I CZ 25/12

Sygn. akt I CZ 25/12 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 4 kwietnia 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) 
SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) 
SSN Irena Gromska-Szuster 
 
w sprawie z wniosku A. P. 
przy uczestnictwie M. A&D Spółki jawnej  
o zabezpieczenie roszczenia, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym  
w Izbie Cywilnej w dniu 4 kwietnia 2012 r., 
zażalenia wnioskodawczyni  
na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 8 grudnia 2011 r.,  
 
1) oddala zażalenie; 
2) zasądza 
od 
wnioskodawczyni 
na 
rzecz 
uczestnika 
postępowania kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł tytułem 
zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 
 
 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 
 

 
2 
 
Postanowieniem z dnia 3 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie 
wnioskodawczyni (uprawnionej) na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 16 
września 2011 r., którym oddalono jej wniosek o zabezpieczenie roszczenia o 
wydanie nieruchomości o nr ewidencyjnym 1066/1 położonej w P. przez wpis 
ostrzeżeń w dziale III księgi wieczystej /.../ prowadzonej dla tej nieruchomości w 
przedmiocie zakazu zbywania i obciążania nieruchomości oraz w przedmiocie 
prowadzenia 
sprawy 
o wydanie 
nieruchomości. 
Na 
wniosek 
uczestnika 
postępowania (obowiązanego) Sąd Okręgowy, postanowieniem z dnia 8 grudnia 
2011 r., uzupełnił swoje postanowienie z dnia 3 listopada 2011 r. w ten sposób, że 
zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 1.200 zł tytułem kosztów 
postępowania zażaleniowego, które ustalił na podstawie § 9 pkt 3 w zw. z § 6 i § 12 
ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. 
w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb 
Państwa 
kosztów 
pomocy 
prawnej 
udzielonej 
przez 
radcę 
prawnego 
ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). 
Od powyższego postanowienia zażalenie wniosła wnioskodawczyni, która 
zaskarżyła je w całości, zarzucając naruszenie art. 740 § 2 k.p.c. w zw. art. 351 § 1, 
art. 361 i art. 98 k.p.c. w zw. z § 9 pkt 3 w zw. z § 6 i § 12 ust. 2 pkt 1 
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie 
opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa 
kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego 
z  urzędu przez bezzasadne przyznanie obowiązanej spółce nienależnych jej 
kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżąca podniosła, że brak było podstaw 
do doręczenia obowiązanej zażalenia uprawnionej na postanowienie Sądu 
Rejonowego z dnia 16 września 2011 r. w przedmiocie oddalenia wniosku 
uprawnionej o udzielenie zabezpieczenia, jak również do doręczenia obowiązanej 
postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 3 listopada 2011 r., a w konsekwencji 
braku 
podstaw 
do 
udziału 
obowiązanej 
w 
postępowaniu 
o udzielenie 
zabezpieczenia na tym etapie przedsądowego postępowania zabezpieczającego. 
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie 
sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę 

 
3 
zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie wniosku obowiązanej o przyznanie 
kosztów postępowania zażaleniowego. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 740 § 1 k.p.c., postanowienie, w przedmiocie zabezpieczenia, 
wydane na posiedzeniu niejawnym, a podlegające wykonaniu przez organ 
egzekucyjny, sąd doręcza tylko uprawnionemu, chyba że przepis szczególny 
stanowi inaczej. Doręczenia obowiązanemu dokonuje organ egzekucyjny 
równocześnie z przystąpieniem do wykonania postanowienia. Według natomiast 
art. 740 § 2 k.p.c., w wypadkach objętych § 1 obowiązanemu nie doręcza się 
również zażalenia uprawnionego ani postanowienia sądu drugiej instancji 
rozstrzygającego o tym zażaleniu. Wbrew stanowisku skarżącej, postanowienie 
Sądu Rejonowego z dnia 16 września 2011 r. nie było tego rodzaju 
postanowieniem, o którym mowa w art. 740 § 1 k.p.c., a w konsekwencji nie miał 
w  sprawie zastosowania także art. 740 § 2 k.p.c. wyłączający udział 
w  postępowaniu zażaleniowym obowiązanej. Wnioskodawczyni (uprawniona) 
wniosła bowiem o wydanie postanowienia zabezpieczającego roszczenie 
niepieniężne (o wydanie nieruchomości) polegającego na wpisie ostrzeżenia 
w  dziale III księgi wieczystej. W razie uwzględnienia wniosku postanowienie 
zabezpieczające, jako niepodlegające egzekucji, nie byłoby zaopatrzone w klauzulę 
wykonalności w trybie przewidzianym w art. 743 § 1 k.p.c., lecz podlegałoby 
wykonaniu w inny sposób, w konsekwencji czego byłoby jedynie zapatrzone we 
wzmiankę o wykonalności (art. 743 § 2 k.p.c.). Do doręczenia tego rodzaju 
postanowień nie ma więc zastosowania tryb przewidziany w art. 740 § 1 k.p.c. 
Z tych względów postanowienie Sądu pierwszej instancji oddalające wniosek 
o zabezpieczenie podlegało doręczeniu uczestnikowi (obowiązanemu), który brał 
także udział w postępowaniu zażaleniowym, a w konsekwencji mógł żądać od 
wnioskodawczyni (uprawnionej) – zgodnie z jego wynikiem – zwrotu kosztów tego 
postępowania, a w razie pominięcia przez Sąd Okręgowy tego rozstrzygnięcia, 
mógł złożyć wniosek o uzupełnienie wydanego postanowienia na podstawie art. 
351 § 1 w zw. z art. 361, art. 391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c. Z tych względów zażalenie 
jako bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 
3941 § 3 i art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na 

 
4 
podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, art. 39821, art. 3941 § 3 
i  art. 13 § 2 k.p.c. przy uwzględnieniu § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 9 pkt 3, § 6 pkt 5 
i  § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. 
w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb 
Państwa 
kosztów 
pomocy 
prawnej 
udzielonej 
przez 
radcę 
prawnego 
ustanowionego z urzędu. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
db