I CZ 25/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie sądu okręgowego o odrzuceniu apelacji, uznając je za niedopuszczalne z powodu wniesienia do niewłaściwego sądu.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania L. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w W., które odrzuciło apelację od postanowienia Sądu Rejonowego. Pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych, skarżący wniósł zażalenie do Sądu Najwyższego, który uznał je za niedopuszczalne, ponieważ wniesiono je do niewłaściwego sądu. Sąd Najwyższy podkreślił, że takie uchybienie nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu.
Sąd Najwyższy w składzie orzekającym rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania L. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 grudnia 2005 r., którym odrzucono apelację tego uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 sierpnia 2002 r. W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego. Po otrzymaniu wezwania do usunięcia braków formalnych, skarżący wniósł zażalenie do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy uznał jednak zażalenie za niedopuszczalne, powołując się na art. 3941 § 2 k.p.c. i utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu podlega odrzuceniu. Sąd podkreślił, że okoliczność wezwania do prawidłowego oznaczenia sądu nie zmienia oceny niedopuszczalności środka zaskarżenia, gdyż nie jest to brak formalny podlegający usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 3941 § 2 k.p.c. oraz utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia. Podkreślono, że uchybienie to nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Uczestnik postępowania L. K. (w sensie, że jego zażalenie zostało odrzucone, co oznaczało utrzymanie w mocy postanowienia sądu niższej instancji)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| L. K. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 3941 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
W sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami określonymi w tym przepisie.
Pomocnicze
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa odrzucenia zażalenia.
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa odrzucenia zażalenia.
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zażalenia na postanowienia sądu drugiej instancji.
k.p.c. art. 130
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy usuwania braków formalnych pisma.
k.c. art. 5
Kodeks cywilny
Przywołany w zażaleniu skarżącego.
Konstytucja art. 77 § § 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przywołany w zażaleniu skarżącego.
Konstytucja art. 78
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przywołany w zażaleniu skarżącego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalne. Uchybienie w postaci wniesienia zażalenia do niewłaściwego sądu nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego oparte na naruszeniu art. 369 k.p.c., art. 5 k.c. oraz art. 77 § 2 i art. 78 Konstytucji (nie zostały rozwinięte w uzasadnieniu SN, gdyż sprawa została odrzucona z przyczyn formalnych).
Godne uwagi sformułowania
Zażalenie jest niedopuszczalne. Zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu. Analizowane uchybienie nie jest bowiem brakiem formalnym i nie podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c.
Skład orzekający
Irena Gromska-Szuster
przewodniczący
Teresa Bielska-Sobkowicz
sprawozdawca
Gerard Bieniek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność zażalenia wniesionego do niewłaściwego sądu, nawet po wezwaniu do usunięcia braków formalnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w Sądzie Najwyższym i stosowania przepisów k.p.c. dotyczących środków zaskarżenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z prawidłowym wniesieniem środka zaskarżenia do Sądu Najwyższego. Jest to ważne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Błąd formalny w Sądzie Najwyższym: kiedy zażalenie jest skazane na odrzucenie?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 25/06 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Gerard Bieniek w sprawie z wniosku A. K. przy uczestnictwie L. K. i in. , o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2006 r., zażalenia uczestnika postępowania L. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 grudnia 2005 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2005 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił apelację uczestnika postępowania L. K. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 sierpnia 2002 r. W zażaleniu z dnia 6 stycznia 2006 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 369 k.p.c., art. 5 k.c. oraz art. 77 § 2 i art. 78 Konstytucji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zażalenie sporządzone przez adwokata skierowane zostało do Sądu Apelacyjnego. W dniu 28 lutego 2006 r. pełnomocnikowi skarżącego doręczono wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia, m.in. przez prawidłowe oznaczenie sądu, do którego jest skierowane. W dniu 2 marca 2006 r. skarżący wniósł do Sądu Okręgowego w W. zażalenie adresowane do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami określonymi w tym przepisie. Nie ulega zatem wątpliwości, że sądem właściwym do rozpoznania zażalenia na zaskarżonego postanowienie Sądu Okręgowego w W. o odrzuceniu apelacji jest Sąd Najwyższy. Z ustalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu (por. postanowienia z 17.7.2002 r., V CZ 66/02, niepubl.; z 3.3.2005 r., II CZ 2/05, niepubl.; z 6.11.2003 r., II CZ 98/03, niepubl.). Oceny tej nie zmienia okoliczność, że Sąd Okręgowy wezwał skarżącego do prawidłowego oznaczenia sądu, do którego zażalenie jest skierowane, a skarżący uczynił zadość temu wezwaniu. Analizowane uchybienie nie jest bowiem brakiem formalnym i nie podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c. Z powyższych względów, na podstawie art. 370 w zw. z art. 373, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI