I CZ 42/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie o oddaleniu skargi o wznowienie postępowania, uznając je za niedopuszczalne z uwagi na zamknięty katalog środków zaskarżenia do SN.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skarżącego M. C. na postanowienie Sądu Apelacyjnego oddalające jego skargę o wznowienie postępowania w sprawie o uznanie za osobę stwarzającą zagrożenie. Sąd Najwyższy uznał jednak, że zażalenie jest niedopuszczalne, ponieważ postanowienie sądu drugiej instancji oddalające skargę o wznowienie postępowania nie znajduje się w zamkniętym katalogu orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do SN zgodnie z art. 394¹ § 1 i 1¹ k.p.c. W związku z tym, zażalenie zostało odrzucone.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał sprawę ze skargi M. C. o wznowienie postępowania, które zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 czerwca 2018 r. o uznaniu go za osobę stwarzającą zagrożenie. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 19 listopada 2020 r. oddalił skargę M. C. o wznowienie postępowania. M. C. wniósł zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za niedopuszczalne, powołując się na art. 394¹ § 1 i 1¹ k.p.c., który określa zamknięty katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego. Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające skargę o wznowienie postępowania nie mieści się w tym katalogu. Sąd Najwyższy podkreślił, że od takiego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Ponieważ pełnomocnik skarżącego konsekwentnie traktował pismo jako zażalenie, a nie skargę kasacyjną, i nie zastosowano art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. do konwalidacji niedopuszczalnego środka zaskarżenia, Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c. w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie sądu drugiej instancji oddalające skargę o wznowienie postępowania nie jest zaskarżalne zażaleniem do Sądu Najwyższego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 394¹ § 1 i 1¹ k.p.c., katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego jest zamknięty i nie obejmuje postanowień oddalających skargę o wznowienie postępowania. Od takiego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (wobec niedopuszczalności zażalenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. C. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Dyrektor Zakładu Karnego w R. | instytucja | wnioskodawca |
| M. C. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Prokurator Prokuratury Regionalnej w R. | organ_państwowy | uczestnik |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 394¹ § § 1 i 1¹
Kodeks postępowania cywilnego
Określa zamknięty katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 398⁶ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do orzeczenia o odrzuceniu zażalenia w związku z jego niedopuszczalnością.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Wskazuje na możliwość odrzucenia zażalenia.
k.p.c. art. 130 § § 1 zd. 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy możliwości naprawienia błędów w piśmie procesowym, ale nie w przypadku wyboru niedopuszczalnego środka zaskarżenia.
u.p.o.z.
Ustawa o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób
Ustawa, na podstawie której toczyło się pierwotne postępowanie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające skargę o wznowienie postępowania nie znajduje się w zamkniętym katalogu orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego. Pełnomocnik dokonał świadomego wyboru niedopuszczalnego środka zaskarżenia (zażalenia zamiast skargi kasacyjnej), co wyklucza zastosowanie art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Opisany katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego ma charakter zamknięty. Wobec dokonania wyboru przez profesjonalnego pełnomocnika niedopuszczalnego środka zaskarżenia, w sprawie nie może znaleźć zastosowania art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c.
Skład orzekający
Beata Janiszewska
przewodniczący-sprawozdawca
Marcin Krajewski
członek
Ewa Stefańska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja dopuszczalności środków zaskarżenia do Sądu Najwyższego, w szczególności w kontekście postanowień o wznowieniu postępowania oraz stosowania art. 130 k.p.c."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie sąd drugiej instancji orzeka w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego jego własnym prawomocnym orzeczeniem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesowych ze względu na precyzyjne określenie dopuszczalności środków zaskarżenia do Sądu Najwyższego i interpretację art. 130 k.p.c.
“Kiedy zażalenie do SN jest niedopuszczalne? Kluczowa interpretacja SN ws. wznowienia postępowania.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I CZ 42/21 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marcin Krajewski SSN Ewa Stefańska w sprawie ze skargi M. C. o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku Dyrektora Zakładu Karnego w R. przy udziale M. C. i Prokuratora Prokuratury Regionalnej w R. o uznanie za osobę stwarzającą zagrożenie, zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 7 czerwca 2018 r., sygn. akt I ACa (…) , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 czerwca 2021 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. akt I ACa (…) , odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 19 listopada 2020 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił skargę uczestnika M. C. o wznowienie postępowania w sprawie o uznanie uczestnika za osobę stwarzającą zagrożenie, toczącego się na podstawie ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1346 z późn. zm.), a zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z 7 czerwca 2018 r., I ACa (…). Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wniósł zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 394 1 § 1 i 1 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia bądź w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Opisany katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego ma charakter zamknięty (postanowienie Sądu Najwyższego z 30 września 2020 r., I CZ 37/20). Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego sądu nie należy do żadnej z tych kategorii, co oznacza, że na takie postanowienie w obecnym stanie prawnym nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Wypada przypomnieć, że sąd, który orzekał w pierwotnej sprawie jako sąd drugiej instancji, rozpatrując skargę o wznowienie postępowania, nie działa jako sąd pierwszej instancji, lecz zachowuje pozycję z postępowania w sprawie pierwotnej. Wydane przez ten sąd orzeczenie jest więc orzeczeniem sądu drugiej instancji, co wyznacza krąg dopuszczalnych środków, jakie mogą być wniesione od tego orzeczenia (postanowienie Sądu Najwyższego z 6 grudnia 2007 r., IV CZ 107/07). Za utrwalony należy uznać pogląd orzecznictwa, zgodnie z którym od takiego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna (wyrok Sądu Najwyższego z 10 września 1997 r., I PKN 245/97, postanowienie Sądu Najwyższego z 21 września 2006 r., I CZ 40/06). Analiza złożonego przez uczestnika środka zaskarżenia nie pozostawia wątpliwości, że sporządzający ten środek pełnomocnik konsekwentnie traktował złożone pismo jako zażalenie. Taki wniosek wynika zarówno z tytułu pisma, jak i sposobu jego skonstruowania, w tym braku charakterystycznych dla skargi kasacyjnej elementów, o których mowa w art. 398 4 § 2 i 3 zd. 2 k.p.c. Wobec dokonania wyboru przez profesjonalnego pełnomocnika niedopuszczalnego środka zaskarżenia, w sprawie nie może znaleźć zastosowania art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 6 grudnia 2007 r., IV CZ 107/07). Hipoteza wywodzonej z tego przepisu normy obejmuje bowiem wyłącznie mylne oznaczenie pisma oraz inne oczywiste niedokładności. Stosowanie art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. ma więc na celu urzeczywistnienie intencji autora pisma procesowego (postanowienie Sądu Najwyższego z 27 maja 2020 r., III CZ 9/20), a nie przypadki jednoznacznego skorzystania z odmiennego, nieprzysługującego stronie środka zaskarżenia. Tymczasem w sprawie nie ulega wątpliwości, że intencją pełnomocnika uczestnika było wniesienie zażalenia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c. w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c., orzeczono, jak w sentencji postanowienia. ke
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI