I CZ 31/12

Sygn. akt I CZ 31/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa F. A.S. z siedzibą w Z. (Republika Czeska) przeciwko I. Biznes Spółce z o.o. w W. o zakazanie i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2012 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie w przedmiocie zasądzenia zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym zawarte w punkcie II wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 października 2011 r., 1. zmienia zaskarżone postanowienie i podwyższa zasądzoną tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego kwotę do 3330 (trzech tysięcy trzystu złotych) 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 18 października 2011 r. Sąd Apelacyjny, oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 10 stycznia 2011r. oraz zasądził od strony powodowej F. A.S. z siedzibą w Z. (Republika Czeska) na rzecz strony pozwanej I. Biznes spółka z o.o. kwotę 2 430 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Sąd Apelacyjny rozstrzygnięcie o kosztach oparł na ogólnej zasadzie odpowiedzialności za wynik postępowania (art. 98 § 1 k.p.c.). Sąd wskazał, że na koszty postępowania złożyły się koszty zastępstwa procesowego pozwanej spółki w kwocie 2 430 zł wyliczone na podstawie § 13 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 11 ust. 1 pkt 18 i § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego, zawarte w punkcie drugim powyższego wyroku, zaskarżyła zażaleniem strona pozwana I. Biznes spółka z o.o., zarzucając naruszenie § 6 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, wnosząc o jego zmianę i orzeczenie o kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym przed Sądem drugiej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadniając swoje stanowisko podała, że w związku z żądaniem zasądzenia roszczenia pieniężnego, wobec wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w apelacji powoda na kwotę 86 000 zł, należało w niniejszej sprawie zastosować § 6 pkt 6 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej w art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Koszty te obejmują m.in. koszty zastępstwa procesowego. Przepis art. 287 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j.: Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) zawiera katalog 3 roszczeń przysługujących w przypadku naruszenia prawa do patentu. Z tytułu naruszenia prawa do patentu można domagać się m.in. naprawienia szkody (art. 287 ust. 1), zaniechania naruszeń (art. 287 ust. 2) oraz podania do publicznej wiadomości części lub całości orzeczenia sądu (art. 287 ust. 3). Przyjmując majątkowy, a zarazem odrębny charakter wszystkich powyższych roszczeń (zob. postanowienie SN z dnia 8 marca 2007r., sygn. akt III CZP 12/07, OSNC 2008/2/26, Biul.SN 2007/11/11; wyrok SN z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt V CSK 71/09, LEX nr 627240), zgodnie z art. 21 k.c. dla określenia zarówno wartości przedmiotu sporu, jak i wartości przedmiotu zaskarżenia wartość tychże roszczeń zlicza się. Z analizy treści pozwu, pisma z dnia 3 grudnia 2010 r., oświadczenia złożonego przez powoda na rozprawie w dniu 10 stycznia 2011r. oraz apelacji wynika, że wskutek zmiany w toku postępowania żądania oraz częściowego zaskarżenia wyroku wartość przedmiotu zaskarżenia wyniosła 86 000 zł. W skład tej kwoty wchodzi 46 000 zł z tytułu roszczenia o naprawienie szkody, kwota 20 000 zł z tytułu roszczenia o zaniechania naruszeń, a z tytułu roszczenia o podanie do publicznej wiadomości części lub całości orzeczenia sądu kwota 20 000 zł. W konsekwencji należy przyjąć, że wynagrodzenie adwokata wyniosło w niniejszej sprawie 75% od kwoty 840 zł – to jest 630 zł (§ 11 ust. 1 pkt 18 wymienionego na wstępie rozporządzenia – dotyczy to roszczenia o podanie wyroku do publicznej wiadomości), oraz 2 700 zł, wyliczone jako 75% od kwoty 3 600 zł na podstawie § 6 pkt 6, (z tytułu roszczenia o naprawienie szkody i zaniechania naruszeń, co do których łączna wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 66 000 zł), w obu wypadkach w związku z § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39815 k.p.c. md