I CZ 15/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie o kosztach zastępstwa procesowego, uznając, że zasada słuszności przy rozliczaniu kosztów jest ważniejsza niż arytmetyczny stosunek wygranej do przegranej.
Pozwany złożył zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w R. dotyczące kosztów zastępstwa procesowego, zarzucając naruszenie przepisów k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, uznał stanowisko Sądu Okręgowego za prawidłowe. Podkreślono, że art. 100 k.p.c. pozwala na rozłożenie kosztów według zasady słuszności, a nie tylko arytmetycznego stosunku wygranej do przegranej, co jest szczególnie istotne w sprawach ochrony praw konsumentów.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pozwanego P. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 14 września 2010 r., zawarte w punkcie IV wyroku, dotyczące kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Okręgowy, zmieniając wyrok Sądu Rejonowego, zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz konsumentów kwotę 2 472,75 zł, a w pozostałej części powództwo oddalił. W punkcie IV wyroku wzajemnie zniesiono między stronami koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Pozwany zarzucił naruszenie art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 100 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając stanowisko Sądu Okręgowego za prawidłowe. W uzasadnieniu wskazano na orzecznictwo Sądu Najwyższego podkreślające, że art. 100 k.p.c. nie wymaga arytmetycznego rozdzielenia kosztów według stosunku wygranej do przegranej, lecz stawia zasadę słuszności jako kryterium rozłożenia kosztów. Podkreślono, że w niniejszej sprawie należy wziąć pod uwagę ochronę praw konsumentów, którzy wygrali sprawę w części, mimo że powód domagał się znacznie wyższej kwoty.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, zasada słuszności jest nadrzędnym kryterium przy rozliczaniu kosztów procesu, a nie tylko arytmetyczny stosunek wygranej do przegranej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na swoje orzecznictwo podkreślił, że art. 100 k.p.c. nie wymaga ścisłego, arytmetycznego podziału kosztów, lecz priorytetem jest zasada słuszności. Wskazano, że przeciwny pogląd razi schematyzmem, a w kontekście ochrony praw konsumentów, gdzie strona wygrała sprawę w części, zasada słuszności może uzasadniać inne rozstrzygnięcie niż ścisły podział kosztów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Pozwany P.K. (w zakresie zażalenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Miejski Rzecznik Konsumentów w R. | organ_państwowy | powód |
| P.K. | osoba_fizyczna | pozwany |
| N.P. | osoba_fizyczna | pozwany |
| K.J. | osoba_fizyczna | konsument (uczestnik) |
| G.J. | osoba_fizyczna | konsument (uczestnik) |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
Pozwala na rozłożenie kosztów procesu według zasady słuszności, a nie tylko arytmetycznego stosunku wygranej do przegranej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 328 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasada słuszności jako nadrzędne kryterium rozłożenia kosztów procesu (art. 100 k.p.c.). Ochrona praw konsumentów jako istotny czynnik przy rozstrzyganiu o kosztach.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 100 k.p.c. przez pozwanego.
Godne uwagi sformułowania
art. 100 k.p.c. nie wymaga arytmetycznie dokładnego rozdzielenia kosztów procesu według stosunku części uwzględnionej do oddalonej, ale stawia słuszność jako zasadnicze kryterium rozłożenia kosztów przeciwny pogląd (...) razi schematyzmem
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
przewodniczący, sprawozdawca
Wojciech Katner
członek
Bogumiła Ustjanicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady słuszności przy rozliczaniu kosztów procesu na gruncie art. 100 k.p.c., zwłaszcza w sprawach konsumenckich."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia ważną zasadę procesową dotyczącą kosztów, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych wniosków.
“Koszty procesu: czy arytmetyka zawsze musi się zgadzać? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasadę słuszności.”
Dane finansowe
WPS: 9528,88 PLN
zasądzone na rzecz konsumentów: 2472,75 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 15/11 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa Miejskiego Rzecznika Konsumentów w R. przeciwko P.K. i N. P. przy udziale K. J. i G. J. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 marca 2011 r., zażalenia pozwanego P. K. na postanowienie zawarte w punkcie IV wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 14 września 2010 r., w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego, oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w R. w wyroku z dnia 14 września 2010 r., wydanym na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 14 lipca 2009 r., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz konsumentów K. J. i G. J. kwotę z 2 472,75 zł, w pozostałej części powództwo oddalił i rozstrzygnął o kosztach procesu (pkt I), w pozostałej części apelację oddalił (pkt II), nakazał m.in. ściągnąć od pozwanych kwotę 234,50 zł tytułem stosunkowej części wydatków uiszczonych przez Skarb Państwa obciążających pozwanych (pkt III) oraz wzajemnie zniósł między stronami koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym (pkt IV). Zażalenie na rozstrzygnięcie zamieszczone w pkt IV wyroku wniósł pozwany P. K., żądając jego zmiany i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R. oraz zarzucając naruszenie art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 100 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stanowisko Sądu Okręgowego jest prawidłowe. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się bowiem, że art. 100 k.p.c. nie wymaga arytmetycznie dokładnego rozdzielenia kosztów procesu według stosunku części uwzględnionej do oddalonej, ale stawia słuszność jako zasadnicze kryterium rozłożenia kosztów (orzeczenie z dnia 30 kwietnia 1952 r., C 290/52, OSN 1953, nr 4, poz. 99, orzeczenie z dnia 11 stycznia 1961 r., 4 CZ 143/60, OSPiKA 1961, nr 11, poz. 317; wyrok z dnia 21 lutego 2002 r., I PKN 932/00, OSNP 2004, nr 4, poz. 63). W piśmiennictwie wskazuje się zaś, że przeciwny pogląd (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 1991 r., II CZ 255/90, OSP 1991, nr 11-12, poz. 279) razi schematyzmem. W niniejszej sprawie trzeba wziąć pod uwagę okoliczność, że spór między stronami dotyczy ochrony praw konsumentów, których przeciwnik jednak uległ, chociaż tylko w mniejszej części dochodzonego roszczenia (powód domagał się zasądzenia na rzecz konsumentów kwoty 9 528,88 zł, z czego zasądzono 26%). 3 Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI