I CZ 15/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie o kosztach zastępstwa procesowego, uznając, że zasada słuszności pozwala na wzajemne zniesienie tych kosztów, nawet gdy powód wygrał tylko część sporu.
Pozwany P.K. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w R. dotyczące kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, oddalił je, opierając się na utrwalonym orzecznictwie, które podkreśla, że art. 100 k.p.c. wymaga rozłożenia kosztów według zasady słuszności, a nie tylko arytmetycznego stosunku wygranej do przegranej. W tej sprawie, mimo że konsumenci wygrali tylko część dochodzonego roszczenia, sąd uznał wzajemne zniesienie kosztów za uzasadnione.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pozwanego P.K. na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 14 września 2010 r., dotyczące kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Sąd Okręgowy w punkcie IV swojego wyroku wzajemnie zniósł między stronami koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Pozwany zarzucił naruszenie przepisów k.p.c., w tym art. 100 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że stanowisko Sądu Okręgowego jest prawidłowe. Uzasadnienie opiera się na utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego, które podkreśla, że art. 100 k.p.c. nie wymaga ścisłego, arytmetycznego podziału kosztów według stosunku wygranej do przegranej, lecz stawia zasadę słuszności jako kryterium rozłożenia kosztów. Sąd wskazał, że przeciwny pogląd razi schematyzmem. W niniejszej sprawie, gdzie spór dotyczył ochrony praw konsumentów, a powód wygrał 26% dochodzonego roszczenia, sąd uznał wzajemne zniesienie kosztów za uzasadnione. Orzeczenie zostało wydane na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd może wzajemnie znieść koszty zastępstwa procesowego między stronami, kierując się zasadą słuszności, a nie tylko arytmetycznym stosunkiem wygranej do przegranej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołuje się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym art. 100 k.p.c. nie wymaga ścisłego podziału kosztów według stosunku wygranej do przegranej, lecz priorytetem jest zasada słuszności. W kontekście ochrony praw konsumentów, gdzie powód wygrał znaczną część sporu, wzajemne zniesienie kosztów jest uzasadnione.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
pozwany P.K. (w zakresie zażalenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Miejski Rzecznik Konsumentów w R. | organ_państwowy | powód |
| P.K. | spółka | pozwany |
| N. P. | spółka | pozwany |
| K. J. | osoba_fizyczna | konsument |
| G. J. | osoba_fizyczna | konsument |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten nie wymaga arytmetycznie dokładnego rozdzielenia kosztów procesu według stosunku części uwzględnionej do oddalonej, ale stawia słuszność jako zasadnicze kryterium rozłożenia kosztów.
Pomocnicze
k.p.c. art. 328 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasada słuszności jako kryterium rozłożenia kosztów procesu (art. 100 k.p.c.) jest nadrzędna nad arytmetycznym stosunkiem wygranej do przegranej. W sprawie dotyczącej ochrony praw konsumentów, gdzie powód wygrał znaczną część roszczenia, wzajemne zniesienie kosztów zastępstwa procesowego jest uzasadnione.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 100 k.p.c. przez pozwanego P.K.
Godne uwagi sformułowania
art. 100 k.p.c. nie wymaga arytmetycznie dokładnego rozdzielenia kosztów procesu według stosunku części uwzględnionej do oddalonej, ale stawia słuszność jako zasadnicze kryterium rozłożenia kosztów przeciwny pogląd (...) razi schematyzmem
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
przewodniczący-sprawozdawca
Wojciech Katner
członek
Bogumiła Ustjanicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 100 k.p.c. w zakresie rozkładu kosztów procesu, zwłaszcza w sprawach konsumenckich."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowania zasady słuszności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia ważną kwestię proceduralną dotyczącą kosztów procesu, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera przełomowych wniosków ani nietypowych faktów.
“Koszty procesu: czy zawsze decyduje arytmetyka? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 9528,88 PLN
zasądzona kwota: 2472,75 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 15/11 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa Miejskiego Rzecznika Konsumentów w R. przeciwko P.K. i N. P. przy udziale K. J. i G. J. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 marca 2011 r., zażalenia pozwanego P. K. na postanowienie zawarte w punkcie IV wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 14 września 2010 r., w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego, oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w R. w wyroku z dnia 14 września 2010 r., wydanym na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 14 lipca 2009 r., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz konsumentów K. J. i G. J. kwotę z 2 472,75 zł, w pozostałej części powództwo oddalił i rozstrzygnął o kosztach procesu (pkt I), w pozostałej części apelację oddalił (pkt II), nakazał m.in. ściągnąć od pozwanych kwotę 234,50 zł tytułem stosunkowej części wydatków uiszczonych przez Skarb Państwa obciążających pozwanych (pkt III) oraz wzajemnie zniósł między stronami koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym (pkt IV). Zażalenie na rozstrzygnięcie zamieszczone w pkt IV wyroku wniósł pozwany P. K., żądając jego zmiany i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R. oraz zarzucając naruszenie art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 100 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stanowisko Sądu Okręgowego jest prawidłowe. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się bowiem, że art. 100 k.p.c. nie wymaga arytmetycznie dokładnego rozdzielenia kosztów procesu według stosunku części uwzględnionej do oddalonej, ale stawia słuszność jako zasadnicze kryterium rozłożenia kosztów (orzeczenie z dnia 30 kwietnia 1952 r., C 290/52, OSN 1953, nr 4, poz. 99, orzeczenie z dnia 11 stycznia 1961 r., 4 CZ 143/60, OSPiKA 1961, nr 11, poz. 317; wyrok z dnia 21 lutego 2002 r., I PKN 932/00, OSNP 2004, nr 4, poz. 63). W piśmiennictwie wskazuje się zaś, że przeciwny pogląd (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 1991 r., II CZ 255/90, OSP 1991, nr 11-12, poz. 279) razi schematyzmem. W niniejszej sprawie trzeba wziąć pod uwagę okoliczność, że spór między stronami dotyczy ochrony praw konsumentów, których przeciwnik jednak uległ, chociaż tylko w mniejszej części dochodzonego roszczenia (powód domagał się zasądzenia na rzecz konsumentów kwoty 9 528,88 zł, z czego zasądzono 26%). 3 Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI