I CZ 23/08

Sygn. akt I CZ 23/08 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa E. M. przeciwko M. K. o stwierdzenie nieważności umowy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30 listopada 2007 r., sygn. akt VI ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił wniesioną przez adwokata apelację powódki na skutek nieuiszczenia należnej od niej opłaty stosunkowej (art. 1302 § 3 i art. 370 w związku z art. 373 k.p.c.). Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że adwokat od wniesionej przez niego apelacji, podlegającej opłacie stosunkowej w wysokości 5 850 zł, uiścił opłatę w kwocie 1000 zł. Sąd Okręgowy w W. wezwał adwokata do uzupełnienia należnej od apelacji opłaty stosunkowej pod rygorem odrzucenia apelacji. W odpowiedzi na to wezwanie adwokat złożył wniosek o zwolnienie powódki od kosztów sądowych. Sąd Apelacyjny, podkreślając, że błędne wezwanie adwokata do uzupełnienia należnej od apelacji opłaty stosunkowej nie wyklucza zastosowania rygoru przewidzianego w art. 1302 § 3 k.p.c., a złożony po terminie do wniesienia apelacji wniosek o zwolnienie do kosztów sądowych 2 nie wstrzymał biegu terminu do zaskarżenia wyroku, uznał, że apelację należy odrzucić jako podlegającą odrzuceniu przez Sąd pierwszej instancji z powodu nieuiszczenia należnej opłaty stosunkowej. W zażaleniu adwokat wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zarzucił, że apelacja została należycie opłacona, ponieważ uiścił opłatę stosunkową w wysokości należnej po uzyskaniu przez powódkę częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Z akt sprawy wynika, że Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 8 czerwca 2004 r. zwolnił powódkę częściowo od wpisu od pozwu (powyżej kwoty 1000 zł) i ustanowił dla niej pełnomocnika z urzędu. Wnosząc apelację podlegającą opłacie stosunkowej od wskazanej w przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia, adwokat zamiast należnej od apelacji opłaty stosunkowej w kwocie 5 850 zł uiścił opłatę stosunkową w wysokości 1000 zł. Sąd Apelacyjny, badając na podstawie art. 373 k.p.c. prawidłowość przeprowadzonej przez Sąd pierwszej instancji tzw. wstępnej kontroli apelacji, trafnie uznał – wbrew podniesionym w zażaleniu zarzutom – że wniesiona przez adwokata apelacja powódki zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c. podlegała odrzuceniu z powodu nieuiszczenia należnej od niej opłaty stosunkowej, bez wzywania do jej uiszczenia. Zaskarżonego postanowienia nie podważa zarzut, że adwokat został wezwany, na podstawie zarządzenia przewodniczącego z dnia 13 kwietnia 2007 r., do uzupełnienia należnej od apelacji opłaty stosunkowej, ponieważ błędne wezwanie do uiszczenia tej opłaty nie uchyla stosowania art. 1302 § 3 k.p.c. i nie niweczy przewidzianego w nim skutku w postaci odrzucenia apelacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2000 r., II CZ 57/00, Biul. SN 2000/10/14). Trafności zakwestionowanego postanowienia nie podważa również zarzut, że powódka złożyła dnia 24 kwietnia 2007 r. wniosek o zwolnienie od opłaty od apelacji i uzyskała częściowe zwolnienie od niej (powyżej kwoty 1000 zł), gdyż obie te czynności procesowe miały miejsce już po upływie terminu do wniesienia apelacji. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).