I CZ 150/10

Sprawa dotyczyła zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w W., które odrzuciło jego skargę kasacyjną. Sąd Okręgowy uzasadnił odrzucenie skargi kasacyjnej błędnym sformułowaniem wniosku, wskazując na niezgodność z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., który nakazuje oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany orzeczenia. Uczestnik w swojej skardze kasacyjnej wniósł o „uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty poprzez orzeczenie o przywrócenie stanu poprzedniego”. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że stanowisko Sądu Okręgowego było błędne. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., który ma zastosowanie również w postępowaniu nieprocesowym, skarga kasacyjna musi jasno wskazywać, czy skarżący domaga się uchylenia, czy uchylenia i zmiany orzeczenia, oraz w jakim zakresie. Sąd Najwyższy podkreślił, że nie jest konieczne używanie dosłownych sformułowań z przepisu, a wystarczające jest, aby z treści skargi wynikało to w sposób niebudzący wątpliwości. W analizowanym przypadku, wniosek o „uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty” jednoznacznie wskazywał na żądanie uchylenia i zmiany w całości. Dodatkowe żądanie „przywrócenia stanu poprzedniego” precyzowało, że zmiana powinna polegać na wydaniu rozstrzygnięcia zbieżnego z postanowieniem sądu pierwszej instancji. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego.

Zagadnienia prawne (1)