I CZ 184/04

Sygn. akt I CZ 184/04 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 7 stycznia 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) 
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) 
SSN Hubert Wrzeszcz 
 
w sprawie z powództwa C.(…) Spółki z o.o. w W. w likwidacji 
przeciwko A. K. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 stycznia 2005 r., 
zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 września 2004 r., 
sygn. akt VI ACa (…), 
 
oddala zażalenie.  
 
Uzasadnienie 
 
Sąd Apelacyjny, postanowieniem z dnia 22 września 2004 r., odrzucił kasację 
pozwanego od wyroku tego Sądu z dnia 28 maja 2004 r., stwierdzając że w kasacji nie 
zostały zamieszczone okoliczności uzasadniające jej rozpoznanie przez Sąd Najwyższy. 
W zażaleniu skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 3933 k.p.c. kasacja powinna czynić zadość wymaganiom 
przewidzianym dla pism procesowych oraz powinna zawierać, wymienione w art. 3933 § 
1 k.p.c., wymagania stawiane tylko kasacji jako szczególnemu środkowi odwoławczemu. 
Pośród wspomnianych wymogów ustawa wyraźnie wymienia obowiązek przedstawienia 
okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, odróżniając go od przytoczenia podstaw 

 
 
2 
kasacyjnych i ich uzasadnienia. Strona wnosząca kasację powinna więc, nawiązując do 
art. 393 § 1 pkt 1 i 2,  wskazać Sądowi Najwyższemu argumenty przemawiające za jej 
rozpoznaniem. Jeżeli zaś w treści kasacji nie wskazano okoliczności, o których mowa w 
art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., stanowi to brak kasacji, który nie podlega naprawieniu w 
sposób właściwy dla usuwania braków formalnych pism procesowych. W konsekwencji, 
kasacja dotknięta owym brakiem podlega odrzuceniu, skoro tego rodzaju wadliwości nie 
można usunąć. Stanowisko takie, które było reprezentowane już od dawna 
w orzecznictwie Sądu Najwyższego, zostało również wielokrotnie  potwierdzone 
w orzeczeniach tego Sądu wydanych w ostatnich latach (zob. przykładowo 
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 
2001, nr 3, poz. 51 oraz z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, 
poz. 52). 
Sąd 
Apelacyjny 
w 
zaskarżonym 
postanowieniu 
trafnie 
wskazał, 
że 
w przedmiotowej kasacji brak  okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. 
Okoliczności te nie tylko, że nie zostały wyraźnie wyodrębnione w treści kasacji ale 
także nie zostały w ogóle w niej przytoczone. Wbrew odmiennej opinii skarżącego, 
wyrażonej w zażaleniu, wskazane przez niego fragmenty uzasadnienia kasacji nie 
spełniają wymogów jakie – zgodnie z uchwałą połączonych Izb Sądu Najwyższego Izby 
Cywilnej oraz Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 17 
grudnia 2002 r. III CZP 72/02 (OSNC  2003, nr 7-8, poz. 92) – powinny znaleźć się w 
kasacji aby można było uznać, że zawiera ona okoliczności, o których mowa w art. 3933 
§ 1 pkt 3 k.p.c. Z uzasadnienia zażalenia wynika, że skarżący nie dostrzega różnicy 
pomiędzy uzasadnieniem podstaw kasacji a wskazaniem okoliczności, które maja 
uzasadniać jej rozpoznanie przez Sąd Najwyższy. W utrwalonym orzecznictwie Sądu 
Najwyższego podkreśla się zaś, jak na to wskazano wyżej, że wnoszący kasację oprócz 
uzasadnienia podstaw kasacji, ma także obowiązek wskazać w niej okoliczności 
uzasadniające jej rozpoznanie. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na 
podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 i art. 39318 § 3 k.p.c., oddalił zażalenie jako 
bezzasadne.