I CZ 150/10

Sygn. akt I CZ 150/10 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie z wniosku Syndyka masy upadłości I.(…) Spółki z o.o. w W. przy uczestnictwie E.(…) Spółki z o.o. w upadłości w W. o wpis, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 sierpnia 2010 r., sygn. akt V Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania na postanowienie tego Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r., zmieniające postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 13 lipca 2009 r.: postanowieniem z dnia 13 lipca 2009 r. Sąd Rejonowy oddalił wniosek Syndyka masy upadłości „I.(…)” – spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o wpis do księgi wieczystej, a Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010 r. nakazał wykreślić uczestnika z księgi wieczystej i wpisać w jego miejsce wnioskodawcę. Odrzucenie skargi kasacyjnej uczestnika Sąd Okręgowy uzasadnił błędnym sformułowaniem wniosku, którego zamieszczenie w skardze kasacyjnej nakazuje art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. 2 Uczestnik w zażaleniu zakwestionował zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna m.in. zawierać wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Uczestnik zamieścił w skardze kasacyjnej wniosek „o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty poprzez orzeczenie o przywrócenie stanu poprzedniego”. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, że tak sformułowany wniosek nie spełnia wymagań art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i skarga kasacyjna uczestnika powinna zostać, stosownie do art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucona przez sąd drugiej instancji. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., mającym zastosowanie także w postępowaniu nieprocesowym (art. 13 § 2 k.p.c.), ze skargi kasacyjnej powinno wynikać w sposób nie nasuwający wątpliwości sądu, czy skarżący domaga się uchylenia zaskarżonego orzeczenia, czy też uchylenia i zmiany zaskarżonego orzeczenia, oraz w jakim zakresie żądane rozstrzygnięcie: uchylenie lub uchylenie i zmiana zaskarżonego orzeczenia, powinno nastąpić. Nie jest natomiast w świetle tego przepisu konieczne użycie przez skarżącego wymienionych w tym przepisie słów. Skarżący formułując wymagany przez przepis wniosek może użyć dowolnych określeń, byle tylko wynikało z nich w sposób nie budzący wątpliwości, czy domaga się on uchylenia zaskarżonego orzeczenia, czy też uchylenia i zmiany, i w jakim zakresie uchylenie to lub uchylenie i zmiana powinno nastąpić (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2005 r., II CZ 68/05, LEX nr 255635, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2007 r., II PZ 17/07, OSNP 2008, nr 15-16, poz. 226, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2007 r., OSNP 2008, nr 17-18, poz. 272). Ze skargi kasacyjnej uczestnika jednoznacznie wynika żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Wskazano w niej także, że uczestnikowi chodzi nie tylko o samo uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, ale i o „orzeczenie co do istoty”, orzeczenie zaś w sprawie przez sąd drugiej instancji co do istoty po uchyleniu w całości zaskarżonego orzeczenia może oznaczać tylko zmianę w całości tego orzeczenia. Uczestnik wnosząc o „uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty” wystąpił więc niewątpliwie z objętym art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wnioskiem o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia w całości. Domagając się ponadto „przywrócenia stanu poprzedniego” wskazał – czemu art. 3984 § 3 1 pkt 3 k.p.c. nie sprzeciwia się – że zmiana zaskarżonego orzeczenia powinna polegać na wydaniu rozstrzygnięcia o treści zbieżnej z postanowieniem sądu pierwszej instancji. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. jak w sentencji.