zażaleniu na to postanowienie  skarżący wskazał, że jego zdaniem zachodzą podstawy do wznowienia postępowania, ponieważ  wyłączenie się przez sędziego od orzekania w innej sprawie (VII Kp …/14) z zażalenia wniesionego przez skarżącego  powinno skutkować wyłączeniem się sędziego także od orzekania w sprawie będącej przedmiotem skargi o wznowienie (III Nsm …/15).
Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i wznowienie postępowania prowadzonego przed Sądem Rejonowym w O.
W wykonaniu wezwania Sądu Okręgowego, reprezentujący J.G. w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w sprawie o pozbawienie władzy rodzicielskiej pełnomocnik z urzędu oświadczył, że podtrzymuje swoje stanowisko odnośnie nie składnia zażalenia  na postanowienie z dnia 14 października 2016 r. w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, o czym J. G.a został przez niego poinformowany przez przesłanie opinii prawnej, jednak zgodnie z wezwaniem uzupełnia  wniesione samodzielnie przez niego zażalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 87
1
§ 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Przymus ma charakter bezwzględny i obejmuje wszystkie postępowania toczące się przed Sądem Najwyższym. Objęte przymusem zażalenie, wniesione osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym, co powoduje konieczność jego odrzucenia, jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełnienia tego braku.  Stwierdzony w tym zakresie brak  wniesionego zażalenia   nie mógł być usunięty  przez „uzupełnienie” zażalenia osobiście wniesionego przez J. G. przez adwokata z urzędu, który z powołaniem się na sporządzoną wczesnej opinię prawną zażalenia tego nie popierał.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 394
1
§ 3 w zw. z art. 398
21
i art. 373 w zw. z art. 370 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
kc
jw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI