I CZ 16/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu apelacji jako nieopłaconej, potwierdzając obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej od apelacji przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych.
Powódka, zwolniona z kosztów sądowych, wniosła apelację od wyroku oddalającego jej powództwo. Mimo wezwania do uiszczenia opłaty podstawowej, Sąd Apelacyjny odrzucił apelację jako nieopłaconą. Sąd Najwyższy, rozpatrując zażalenie, potwierdził, że strona zwolniona od kosztów sądowych, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, ma obowiązek uiścić opłatę podstawową od apelacji, a jej nieuiszczenie skutkuje odrzuceniem środka zaskarżenia.
Sprawa dotyczy zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jej apelacji jako nieopłaconej. Powódka była zwolniona z kosztów sądowych w całości. Po oddaleniu jej powództwa przez Sąd Okręgowy, wniosła apelację, uiszczając opłatę podstawową po wezwaniu. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację, uznając ją za nieopłaconą. Sąd Najwyższy, rozpatrując zażalenie, odwołał się do przepisów ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych obowiązujących w dacie wniesienia apelacji. Zgodnie z art. 14 ust. 2 tej ustawy, opłata podstawowa pobierana jest od pism wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych, chyba że ustawa stanowi inaczej. Apelacja mieści się w katalogu pism podlegających opłacie. Sąd Najwyższy podkreślił, że opłata podstawowa od apelacji jest opłatą stałą, a jej nieuiszczenie przez stronę reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, mimo zwolnienia od kosztów, skutkuje odrzuceniem środka zaskarżenia. Sąd uznał, że błędne wezwanie powódki do uiszczenia opłaty nie mogło wyłączyć zastosowania tej sankcji. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, strona zwolniona od kosztów sądowych w całości, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, jest zobowiązana do uiszczenia opłaty podstawowej od apelacji, a jej nieuiszczenie skutkuje odrzuceniem apelacji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na przepisy ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie z którymi opłata podstawowa pobierana jest od pism wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych, chyba że ustawa stanowi inaczej. Apelacja jest pismem podlegającym opłacie. Nieuiszczenie tej opłaty przez stronę reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego, mimo zwolnienia od kosztów, skutkuje odrzuceniem środka zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
B.R. i P. S.A.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T.P. | osoba_fizyczna | powódka |
| B.R. | inne | pozwany |
| P. S.A. | spółka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
u.k.s.c. art. 14 § 2
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Opłata podstawowa pobierana jest od podlegających opłacie pism, o których mowa w art. 3 ust. 2, wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych przez sąd, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 130² § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Sankcja odrzucenia środka zaskarżenia w przypadku nieuiszczenia opłaty podstawowej.
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna oddalenia zażalenia przez Sąd Najwyższy.
k.p.c. art. 394 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna oddalenia zażalenia przez Sąd Najwyższy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej od apelacji przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika. Nieuiszczenie opłaty podstawowej skutkuje odrzuceniem apelacji na podstawie art. 130² § 3 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Argumentacja powódki oparta na błędnym wezwaniu do uiszczenia opłaty podstawowej przez przewodniczącego sądu pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
konieczności zastosowania sankcji przewidzianej w art. 130² § 3 k.p.c. nie mogło wyłączyć błędne wezwanie skarżącej przez przewodniczącego w Sądzie pierwszej instancji do uiszczenia opłaty podstawowej od apelacji.
Skład orzekający
Tadeusz Wiśniewski
przewodniczący, sprawozdawca
Maria Grzelka
członek
Tadeusz Żyznowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat sądowych od apelacji w przypadku stron zwolnionych od kosztów sądowych, zwłaszcza gdy są reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego przed nowelizacją ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z 2007 r. (zmiana z dnia 14 grudnia 2006 r.).
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z kosztami sądowymi i opłatami od apelacji. Choć istotna dla praktyków, nie zawiera elementów zaskakujących ani szeroko interesujących.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 16/07 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Grzelka SSN Tadeusz Żyznowski w sprawie z powództwa T.P. przeciwko B.R. i P. S.A. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 marca 2007 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 12 lipca 2005 r. Sąd Rejonowy w P. zwolnił powódkę od kosztów sądowych w całości. W dniu 21 sierpnia 2006 r. powódka, reprezentowana przez adwokata, wniosła apelację od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 22 czerwca 2006 r. oddalającego powództwo. W dniu 11 września 2006 r. powódka, wykonując wezwanie przewodniczącego w Sądzie pierwszej instancji, uiściła opłatę podstawową od apelacji. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powódki jako nieopłaconą. W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) w wersji redakcyjnej obowiązującej przed dniem 10 marca 2007 r. (art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz.U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123). W myśl art. 14 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, opłatę podstawową pobiera się od podlegających opłacie pism, o których mowa w art. 3 ust. 2, wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych przez sąd, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wśród pism wymienionych w art. 3 ust. 2 powołanej ustawy mieści się apelacja. W rozpoznawanej sprawie powódka korzystała ze zwolnienia od kosztów sądowych w całości, a zatem spoczywał na niej obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej od przedmiotowej apelacji. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, opłata podstawowa określona w art. 14 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych jest opłatą w wysokości stałej w rozumieniu art. 1302 § 3 k.p.c. (por. uchwały z dnia 26 września 2006 r., II UZP 11/06, Biuletyn SN 2006, nr 9, s. 15, z dnia 13 października 2006 r., III CZP 75/06, Biuletyn SN 2006, nr 10, s. 10, i z dnia 21 listopada 2006 r., III CZP 109/06, Biuletyn SN 2006, nr 11, s. 13). 3 W konsekwencji, nieuiszczenie opłaty podstawowej od środka zaskarżenia lub środka odwoławczego (apelacji, zażalenia, skargi kasacyjnej, skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciwu od wyroku zaocznego, zarzutów od nakazu zapłaty, skargi na orzeczenie referendarza sądowego) wniesionego przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego reprezentującego stronę zwolnioną od kosztów sądowych w zakresie opłacenia tego środka skutkuje jego odrzuceniem. Taką sankcję zastosował trafnie Sąd drugiej instancji w zaskarżonym postanowieniu. Podkreślić należy, że konieczności zastosowania sankcji przewidzianej w art. 1302 § 3 k.p.c. nie mogło wyłączyć błędne wezwanie skarżącej przez przewodniczącego w Sądzie pierwszej instancji do uiszczenia opłaty podstawowej od apelacji. Z podanych względów, na podstawie art. 39814 i 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI