I CZ 19/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie dłużniczki na postanowienie o odrzuceniu jej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując na ponowne naruszenie wymogu zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika.
Dłużniczka K. K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia sądu w sprawie egzekucyjnej, która została odrzucona przez Sąd Rejonowy z powodu nieopłacenia i naruszenia wymogu zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego. Dłużniczka złożyła zażalenie, powołując się na niewiedzę i brak środków na pełnomocnika. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie, stwierdzając, że dłużniczka, mimo świadomości obowiązku, ponownie naruszyła art. 871 § 1 k.p.c., nie składając zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 maja 2013 r. odrzucił zażalenie dłużniczki K. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia 3 sierpnia 2010 r., które odrzuciło jej skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu. Skarga ta dotyczyła czynności komornika w sprawie egzekucyjnej zainicjowanej przez Bank Polska Kasa Opieki S.A. Oddział w W. Sąd Rejonowy odrzucił pierwotną skargę na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. z powodu jej nieopłacenia oraz wniesienia z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., który nakłada obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w tego typu sprawach. Dłużniczka w zażaleniu argumentowała swoją niewiedzę o konieczności posiadania profesjonalnego pełnomocnika oraz brak środków finansowych na jego zatrudnienie, wnioskując o pomoc prawną z urzędu. Sąd Najwyższy uznał jednak, że takie argumenty nie pozwalają na uwzględnienie zażalenia. Podkreślono, że dłużniczka, składając zażalenie osobiście, mimo że przyznała, iż jest już świadoma obowiązku zastępstwa procesowego, ponownie naruszyła art. 871 § 1 k.p.c. W konsekwencji, Sąd Najwyższy, na mocy art. 3986 § 3 k.p.c., odrzucił zażalenie, analogicznie do postanowienia Sądu Rejonowego o odrzuceniu skargi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, naruszenie wymogu zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika przy wnoszeniu skargi oraz zażalenia skutkuje odrzuceniem zażalenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że dłużniczka, składając zażalenie osobiście, mimo świadomości obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, ponownie naruszyła art. 871 § 1 k.p.c. W związku z tym, zażalenie podlega odrzuceniu na mocy art. 3986 § 3 k.p.c., podobnie jak pierwotna skarga została odrzucona na mocy art. 4266 § 3 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. K. | osoba_fizyczna | dłużniczka |
| Bank Polska Kasa Opieki S.A. Oddział w W. | spółka | wierzyciel |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 871 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Nakłada obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego przy wnoszeniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz zażalenia na postanowienie o jej odrzuceniu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 4246 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z powodu jej nieopłacenia lub wniesienia z naruszeniem przepisów.
k.p.c. art. 3986 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia zażalenia, jeżeli zostało wniesione z naruszeniem przepisów.
k.p.c. art. 4241
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie zostało wniesione z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. przez dłużniczkę osobiście, mimo świadomości obowiązku zastępstwa procesowego. Niewiedza o obowiązku zastępstwa procesowego i brak środków na pełnomocnika nie stanowią podstaw do uwzględnienia zażalenia.
Odrzucone argumenty
Niewiedza o konieczności zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego w czasie wnoszenia skargi. Brak możliwości poniesienia kosztów zatrudnienia pełnomocnika z powodu braku pracy i dochodów.
Godne uwagi sformułowania
taka przyczyna uchybień skarżącej nie może zostać uznana za wypełniającą przesłanki pozwalające na przyjęcie zażalenia do rozpatrzenia po raz drugi - składając zażalenie osobiście - nie wypełniła przesłanek ustawowych
Skład orzekający
Anna Owczarek
przewodniczący
Wojciech Katner
sprawozdawca
Agnieszka Piotrowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie rygorystycznego stosowania wymogu zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika w sprawach o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nawet w przypadku braku środków finansowych strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i wymogu formalnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wymogiem formalnym zastępstwa procesowego, co jest istotne dla prawników, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Nawet brak pieniędzy nie zwalnia z obowiązku posiadania adwokata. Sąd Najwyższy odrzuca zażalenie.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 19/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Owczarek (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie ze skargi K. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia 28 maja 2009 r., wydanego w sprawie ze skargi dłużniczki K. K. na czynności komornika w sprawie egzekucyjnej z wniosku Banku Polska Kasa Opieki S.A. Oddział w W., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2013 r., zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia 3 sierpnia 2010 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2010 r. Sąd Rejonowy w P. odrzucił skargę dłużniczki K. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Rejonowego w P. z dnia 28 maja 2009 r. w sprawie sygn. akt […] wniesionej przez wymienioną dłużniczkę na czynności komornika sądowego z udziałem wierzyciela Banku PKO S.A. Oddział w W. Przyczyną odrzucenia skargi (art. 4246 § 3 k.p.c.) było jej nieopłacenie oraz wniesienie skargi z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. W zażaleniu na zaskarżone postanowienie dłużniczka wniosła o jego uchylenie, powołując się na swoją niewiedzę w czasie wnoszenia skargi o konieczności zastępstwa strony przez adwokata lub radcę prawnego oraz, że nie jest w stanie ponieść kosztów zatrudnienia pełnomocnika, ponieważ nie posiada pracy i nie osiąga dochodów, więc wnosi też o wyznaczenie jej pomocy prawnej z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Składająca zażalenie K. K. tłumaczy przyczyny niedopełnienia obowiązków spoczywających na niej (na podstawie art. 4241 i nast. k.p.c. oraz art. 871 k.p.c.), jako wnoszącej skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego, niewiedzą o tych obowiązkach. Jednakże, taka przyczyna uchybień skarżącej nie może zostać uznana za wypełniającą przesłanki pozwalające na przyjęcie zażalenia do rozpatrzenia. Zażalenie to, podobnie jak skarga powinno zostać sporządzone i wniesione przez adwokata lub radcę prawnego, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. Skoro składająca zażalenie K. K. sama przyznaje w uzasadnieniu, że już wie o obowiązku zastępstwa przez profesjonalnego pełnomocnika, to po raz drugi - składając zażalenie osobiście - nie wypełniła przesłanek ustawowych. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego podlega bowiem odrzuceniu, jeżeli zostało wniesione, podobnie jak sama skarga z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. 3 Tak samo więc, jak postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia 3 sierpnia 2010 roku, którym odrzucona została skarga dłużniczki (art. 4266 § 3 k.p.c.), również i zażalenie na to postanowienie musi zostać odrzucone (art. 3986 § 3 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI