I CZ 22/08

Sąd Najwyższy2008-04-16
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
zażalenieapelacjasąd najwyższysąd okręgowysąd drugiej instancjiwłaściwość sądupostępowanie apelacyjnekpc

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie sądu okręgowego o odrzuceniu apelacji, uznając, że zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie przysługuje do Sądu Najwyższego.

Powód złożył zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w W., które odrzuciło jego apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w W. o odrzuceniu apelacji. Powód argumentował, że Sąd Okręgowy działał jako sąd pierwszej instancji i zażalenie powinno trafić do Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu apelacji kończy postępowanie i zażalenie na nie przysługuje do Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda J. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 października 2007 r., które odrzuciło zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 sierpnia 2007 r. o odrzuceniu apelacji. Powód zarzucił naruszenie przepisów k.p.c., twierdząc, że Sąd Okręgowy, odrzucając apelację jako sąd pierwszej instancji, powinien był przekazać sprawę do Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne. Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie. Postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu apelacji jest takim postanowieniem, a sąd je wydający działa jako sąd drugiej instancji. W związku z tym, zażalenie na takie postanowienie przysługuje do Sądu Najwyższego, a nie do Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy podkreślił również, że art. 200 k.p.c. dotyczy niewłaściwości sądu pierwszej instancji, a nie niewłaściwego sądu do rozpoznania środka odwoławczego. W konsekwencji, zażalenie skierowane do niewłaściwego sądu podlega odrzuceniu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, w tym na postanowienie o odrzuceniu apelacji, przysługuje do Sądu Najwyższego.

Uzasadnienie

Sąd drugiej instancji orzekający w przedmiocie odrzucenia apelacji działa jako sąd drugiej instancji, a jego postanowienie kończy postępowanie w sprawie, co zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c. uzasadnia dopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddala zażalenie

Strona wygrywająca

Wojskowa Agencja Mieszkaniowa Oddział Regionalny w W.

Strony

NazwaTypRola
J. K.osoba_fizycznapowód
Wojskowa Agencja Mieszkaniowa Oddział Regionalny w W.instytucjapozwany

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 3941 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

W sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami określonymi w tym przepisie.

k.p.c. art. 39814

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 3941 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 39821

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3701

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 200

Kodeks postępowania cywilnego

Ma zastosowanie do stwierdzenia niewłaściwości sądu pierwszej instancji, a nie w przypadku wskazania przez skarżącego niewłaściwego Sądu do rozpoznania środka odwoławczego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu apelacji jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie przysługuje do Sądu Najwyższego.

Odrzucone argumenty

Sąd Okręgowy odrzucając apelację działał jako Sąd pierwszej instancji. Na postanowienie Sądu Okręgowego przysługuje zażalenie do Sądu Apelacyjnego. Sąd Okręgowy winien przekazać akta do Sądu właściwego zgodnie z art. 200 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

sąd drugiej instancji, a takim jest Sąd Okręgowy, zażalenie przysługuje do Sądu Najwyższego, a nie jak to wskazał skarżący, do Sądu Apelacyjnego sąd drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie orzekający w tym przedmiocie sąd działa jako sąd drugiej, a nie pierwszej instancji zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu

Skład orzekający

Tadeusz Wiśniewski

przewodniczący

Teresa Bielska-Sobkowicz

sprawozdawca

Hubert Wrzeszcz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Właściwość sądu do rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu apelacji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu cywilnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy kluczowej kwestii proceduralnej związanej z właściwością sądu w postępowaniu cywilnym, co jest istotne dla praktyków prawa.

Kiedy zażalenie na odrzucenie apelacji trafia do SN, a kiedy do SA? Wyjaśnia Sąd Najwyższy.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I CZ 22/08 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 16 kwietnia 2008 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) 
SSN Hubert Wrzeszcz 
 
w sprawie z powództwa J. K. 
przeciwko Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny w W. 
o ustalenie i zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r., 
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 października 
2007 r., sygn. akt V Ca (…), 
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 11 października 2007 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił 
zażalenie powoda J. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 sierpnia 
2007 r., w którym odrzucono apelację. W uzasadnieniu wskazano, że na postanowienie 
Sądu drugiej instancji, a takim jest Sąd Okręgowy, zażalenie przysługuje do Sądu 
Najwyższego, a nie jak to wskazał skarżący, do Sądu Apelacyjnego. 
W zażaleniu skarżący, wnosząc o uchylenie powyższego postanowienia, zarzucił 
naruszenie art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. W uzasadnieniu podał, że Sąd Okręgowy 
odrzucając apelację na podstawie art. 3701 k.p.c. działał jako Sąd pierwszej instancji, co 
oznacza, że na postanowienie tego Sądu zażalenie przysługuje do Sądu Apelacyjnego. 
W dalszej części pełnomocnik stwierdził, że Sąd Okręgowy winien przekazać akta do 
Sądu właściwego zgodnie z art. 200 k.p.c. 

 
 
2 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie jest bezzasadne Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których 
przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na 
postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami 
określonymi w tym przepisie. Takim postanowieniem jest postanowienie sądu drugiej 
instancji w przedmiocie odrzucenia apelacji, a orzekający w tym przedmiocie sąd działa 
jako sąd drugiej, a nie pierwszej instancji, choćby wydał je w wyniku własnej kontroli 
apelacji, a nie po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. 
Nie ulega zatem wątpliwości, że sądem właściwym do rozpoznania zażalenia na 
postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu apelacji jest Sąd Najwyższy (por. 
postanowienie SN z 30 maja 2006 r., I CZ 25/06, niepubl.). 
Tym 
samym 
zażalenie 
skierowane 
zostało 
do 
sądu 
niewłaściwego. 
Z orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że zażalenie wniesione do niewłaściwego 
sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu (por. 
postanowienia z 17 lutego 2002 r., V CZ 66/02, niepubl.; z 3 marca 2005 r., II CZ 2/05, 
niepubl.; z 6 listopada 2003 r., II CZ 98/03, niepubl.). Niezależnie od tego, twierdzenia 
skarżącego odnośnie do obowiązku przekazania sprawy przez sąd zgodnie z art. 200 
k.p.c. do właściwego sądu drugiej instancji nie są trafne. Niezależnie od tego, że to 
właśnie Sąd drugiej instancji podejmował decyzję, przywołany art. 200 k.p.c., ma 
zastosowanie do stwierdzenie niewłaściwości sądu pierwszej instancji, a nie w 
przypadku wskazania przez skarżącego niewłaściwego Sądu do rozpoznania środka 
odwoławczego. 
Z powyższych względów, na podstawie art. 39814 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd 
Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI