I CZ 17/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie upadłego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, stwierdzając brak prawidłowego pełnomocnictwa procesowego dla reprezentującego go radcy prawnego.
Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie upadłego K.(...) S.A. na postanowienie o odrzuceniu jego skargi kasacyjnej, uznając, że radca prawny E. K. nie posiadała ważnego pełnomocnictwa do reprezentowania spółki. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie na to postanowienie, podzielił to stanowisko. Stwierdzono, że pełnomocnictwo udzielone przez członka zarządu pozbawionego prawa do pełnienia funkcji, a także niejasne umocowanie do reprezentacji przed Sądem Najwyższym, czyniły zażalenie niedopuszczalnym.
Sąd Najwyższy w składzie orzekającym w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie wniesione przez upadłego K.(...) S.A. w upadłości na postanowienie Sądu Okręgowego w W., które odrzuciło zażalenie upadłego na wcześniejsze postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Powodem odrzucenia zażalenia przez Sąd Okręgowy było stwierdzenie, że radca prawny E. K., która je wniosła, nie legitymowała się ważnym pełnomocnictwem do reprezentowania upadłego. Sąd Okręgowy uznał, że przedłożone pełnomocnictwo upoważniało jedynie do reprezentowania akcjonariusza, a nie samej spółki w upadłości, a także nie wykazywało umocowania do działania przed Sądem Najwyższym. Sąd Najwyższy, analizując sprawę, skupił się na kwestii prawidłowego umocowania procesowego radcy prawnego. Zwrócono uwagę na kilka istotnych wad pełnomocnictwa udzielonego E. K.: zostało ono podpisane przez członka zarządu, który został prawomocnie pozbawiony prawa do pełnienia funkcji w spółkach handlowych, a także ustanowiono kuratora do prowadzenia spraw upadłego. Ponadto, treść pełnomocnictwa nie wskazywała jednoznacznie na umocowanie do postępowania przed Sądem Najwyższym, a reguła przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed SN wykluczała stosowanie przepisów o ogólnym pełnomocnictwie procesowym. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uznał brak prawidłowego umocowania procesowego za podstawę do odrzucenia zażalenia jako niedopuszczalnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, radca prawny nie jest uprawniony do reprezentowania spółki w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Pełnomocnictwo udzielone przez osobę pozbawioną prawa do pełnienia funkcji w zarządzie spółki jest nieważne. Ponadto, brak jest jednoznacznego umocowania do reprezentacji przed Sądem Najwyższym, a przepisy o przymusie adwokacko-radcowskim wykluczają stosowanie ogólnych przepisów o pełnomocnictwie procesowym w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
upadły (w sensie procesowym, gdyż jego zażalenie zostało odrzucone, co oznaczało utrzymanie w mocy postanowienia sądu niższej instancji)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Bank (..) S.A. w W. | spółka | wnioskodawca |
| K.(...) S.A. w upadłości w W. | spółka | upadły |
| E. K. | osoba_fizyczna | pełnomocnik upadłego |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 871 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Reguła przymusu adwokacko-radcowskiego ma charakter bezwzględny w postępowaniu przed Sądem Najwyższym i wyklucza stosowanie art. 97 § 1 k.p.c. w zakresie wnoszenia środków odwoławczych.
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
W zw. z art. 394(1) § 3 k.p.c. i w zw. z art. 398(21) k.p.c. - stanowi podstawę do odrzucenia niedopuszczalnego zażalenia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 368
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 97 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394(1) § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398(21)
Kodeks postępowania cywilnego
k.s.h. art. 368
Kodeks spółek handlowych
k.h. art. 85 § § 4
Kodeks handlowy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pełnomocnictwo udzielone przez członka zarządu pozbawionego prawa do pełnienia funkcji jest nieważne. Pełnomocnictwo nie wykazywało umocowania do reprezentacji przed Sądem Najwyższym. Reguła przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed SN wyklucza stosowanie art. 97 § 1 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Pełnomocnictwo radcy prawnego E. K. było prawidłowe i wystarczające do reprezentowania upadłego przed Sądem Najwyższym.
Godne uwagi sformułowania
Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia zażalenia ma stwierdzenie tego, czy zostało ono wniesione przez radcę prawnego (...) legitymującego się właściwym pełnomocnictwem upadłego Nie może wchodzić tu w grę pełnomocnictwo procesowe udzielone przez jednego z akcjonariuszy spółki art. 871 § 1 k.p.c. wyklucza możliwość stosowania art. 97 § 1 k.p.c. w zakresie wnoszenia środków odwoławczych (w tym – zażalenia) do Sądu Najwyższego.
Skład orzekający
Mirosław Bączyk
przewodniczący-sprawozdawca
Irena Gromska-Szuster
członek
Zbigniew Strus
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu podmiotów uprawnionych do reprezentowania spółki w upadłości przed Sądem Najwyższym oraz kwestii ważności pełnomocnictw procesowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji upadłości spółki i wadliwego pełnomocnictwa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii procesowej związanej z reprezentacją spółki w upadłości przed Sądem Najwyższym, co jest istotne dla praktyków prawa upadłościowego i procesowego.
“Kto może reprezentować spółkę w upadłości przed Sądem Najwyższym? Kluczowe orzeczenie w sprawie pełnomocnictwa.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 17/08 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Zbigniew Strus w sprawie z wniosku Banku (..) S.A. w W. w postępowaniu upadłościowym K.(...) S.A. w upadłości w W., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2008 r., zażalenia upadłego na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 sierpnia 2007 r., sygn. akt XXIII Gz (…), odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2007 r. odrzucił zażalenie upadłego – K.(...) S.A., wniesione od postanowienia tego Sądu z dnia 13 marca 2007 r., w którym odrzucono skargę kasacyjną upadłego (złożoną przez jego pełnomocnika ) na postanowienie sądu Okręgowego z dnia 20 października 2006 r. Odrzucenie zażalenia było spowodowane tym, że wniesione ono zostało - zdaniem Sądu Okręgowego - przez osobę nieuprawnioną do reprezentowania upadłego. Sąd ten stwierdził, że radca prawny E. K. przedłożyła pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania tylko akcjonariusza upadłej spółki, a w dacie złożenia odrzuconego zażalenia nie była upoważniona do reprezentowania upadłego. Nie wykazała też udzielenia jej pełnomocnictwa do występowania w imieniu upadłego przez Sądem Najwyższym. W zażaleniu na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2007 r. strona skarżąca domagała się jego uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Dłuższy wywód uzasadnienia zażalenia poświęcony został wykazaniu tego, że pełnomocnictwo radcy prawnego - wnoszącej zażalenie - do występowania w imieniu upadłego (także przed Sądem Najwyższym) istniało i zostało wystarczająco wykazane. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia zażalenia ma stwierdzenie tego, czy zostało ono wniesione przez radcę prawnego (E. K.) legitymującego się właściwym pełnomocnictwem upadłego, mającego status spółki akcyjnej. Pełnomocnictwo to powinno być udzielone przez zarząd spółki (art. 368 k.s.h.). Rzecz jasna, nie może wchodzić tu w grę pełnomocnictwo procesowe udzielone przez jednego z akcjonariuszy spółki i to niezależnie od ilości akcji, jakimi dysponuje ten wspólnik w chwili udzielania umocowania. Udzielone przez upadłego radcy prawnemu E. K. w dniu 20 grudnia 2005 r. pełnomocnictwo procesowe nie może być uznane za prawidłowe z kilku przyczyn. Po pierwsze, podpisane ono zostało przez członka zarządu (prezesa), który na podstawie prawomocnego orzeczenia sądowego pozbawiony został prawa wykonywania funkcji członka zarządu spółek handlowych. Z akt sprawy wynika, że na podstawie art. 85 § 4 kodeksu handlowego z 1934 r. ustanowiono kuratora do prowadzenia spraw upadłego. W tej sytuacji radca prawna E. K. powinna była przedłożyć wraz z zażaleniem pełnomocnictwo procesowe pochodzące od organu uprawnionego do reprezentowania upadłego (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2007 r., III CZP 92/07, nieopubl.). Po drugie, z treści pełnomocnictwa udzielonego w dniu 20 grudnia 2005 r. nie wynika to, że przewidziane tam umocowanie odnosi się także do postępowania przed Sądem Najwyższym (at. 871 § 1 k.p.c.). Po trzecie, wyrażona w art. 871 § 1 k.p.c. reguła przymusu adwokacko- radcowskiego ma charakter bezwględny w tym sensie, że przyczyny niewniesienia środka odwoławczego do Sądu Najwyższego przez uprawniony podmiot (legitymujący się wskazanym w tym przepisie statutem zawodowym i prawidłowym umocowaniem) pozostają obojętne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., IV CZ 124/05, (nie publ.). Oznacza to, że art. 871 § 1 k.p.c. wyklucza możliwość stosowania art. 97 § 1 k.p.c. w zakresie wnoszenia środków odwoławczych (w tym – zażalenia) do Sądu Najwyższego. Brak prawidłowego umocowania procesowego radcy prawnego E. K. do reprezentowania upadłej spółki, obejmującego wniesione zażalenie, powoduje 3 konieczność jego odrzucenia jako niedopuszczalnego (art. 370 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i w zw. z art. 39821 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI