I CZ 25/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie sądu okręgowego o odrzuceniu apelacji, uznając je za niedopuszczalne z powodu wniesienia do niewłaściwego sądu.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie L. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w W., które odrzuciło apelację uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego. Zażalenie zostało wniesione do Sądu Apelacyjnego, a następnie, po wezwaniu do usunięcia braków, poprawione i skierowane do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy uznał jednak zażalenie za niedopuszczalne, ponieważ zostało wniesione do niewłaściwego sądu, co nie podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 maja 2006 r. odrzucił zażalenie uczestnika postępowania L. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 grudnia 2005 r. Sąd Okręgowy odrzucił apelację L. K. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 sierpnia 2002 r. w sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. L. K. złożył zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów k.p.c., k.c. oraz Konstytucji. Początkowo zażalenie zostało skierowane do Sądu Apelacyjnego, jednak po wezwaniu do usunięcia braków formalnych, skarżący wniósł nowe zażalenie, tym razem adresowane do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy stwierdził, że zażalenie jest niedopuszczalne, ponieważ zostało wniesione do niewłaściwego sądu. Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie. Sąd Najwyższy podkreślił, że wniesienie zażalenia do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu, a okoliczność wezwania do prawidłowego oznaczenia sądu nie zmienia tej oceny, gdyż nie jest to brak formalny podlegający usunięciu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na art. 3941 § 2 k.p.c. oraz utrwalone orzecznictwo, stwierdził, że wniesienie zażalenia do niewłaściwego sądu jest brakiem merytorycznym, a nie formalnym, który nie podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
brak wskazania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| L. K. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| in. | inne | uczestnik postępowania |
Przepisy (10)
Główne
k.p.c. art. 3941 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa właściwość Sądu Najwyższego do rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, w której przysługuje skarga kasacyjna.
Pomocnicze
k.p.c. art. 369
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 5
Kodeks cywilny
Konstytucja art. 77 § § 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja art. 78
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.p.c. art. 130
Kodeks postępowania cywilnego
Nie podlega stosowaniu do braków merytorycznych, takich jak wniesienie pisma do niewłaściwego sądu.
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie zostało wniesione do niewłaściwego sądu. Wniesienie pisma do niewłaściwego sądu nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Zażalenie jest niedopuszczalne. Załatwienie wezwania do usunięcia braków formalnych przez skarżącego nie zmienia oceny niedopuszczalności zażalenia, gdyż analizowane uchybienie nie jest brakiem formalnym i nie podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c.
Skład orzekający
Irena Gromska-Szuster
przewodniczący
Teresa Bielska-Sobkowicz
sprawozdawca
Gerard Bieniek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Właściwość sądu do rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu apelacji oraz skutki wniesienia pisma do niewłaściwego sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu cywilnym, gdzie przysługuje skarga kasacyjna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z prawidłowym wniesieniem środka zaskarżenia, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
“Błąd formalny czy merytoryczny? Kiedy sąd odrzuci Twoje zażalenie.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 25/06 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Gerard Bieniek w sprawie z wniosku A. K. przy uczestnictwie L. K. i in. , o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2006 r., zażalenia uczestnika postępowania L. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 grudnia 2005 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2005 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił apelację uczestnika postępowania L. K. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 sierpnia 2002 r. W zażaleniu z dnia 6 stycznia 2006 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 369 k.p.c., art. 5 k.c. oraz art. 77 § 2 i art. 78 Konstytucji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zażalenie sporządzone przez adwokata skierowane zostało do Sądu Apelacyjnego. W dniu 28 lutego 2006 r. pełnomocnikowi skarżącego doręczono wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia, m.in. przez prawidłowe oznaczenie sądu, do którego jest skierowane. W dniu 2 marca 2006 r. skarżący wniósł do Sądu Okręgowego w W. zażalenie adresowane do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami określonymi w tym przepisie. Nie ulega zatem wątpliwości, że sądem właściwym do rozpoznania zażalenia na zaskarżonego postanowienie Sądu Okręgowego w W. o odrzuceniu apelacji jest Sąd Najwyższy. Z ustalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu (por. postanowienia z 17.7.2002 r., V CZ 66/02, niepubl.; z 3.3.2005 r., II CZ 2/05, niepubl.; z 6.11.2003 r., II CZ 98/03, niepubl.). Oceny tej nie zmienia okoliczność, że Sąd Okręgowy wezwał skarżącego do prawidłowego oznaczenia sądu, do którego zażalenie jest skierowane, a skarżący uczynił zadość temu wezwaniu. Analizowane uchybienie nie jest bowiem brakiem formalnym i nie podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c. Z powyższych względów, na podstawie art. 370 w zw. z art. 373, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI