I CZ 22/13

Sąd Najwyższy2013-02-20
SNCywilnepostępowanie egzekucyjneWysokanajwyższy
klauzula wykonalnościzażaleniepostępowanie upominawczeSąd Najwyższypostępowanie egzekucyjnekpc

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie uchylające nadanie klauzuli wykonalności, uznając dopuszczalność takiego zażalenia.

Sprawa dotyczyła dopuszczalności zażalenia na postanowienie uchylające nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty wydanemu w postępowaniu upominawczym. Sąd Rejonowy najpierw nadał klauzulę, potem ją uchylił, a następnie odrzucił zażalenie powódki na to uchylenie. Sąd Okręgowy przedstawił zagadnienie prawne Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie na postanowienie uchylające nadanie klauzuli wykonalności jest dopuszczalne na podstawie art. 795 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powódki A. Z. na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 31 maja 2012 r., którym odrzucono jej zażalenie na postanowienie uchylające nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty. Sąd Rejonowy pierwotnie nadał klauzulę wykonalności, następnie ją uchylił, powołując się na art. 174 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 359 § 1 k.p.c., a potem odrzucił zażalenie powódki jako niedopuszczalne. Sąd Okręgowy, rozpoznając kolejne zażalenie powódki, powziął wątpliwości co do dopuszczalności zażalenia na postanowienie uchylające nadanie klauzuli wykonalności. Sąd Najwyższy, analizując art. 795 § 1 k.p.c. w kontekście art. 394 § 1 k.p.c., uznał, że użycie przez ustawodawcę zwrotu „co do nadania klauzuli wykonalności” oznacza szeroki zakres dopuszczalności zażalenia. Postanowienie o uchyleniu postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności zostało zakwalifikowane jako orzeczenie kasatoryjne ze skutkiem zmieniającym, od którego przysługuje zażalenie. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, dopuszczalne.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że art. 795 § 1 k.p.c. stanowi o szerokim zakresie dopuszczalności zażalenia na postanowienia dotyczące nadania klauzuli wykonalności, obejmując również postanowienia kasatoryjne, takie jak uchylenie postanowienia o nadaniu klauzuli.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia

Strona wygrywająca

A. Z.

Strony

NazwaTypRola
A. Z.osoba_fizycznapowódka (wierzycielka)
P. sp. z o.o. w W.spółkapozwany

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 795 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis ten wyłącza w zakresie postanowień dotyczących nadania klauzuli wykonalności stosowanie art. 394 § 1 k.p.c. i stanowi, że zażalenie przysługuje na postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności, co oznacza szeroki zakres dopuszczalności.

Pomocnicze

k.p.c. art. 782 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 174 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 359 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 386 § § 4

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie na postanowienie uchylające nadanie klauzuli wykonalności jest dopuszczalne na podstawie art. 795 § 1 k.p.c. ze względu na szerokie brzmienie tego przepisu ('co do nadania klauzuli wykonalności').

Odrzucone argumenty

Zażalenie na postanowienie uchylające nadanie klauzuli wykonalności jest niedopuszczalne, ponieważ art. 795 § 1 k.p.c. nie obejmuje tego typu postanowień.

Godne uwagi sformułowania

Użycie przez ustawodawcę przed zwrotem „nadanie klauzuli wykonalności” wyrażenia zaimkowego „co do” oznacza, że zakres dopuszczalności zażalenia został określony bardzo szeroko. Formuła „co do”, podobnie jak używany niekiedy zwrot „w przedmiocie”, pozwala objąć wszystkie poddane zaskarżeniu orzeczenia, a więc uwzględniające i oddalające wniosek (żądanie), reformatoryjne, kasatoryjne o charakterze reformatoryjnym, a także orzeczenia odrzucające wniosek i umarzające postępowanie.

Skład orzekający

Jacek Gudowski

przewodniczący, sprawozdawca

Teresa Bielska-Sobkowicz

członek

Irena Gromska-Szuster

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Dopuszczalność zażalenia na postanowienia dotyczące nadania klauzuli wykonalności, w tym postanowienia uchylające nadanie klauzuli."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji uchylenia postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności w postępowaniu upominawczym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego z klauzulą wykonalności, które ma praktyczne znaczenie dla wierzycieli i dłużników.

Kiedy można zaskarżyć uchylenie klauzuli wykonalności? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I CZ 22/13 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 20 lutego 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Irena Gromska-Szuster 
 
w sprawie z powództwa A. Z. 
przeciwko P. sp. z o.o. w W. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 20 lutego 2013 r., 
zażalenia powódki  
na postanowienie Sądu Rejonowego  
z dnia 31 maja 2012 r.,  
 
 
uchyla zaskarżone postanowienie. 
 
 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Sąd Rejonowy - działając na podstawie art. 782 § 2 k.p.c. - z urzędu nadał 
klauzulę wykonalności nakazowi zapłaty z dnia 8 sierpnia 2008 r., a następnie 
postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r. uchylił postanowienie o nadaniu klauzuli 
wykonalności i postępowanie w sprawie zawiesił, powołując się na art. 174 § 1 pkt 
2 k.p.c. Jako podstawę uchylenia postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności 
wskazał art. 359 § 1 k.p.c. 
 
Na to postanowienie powódka (wierzycielka) A. Z. wniosła zażalenie, które 
Sąd Rejonowy - postanowieniem z dnia 31 maja 2012 r. - odrzucił jako 
niedopuszczalne. 
 
Rozpoznając kolejne zażalenie powódki (wierzycielki) - tym razem na 
postanowienie o odrzuceniu zażalenia – Sąd Okręgowy powziął poważne wąt-
pliwości, którym dał wyraz w przedstawionym do rozstrzygnięcia zagadnieniu praw-
nym, czy dopuszczalne jest zażalenie na postanowienie uchylające postanowienie 
sądu w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty wydanemu 
w postępowaniu upominawczym. 
Sąd Najwyższy przejął sprawę do rozpoznania i zważył, co następuje: 
Dopuszczalność zażalenia na postanowienia dotyczące nadania klauzuli 
wykonalności została unormowana w art. 795 § 1 k.p.c., który – jak się 
powszechnie przyjmuje – wyłącza w tym zakresie stosowanie art. 394 § 1 k.p.c. 
Wynika z niego, że zażalenie przysługuje na postanowienie sądu co do nadania 
klauzuli wykonalności.  Użycie przez ustawodawcę przed zwrotem „nadanie klauzuli 
wykonalności” wyrażenia zaimkowego „co do” oznacza, że zakres dopuszczalności 
zażalenia został określony bardzo szeroko. Posługiwanie się taką metodą 
językowo-legislacyjną 
przy 
stylizowaniu 
przepisów 
dotyczących 
środków 
odwoławczych jest charakterystyczne dla przepisów regulujących postępowanie 
egzekucyjne (por. art. 852, 859, 998 § 2, art. 997 i 1055 k.p.c.), w którym legalizm 
działania organów egzekucyjnych ma szczególne znaczenie. W związku z tym 
ustawodawca, ustanawiając środek odwoławczy od orzeczeń określonej klasy, 
wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym, za pomocą wyrażenia „co do” 

 
3 
stwarza możliwie szerokie granice kontroli. Taka metoda jest uzasadniona także 
dlatego, że nie jest możliwe uregulowanie w sposób szczegółowy wszystkich 
stanów patologicznych, do których należy zaliczyć m.in. wydawanie orzeczeń 
zbędnych, nieprzewidzianych przez prawo lub z innych powodów wadliwych 
(por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 1996 r., III CZP 
44/96, OSNC 1996, nr 9, poz. 117). Formuła „co do”, podobnie jak używany 
niekiedy zwrot „w przedmiocie” (por. np. art. 3981 § 1 lub art. 50520 § 4 k.p.c.), 
pozwala objąć wszystkie poddane zaskarżeniu orzeczenia, a więc uwzględniające 
i oddalające wniosek (żądanie), reformatoryjne, kasatoryjne o charakterze 
reformatoryjnym, 
a także 
orzeczenia 
odrzucające 
wniosek 
i 
umarzające 
postępowanie (por. także uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 1959 r., 
1 CO 12/59, OSN 1960, nr 2, poz. 55). 
 
W tym stanie rzeczy należy uznać, że postanowienie o uchyleniu 
postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty wydanemu 
w postępowaniu upominawczym, które można zakwalifikować jako orzeczenie 
kasatoryjne ze skutkiem zmieniającym, jest postanowieniem „co do nadania 
klauzuli wykonalności”, a zatem przysługuje od niego zażalenie na podstawie 
art. 795 § 1 k.p.c. 
 
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 386 § 4 
w związku z art. 397 § 2 k.p.c.).