I CZ 19/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie dłużnika na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o uznaniu wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, uznając je za niedopuszczalne.
Sprawa dotyczyła zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Okręgowego, które odrzuciło wcześniejsze zażalenie na postanowienie o uznaniu wierzytelności w postępowaniu upadłościowym. Sąd Najwyższy uznał, że postanowienie Sądu Okręgowego dotyczące uznania wierzytelności nie było orzeczeniem kończącym postępowanie, a zatem nie przysługiwało na nie zażalenie do Sądu Najwyższego zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c. Dodatkowo, w sprawach upadłościowych, kasacja od takich orzeczeń była ograniczona, co również wykluczało dopuszczalność zażalenia.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie dłużnika, Powszechnej Spółdzielni Spożywców „Ź.” w P., na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 lutego 2006 r., które odrzuciło zażalenie dłużnika na postanowienie tego samego Sądu z dnia 17 stycznia 2006 r. Postanowienie z 17 stycznia 2006 r. dotyczyło uznania wierzytelności przysługującej Spółdzielni Mieszkaniowej „H.” w postępowaniu upadłościowym dłużnika. Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił, że rozstrzygnięcie w przedmiocie uznania wierzytelności nie miało charakteru kończącego postępowanie w sprawie. Sąd Najwyższy, powołując się na własne wcześniejsze orzecznictwo (postanowienie z dnia 20 grudnia 1996 r., II CKU 68/96), stwierdził, że na takie postanowienie nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na podstawie art. 3941 § 2 k.p.c. Przepis ten dopuszcza wniesienie zażalenia do Sądu Najwyższego jedynie w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna. W rozpoznawanej sprawie, ze względu na datę ogłoszenia upadłości, zastosowanie miały przepisy Prawa upadłościowego, które ograniczały możliwość wniesienia kasacji od orzeczeń dotyczących uznania wierzytelności w postępowaniu upadłościowym. W związku z tym, zażalenie dłużnika było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, na postanowienie sądu okręgowego o uznaniu wierzytelności w postępowaniu upadłościowym nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, jeśli nie jest to orzeczenie kończące postępowanie.
Uzasadnienie
Postanowienie o uznaniu wierzytelności nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje tylko na postanowienia kończące postępowanie w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Dodatkowo, w sprawach upadłościowych, możliwość wniesienia kasacji od orzeczeń dotyczących uznania wierzytelności jest ograniczona.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Syndyk masy upadłości Powszechnej Spółdzielni Spożywców "Ź."
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Spółdzielnia Mieszkaniowa "H." | spółdzielnia | wnioskodawca |
| Syndyk masy upadłości Powszechnej Spółdzielni Spożywców "Ź." | inne | dłużnik |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 394¹ § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje tylko na postanowienia kończące postępowanie w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Dodatkowo, zażalenie do SN jest dopuszczalne tylko w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie Sądu Okręgowego nie kończy postępowania w sprawie. Na postanowienie o uznaniu wierzytelności w postępowaniu upadłościowym nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. W sprawach upadłościowych kasacja od orzeczeń dotyczących uznania wierzytelności jest ograniczona.
Odrzucone argumenty
Zażalenie dłużnika na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o uznaniu wierzytelności jest dopuszczalne.
Godne uwagi sformułowania
rozstrzygnięcie w tym zakresie nie miało charakteru orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie na to postanowienie, wobec regulacji zawartej w art. 3941 § 2 k.p.c. nie przysługiwało istotnie zażalenie do Sądu Najwyższego powołany wyżej przepis dopuszcza możliwość wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego jedynie w tych sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna
Skład orzekający
Dariusz Zawistowski
przewodniczący-sprawozdawca
Jan Górowski
członek
Krzysztof Pietrzykowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego od postanowień niekończących postępowania w sprawach upadłościowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji w postępowaniu upadłościowym i interpretacji art. 3941 § 2 k.p.c.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Jest to orzeczenie proceduralne dotyczące dopuszczalności zażalenia, które może być interesujące dla prawników procesowych, ale nie dla szerszej publiczności.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 19/06 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej "H." w P. przeciwko Syndykowi masy upadłości Powszechnej Spółdzielni Spożywców "Ź." w P. w upadłości o uznanie wierzytelności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 maja 2006 r., zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 lutego 2006 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. odrzucił zażalenie dłużnika Powszechnej Spółdzielni Spożywców „Ź." w P. na postanowienie tego Sądu z dnia 17 stycznia 2006 r., uznając je za niedopuszczalne. Dłużnik w zażaleniu, zarzucając obrazę art. 3941 § 2 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 stycznia 2006 r. dotyczyło uznania wierzytelności przysługującej Spółdzielni Mieszkaniowej „H." w postępowaniu upadłościowym Powszechnej Spółdzielni Spożywców „Ź.” w P. Sąd Okręgowy ocenił prawidłowo, że rozstrzygnięcie w tym zakresie nie miało charakteru orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, odwołując się zasadnie do poglądu wyrażonego przez Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 grudnia 1996 r. (II CKU 68/96). Z tego względu na to postanowienie, wobec regulacji zawartej w art. 3941 § 2 k.p.c. nie przysługiwało istotnie zażalenie do Sądu Najwyższego. Dodatkowo należy zaś podkreślić, że powołany wyżej przepis dopuszcza możliwość wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego jedynie w tych sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna. Nie budzi wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie, z uwagi na datę ogłoszenia upadłości, miały zastosowanie przepisy Prawa upadłościowego, które zawierały odrębną regulację dopuszczającą możliwość wniesienia kasacji w ograniczonym zakresie. W ich świetle nie była dopuszczalna kasacja od orzeczeń dotyczących uznania w postępowaniu upadłościowym określonej wierzytelności. Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c. db
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI