I CZ 41/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie powoda jako wniesione po terminie, a uchylił postanowienie sądu okręgowego dotyczące kosztów postępowania zażaleniowego, przekazując rozstrzygnięcie o nich sądowi pierwszej instancji.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenia obu stron na postanowienie Sądu Okręgowego dotyczące kosztów postępowania. Odrzucono zażalenie powoda z powodu wniesienia go po terminie. Jednocześnie uchylono punkt postanowienia sądu okręgowego dotyczący kosztów postępowania zażaleniowego, uznając, że sąd drugiej instancji nie powinien orzekać o kosztach postępowania wpadkowego, a rozstrzygnięcie w tym zakresie powinno należeć do sądu pierwszej instancji.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenia obu stron na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 28 września 2010 r. Sąd Okręgowy w punkcie 1 oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 15 grudnia 2009 r., a w punkcie 2 zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pozwany zaskarżył punkt 2, domagając się zasądzenia kosztów w wysokości 1200 zł. Sąd Okręgowy sprostował swoje postanowienie, przyznając pozwanemu 1200 zł kosztów. Powód wniósł zażalenie na postanowienie o kosztach. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie powoda, uznając je za wniesione po terminie, zgodnie z art. 394 § 2 k.p.c. Termin do wniesienia zażalenia wynosił tydzień od doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, które miało miejsce 11 października 2010 r., a zatem upłynął 18 października 2010 r. Sąd Najwyższy uchylił jednak punkt 2 zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego, powołując się na art. 108 § 1 k.p.c., który stanowi, że o kosztach orzeka się w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Koszty postępowania zażaleniowego są kosztami postępowania wpadkowego, a postanowienie sądu drugiej instancji wydane na skutek zażalenia nie kończy postępowania w rozumieniu tego przepisu. W związku z tym, rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego powinno należeć do sądu pierwszej instancji. Sąd Najwyższy przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego sądowi pierwszej instancji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniesienie zażalenia po terminie skutkuje jego odrzuceniem, nawet jeśli postanowienie zostało następnie sprostowane. Sprostowanie może być podstawą do wniosku o przywrócenie terminu, ale nie czyni zażalenia wniesionym terminowo.
Uzasadnienie
Termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia. Fakt sprostowania postanowienia nie wpływa na terminowość jego zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia i odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
pozwany (w zakresie kosztów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| ET L. Spółki z o.o. w W. | spółka | powód |
| E. T. Spółki z o.o. w K. | spółka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 394 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia.
k.p.c. art. 108 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394¹ § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398¹⁵ § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie powoda wniesione po terminie podlega odrzuceniu. Sąd drugiej instancji nie powinien orzekać o kosztach postępowania wpadkowego.
Odrzucone argumenty
Sprostowanie postanowienia może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
Godne uwagi sformułowania
zasada unifikacji i koncentracji kosztów postępowania postępowanie wpadkowe orzeczenie kończące sprawę w instancji
Skład orzekający
Antoni Górski
przewodniczący
Jan Górowski
sprawozdawca
Katarzyna Tyczka-Rote
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących terminów do wniesienia zażalenia oraz zasad orzekania o kosztach postępowania wpadkowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z zażaleniem na postanowienie o kosztach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z terminami i kosztami postępowania, co jest istotne dla praktyków prawa, choć nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć.
“Termin na zażalenie minął? Sąd Najwyższy wyjaśnia, co z kosztami postępowania wpadkowego.”
Dane finansowe
zwrot kosztów postępowania: 1200 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 41/11 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa ET L. Spółki z o.o. w W. przeciwko E. T. Spółce z o.o. w K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2011 r., zażaleń obu stron na punkt 2. postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 28 września 2010 r., 1. odrzuca zażalenie powoda, 2. uchyla punkt 2 zaskarżonego postanowienia pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym sądowi pierwszej instancji. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 28 września 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 15 grudnia 2009 r. (punkt 1) i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (punkt 2). Postanowienie w części dotyczącej kosztów postępowania zostało zaskarżone przez pozwanego, który wniósł o jego zmianę i zasądzenie kosztów postępowania w wysokości 1 200 zł. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy dokonał sprostowania zaskarżonego postanowienia poprzez przyznanie pozwanemu kosztów postępowania w kwocie 1 200 zł. Następnie, powód wniósł zażalenie na postanowienie o kosztach zawarte w postanowieniu z dnia 28 września 2010 r., wskazując na prawidłowość rozstrzygnięcia przed jego sprostowaniem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie powoda jako wniesione po terminie podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 394 § 2 k.p.c. termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia, a gdy strona nie zażądała w terminie przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego na rozprawie – od ogłoszenia postanowienia. Stronie powodowej, do rąk pełnomocnika, doręczono odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem w dniu 11 października 2010 r., a zatem termin na jego zaskarżenie upłynął z dniem 18 października 2010 r. Należy przy tym zauważyć, iż fakt, że zaskarżone postanowienie zostało następnie sprostowane przez co nastąpiła zmiana jego treści, może stanowić podstawę ewentualnego przywrócenia powodowi terminu do wniesienie zażalenia, a nie stanowi o terminowym zaskarżeniu orzeczenia. Trafnie wskazał pozwany w zażaleniu, że sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Zaskarżone postanowienie podlega jednakże uchyleniu z innych przyczyn. Zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. 3 Brzmienie wskazanego przepisu jest wyrazem zasady unifikacji i koncentracji kosztów postępowania, tym samym o kosztach orzeka się w orzeczeniu, które kończy postępowanie główne w danej instancji (np. wyrok oddalający apelację), a nie postępowanie wpadkowe. W rozpoznawanej sprawie przyznano powodowi koszty postępowania za postępowanie zażaleniowe, stanowiące postępowanie wpadkowe – powód zaskarżył postanowienie z dnia 15 grudnia 2009 r. o przekazaniu sprawy według właściwości, które nie jest orzeczeniem kończącym sprawę w rozumieniu art. 108 § 1 k.p.c. Także rozstrzygnięcie sądu odwoławczego wydane na skutek zażalenia nie jest orzeczeniem kończącym sprawę w rozumieniu tego przepisu, a orzeczeniem kończącym jedynie postępowanie wpadkowe. Z tego też względu Sąd drugiej instancji nie powinien zawierać w swoim orzeczeniu rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, co skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym sądowi pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c., orzekł jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI