I CZ 169/04

Sygn. akt I CZ 169/04 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 21 grudnia 2004 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) 
SSN Antoni Górski (sprawozdawca) 
SSA Elżbieta Strelcow 
 
 
w sprawie z powództwa „J." Spółki z o.o.  
przeciwko „F." Spółce z o.o.  
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 21 grudnia 2004 r., 
zażalenia strony powodowej  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 13 lipca 2004 r., sygn. akt […], 
 
oddala zażalenie; zasądza od strony powodowej na rzecz 
pozwanego 1200 (jeden tysiąc dwieście) zł zwrotu kosztów 
postępowania zażaleniowego.  
 

 
 
2 
Uzasadnienie 
 
 
 
Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 27 marca 2003 r. zasądził od 
pozwanego na rzecz powoda kwotę 190.437,58 zł. wraz z kosztami procesu 
i umorzył postępowanie w pozostałej części. 
Wyrok ten zaskarżyły apelacjami obie strony. 
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2004 r. oddalił apelację 
pozwanego, a apelację powoda odrzucił, jako niedopuszczalną  i orzekł o kosztach 
postępowania apelacyjnego.  
Orzeczenie o odrzuceniu apelacji powoda Sąd uzasadnił tym, że wprawdzie 
żądanie powoda dotyczące kwoty 34.387,63 zł. obejmowało również zasądzenie od 
tej kwoty odsetek, poczynając od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 2 lipca 1999 r., 
zaś Sąd Okręgowy zasądził od setki od 18 marca 2002 r., to jednakże  w wyroku 
tym nie ma rozstrzygnięcia o odsetkach za wcześniejszy okres. W związku z tym 
apelacja powoda w przedmiocie odsetek zaskarża  nieistniejące orzeczenie, wobec 
czego podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Zdaniem Sadu Apelacyjnego, 
gdyby nawet przyjąć, że rozstrzygnięcie o wspomnianych odsetkach zawarte jest 
w punkcie wyroku Sądu Okręgowego „ umarzającego postępowanie w pozostałej  
części”, to środkiem odwoławczym od umorzenia postępowania jest zażalenie. 
Powód uchybił zaś terminowi do wniesienia zażalenia, tak więc i z tej przyczyny 
jego zażalenie, błędnie nazwane apelacją, podlegało odrzuceniu.  
Powód zaskarżył rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jego 
apelacji (zażalenia) kasacją.  
Postanowieniem z dnia 13 lipca 2004 r. Sąd Apelacyjny odrzucił tę kasację, 
jako niedopuszczalną, uznając, że orzeczenie o odrzuceniu apelacji może być, 
stosownie do treści art. 39318 k.p.c., skarżone zażaleniem. 
W zażaleniu na to postanowienie Sądu Apelacyjnego, powód wnosił o jego 
uchylenie. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:  

 
 
3 
 
Rozstrzygnięcie o odrzuceniu apelacji powoda znalazło się w wyroku Sądu 
Apelacyjnego z dnia 27 kwietnia 2004 r., w którym tenże Sąd ustosunkował się do 
apelacji obu stron. Nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest 
w istocie postanowieniem, tyle tylko, że zamieszczonym w wyroku, w którym Sąd 
orzekał jednocześnie merytorycznie o apelacji pozwanego. Stosownie do treści art. 
392 k.p.c. spośród postanowień jedynie postanowienia sądu drugiej instancji 
kończące postępowanie o odrzuceniu pozwu i o umorzeniu postępowania 
podlegają zaskarżeniu kasacją. Postanowienie o odrzuceniu apelacji nie należy do 
żadnej z tych dwu kategorii postanowień, a zatem, jak to słusznie przyjął Sąd 
Apelacyjny, podlegało zaskarżeniu zażaleniem, a nie kasacją (art. 39318 § 2 k.p.c.  
W tej sytuacji odrzucenie przez Sąd Apelacyjny kasacji powoda, jako 
niedopuszczalnej, było prawidłowe, a kwestionujące to rozstrzygnięcie zażalenie 
polegało oddaleniu na podstawie art. 39318 w zw. z art. 397 § 2 i art. 385 k.p.c., 
z obciążeniem 
strony 
powodowej 
kosztami 
postępowania 
zażaleniowego, 
stosownie do zasady z art. 98 § 1 k.p.c.