I CZ 4/11

Sygn. akt I CZ 4/11 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 11 lutego 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) 
SSN Marta Romańska (sprawozdawca) 
SSN Krzysztof Strzelczyk 
 
 
w sprawie ze skargi S. D. S.A. w W. 
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w W. 
przy udziale E. S.A. w W. 
o udzielenie zamówienia publicznego, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 11 lutego 2011 r., 
zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w W. 
z dnia 19 sierpnia 2010 r.,  
 
 
uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje wniosek 
Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania. 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z 19 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy w W. w  uwzględnieniu 
wniosku E. S.A. w W. uzupełnił swoje postanowienie z 22 czerwca 2010 r. w ten 
sposób, że zasądził od S. D. S.A. w W. na rzecz E. S.A. w W. 1.200 zł tytułem 
kosztów postępowania skargowego. Sąd Okręgowy wskazał, że umarzając 
postępowanie w związku z cofnięciem skargi, miał obowiązek orzec o kosztach 
postępowania, gdyż orzeczenie to kończyło postępowanie w sprawie, a skoro 
postanowienie z 22 czerwca 2010 r. nie zawierało tego rozstrzygnięcia, to 
podlegało uzupełnieniu w trybie art. 351 § 1 k.p.c. Przeciwnik procesowy 
skarżącego złożył wniosek o przyznanie mu kosztów postępowania w odpowiedzi 
na skargę i to zwalniało go od obowiązku złożenia odrębnego wniosku o 
zasądzenie kosztów na podstawie art. 203 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. Jako 
podstawę rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy powołał art. 351 w zw. z art. 391 § 2 k.p.c.  
Postanowienie z 19 sierpnia 2010 r. zaskarżył S. D. S.A. w W. i zarzucił, że 
zostało ono wydane z naruszeniem art. 357 § 2 zdanie 2 k.p.c. przez doręczenie 
mu postanowienia bez uzasadnienia a nadto z naruszeniem art. 203 § 3 zdanie 1 
k.p.c. przez 
zasądzenie 
od 
skarżącego 
na 
rzecz 
przeciwnika 
kosztów 
postępowania w sprawie, mimo braku wniosku zgłoszonego w trybie powołanych 
przepisów.  
Z powołaniem się na zarzuty streszczone wyżej, żalący się wniósł 
o uchylenie zaskarżonego postanowienia.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Postępowanie przed Krajową Izbą Odwoławczą przy Prezesie Urzędu 
Zamówień Publicznych zostało wszczęte na podstawie odwołania wniesionego 
przez E. S.A. w W. z dnia 22 stycznia 2010 r. od rozstrzygnięcia zamawiającego 
ZUS w W. - protestu wniesionego w postępowaniu o udzielenie zamówienia 
publicznego. Postępowanie toczyło się z udziałem S.  D. S.A. w  W. Orzeczeniem z 
23 marca 2010 r. Krajowa Izba  Odwoławcza w  uwzględnieniu odwołania nakazała 
ponowne badanie i ocenę ofert z uwzględnieniem oferty odwołującego. Skargę od 
wyroku z 23 marca 2010 r. złożył S. D. S.A. w W., a 15 kwietnia 2010 r. E. S.A. 

 
3 
w W. złożył odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o zasądzenia na jego rzecz 
kosztów postępowania. W piśmie procesowym z 26 maja 2010 r. S. D. S.A. złożył 
oświadczenie o cofnięciu skargi, a do tego pisma nie zostały dołączone 
potwierdzenia doręczenia jego odpisów uczestnikom postępowania.  
Postanowieniem z 22 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy w W. umorzył 
postępowanie w sprawie i orzekł o zwróceniu skarżącemu połowy opłaty od skargi. 
Jako podstawę rozstrzygnięcia powołał art. 392 § 2 i art. 79 u.k.s.c. Odpis tego 
postanowienia został doręczony pełnomocnikowi uczestnika 30 czerwca 2010 r. 
(k. 217), a 7 lipca 2010 r. złożył on wniosek o uzupełnienie postanowienia 
z 22 czerwca 2010 r. przez zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania 
w sprawie.  
Zgodnie z art. 198a ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, 
w postępowaniu toczącym się wskutek złożenia skargi od orzeczenia Krajowej Izby 
Odwoławczej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji, jeżeli przepisy tej ustawy 
nie stanowią inaczej. Zgodnie zatem z art. 391 § 2 zd. 2 k.p.c., w razie cofnięcia 
apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach 
jak przy cofnięciu pozwu. Stosownie do art. 203 § 3 k.p.c. w razie cofnięcia pozwu 
poza rozprawą przewodniczący odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu 
zawiadamia pozwanego, który może w terminie dwutygodniowym złożyć wniosek 
o przyznanie kosztów. Wniosek przeciwnika skarżącego złożony w odpowiedzi na 
skargę nie spełnia wymogów oznaczonych w art. 203 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy nie 
zachował przy tym trybu postępowania uregulowanego w art. 203 k.p.c., bowiem 
nie zawiadomił przeciwnika skarżącego o cofnięciu skargi, ale z powyższego nie 
można wyprowadzać wniosku, że władny był zasądzić koszty postępowania na 
rzecz przeciwnika skarżącego z powołaniem się na art. 351 § 1 k.p.c.  
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39815 § 1 w zw. z art. 3941 
§ 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.