I CZ 49/07

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania, małoletniego J.S., na postanowienie Sądu Okręgowego w W., który odrzucił skargę kasacyjną tego uczestnika od postanowienia w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku. Powodem odrzucenia skargi kasacyjnej przez Sąd Okręgowy był brak konstrukcyjny, polegający na niezawarciu w skardze wyodrębnionego wywodu prawnego, odpowiadającego wymaganiom wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem. Sąd Okręgowy uznał, że podanie takich samych argumentów, jakie strona powołała w uzasadnieniu podstaw skargi, nie spełnia tego wymogu i stanowi dodatkowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych, co upoważnia do odrzucenia skargi na mocy art. 3986 § 2 k.p.c. W złożonym zażaleniu uczestnik zarzucił Sądowi Okręgowemu błąd w ustaleniach faktycznych, rażącą obrazę art. 3986 § 2 k.p.c. oraz naruszenie art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy, po analizie treści skargi kasacyjnej, stwierdził, że choć strona zawarła wyodrębnioną redakcyjnie część zawierającą wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie, to powołana okoliczność „oczywistej zasadności” skargi nie została wystarczająco wykazana. Sąd Najwyższy podkreślił, że „oczywiście uzasadniona” skarga wymaga przedstawienia argumentacji, która jest nie do odparcia i widoczna na pierwszy rzut oka, świadcząca o istotnej i widocznej sprzeczności z obowiązującym prawem. W niniejszej sprawie strona skupiła się na polemice z ustaleniami faktycznymi, a argumenty jurydyczne, w tym powołanie się na naruszenie art. 382 k.p.c., nie zostały rozwinięte. W związku z tym Sąd Najwyższy uznał, że nie zostały spełnione wymagania stawiane skardze kasacyjnej i oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający