I CZ 22/14

Sygn. akt I CZ 22/14
POSTANOWIENIE
Dnia 9 maja 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Józef Frąckowiak
‎
SSN Anna Kozłowska
w sprawie z wniosku M. D. i in., przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Starosty S. i in.,
‎
o ustanowienie służebności drogi koniecznej,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2014 r.,
‎
zażalenia uczestniczki A. P.
‎
na postanowienie Sądu Okręgowego w R.
‎
z dnia 13 września 2013 r.,
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
W sprawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej Sąd drugiej instancji odrzucił apelację uczestniczki postępowania A. P. na podstawie art. 373 k.p.c., uznając, że apelacja ta została wniesiona z uchybieniem terminu  obliczonego zgodnie z art. 369 § 1 i § 2 k.p.c.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd ten stwierdził, że wniosek o sporzą
dzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji został złożony przez  r. pr. W. S. działającego w imieniu wnioskodawców  M.  D. i M.  W. (pełnomocnictwo k. 4). Po otrzymaniu w dniu 6 lutego 2012 r. odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem apelację w imieniu uczestniczki A. P. złożył r. pr. W. S., przedkładając dopiero na etapie postępowania apelacyjnego dokument pełnomocnictwa z datą 10.05.2011 r., udzielonym mu przez A. P.
W tej sytuacji Sąd odwoławczy uznał, że skoro zaskarżone postanowienie  zapadło w dniu 30 grudnia 2011 r., a apelująca nie złożyła skutecznie wniosku o uzasadnienie tego postanowienia w terminie tygodniowym od ogłoszenia jego sentencji, to termin do złożenia apelacji upłynął ostatecznie w dniu 20 stycznia 2012 r., zgodnie z art. 369 § 1 i § 2 k.p.c. Apelacja złożona w dniu 20.02.2012 r. została więc wniesiona po upływie ustawowego terminu, co uzasadniało jej odrzucenie.
W zażaleniu A. P. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości i wniosła  o jego uchylenie w całości.
W uzasadnieniu zażalenia żaląca wywodzi, że ustanowiła w dniu 10 maja  2011 r. swym pełnomocnikiem r. pr. W. S., a późne złożenie dokumentu  pełnomocnictwa nie uzasadnia kwestionowania wiarygodności tego dokumentu. Zdaniem żalącej, złożenie wniosku o sporzą
dzenie uzasadnienia w imieniu  wnioskodawców skutkuje tym, że był on złożony również w imieniu A. P., nawet jeśli przed  Sądem  II instancji  działała ona samodzielnie i osobiście.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, pomimo trafności zarzutu, że późne złożenie dokumentu zawierającego wcześniej udzielone pełnomocnictwo, nie pozbawia udzielonego pełnomocnictwa skuteczności prawnej i nie uzasadnia  określania wskazanej w dokumencie daty jako niewiarygodnej.
Jednakże okoliczność, że r. pr. W.S. był  także i  pełnomocnikiem  procesowym uczestniczki postępowania A. P., niezależnie od reprezentowania wnioskodawców na mocy udzielonego przez nich pełnomocnictwa (k. 4), nie oznacza, że pełnomocnik ten wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia postanowienia Sądu I instancji także w imieniu uczestniczki  postępowania A. P. Z wniosku pełnomocnika z dnia 2.01.2012 r. o sporządzenie  uzasadnienia  postanowienia (k. 429 akt) wynika jednoznacznie, że pełnomocnik złożył ten wniosek jedynie w imieniu reprezentowanych przez siebie wnioskodawców (k. 4), a nie także i w  imieniu uczestniczki postępowania.
Innymi słowy, należycie umocowany do wniesienia apelacji w imieniu A. P. r. pr. W. S. (k. 504 akt) nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego także i w imieniu tej uczestniczki  postępowania, ponieważ nie wynika to z treści wniosku odzwierciedlonego  dokumentem zalegającym na k. 429 akt.
W  tej sytuacji rację miał Sąd Okręgowy przyjmując, że apelacja uczestniczki postępowania złożona w dniu 20 lutego 2012 r. od postanowienia z dnia 30 grudnia 2011 r. wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu, obliczonego z uwzględnieniem art. 369 § 1 § 2 k.p.c., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 373 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 398
14
k.p.c. w zw. z art. 394
1
§ 3 k.p.c.