I CZ 143/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Apelacyjnego o zasądzeniu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, ponieważ nie istniało orzeczenie końcowe, które mogłoby być uzupełnione.
Sąd Apelacyjny zasądził od powoda na rzecz Skarbu Państwa kwotę 5400 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Powód w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 102 k.p.c., argumentując trudną sytuacją ekonomiczną. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując, że rozstrzygnięcie o kosztach powinno być zawarte w orzeczeniu końcowym, a w tej sytuacji nie istniało takie orzeczenie do uzupełnienia.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24 czerwca 2010 r., które uzupełniało wcześniejsze postanowienie z dnia 29 marca 2010 r. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. Sąd Apelacyjny zasądził od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5400 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, opierając się na art. 98 § 1 k.p.c. Wniosek powoda o nieobciążanie go kosztami, motywowany trudną sytuacją ekonomiczną i charakterem sprawy, został oddalony. Powód w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 102 k.p.c., twierdząc, że obciążenie go kosztami nie jest przypadkiem wyjątkowym, a jego trudna sytuacja ekonomiczna powinna zostać uwzględniona. Sąd Najwyższy, powołując się na zasady unifikacji i koncentracji postępowania oraz możliwość uzupełnienia orzeczenia końcowego (art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 351 § 1 w zw. z art. 361 i art. 391 § 1 k.p.c.), stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie doszło do zmiany sytuacji procesowej z uwagi na uchylenie postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną powoda innym postanowieniem Sądu Najwyższego (I CZ 144/10). Wobec braku końcowego orzeczenia, które mogłoby być uzupełnione, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 398^16 w związku z art. 394^1 § 3 k.p.c., uznając zarzuty zażalenia za bezprzedmiotowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie o kosztach procesu powinno być dokonane w orzeczeniu końcowym i nie może być uzupełnione, jeśli nie istnieje takie orzeczenie.
Uzasadnienie
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu jest uzależnione od wyniku sprawy i powinno być zawarte w orzeczeniu końcowym. Możliwość uzupełnienia orzeczenia końcowego (art. 351 § 1 w zw. z art. 361 i art. 391 § 1 k.p.c.) dotyczy sytuacji, gdy istnieje takie orzeczenie. W przypadku uchylenia postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną, nie istnieje orzeczenie końcowe, które mogłoby być uzupełnione.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. K. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa - Prezes Sądu Okręgowego w W. | organ_państwowy | pozwany |
| Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa | organ_państwowy | zastępstwo procesowe pozwanego |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^16
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394^1 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 351 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 361
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie o kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym nie mogło być uzupełnione, ponieważ nie istniało orzeczenie końcowe.
Odrzucone argumenty
Trudna sytuacja ekonomiczna powoda powinna być podstawą do nieobciążania go kosztami postępowania kasacyjnego (art. 102 k.p.c.).
Godne uwagi sformułowania
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu jest uzależnione od wyniku sprawy, a zatem powinno być dokonane w orzeczeniu końcowym Wobec tego nie istnieje końcowe orzeczenie, które miałoby uzupełniać kwestionowane postanowienie i z tej przyczyny należało je uchylić.
Skład orzekający
Grzegorz Misiurek
przewodniczący
Mirosław Bączyk
członek
Bogumiła Ustjanicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kosztów procesu w postępowaniu kasacyjnym, w szczególności zasady dokonywania rozstrzygnięć o kosztach w orzeczeniu końcowym i możliwości ich uzupełnienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdy postanowienie o kosztach jest wydawane w trybie uzupełnienia, a następnie dochodzi do uchylenia postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami postępowania, co jest istotne dla prawników praktyków, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.
Dane finansowe
koszty zastępstwa procesowego: 5400 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 143/10 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa J. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt VI ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny uzupełnił postanowienie wydane w dniu 29 marca 2010 r. przez dodanie punktu drugiego, którym zasądził od powoda na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5400 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Stosownie do wyniku postępowania zakończonego odrzuceniem skargi kasacyjnej powód został obciążony, w oparciu o art. 98 § 1 k.p.c., obowiązkiem zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi. Nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek powoda o nieobciążanie go kosztami, ponieważ nie stanowi wyjątkowego wypadku przewidzianego art. 102 k.p.c. korzystanie przez niego ze zwolnienia od kosztów sądowych ani charakter wytoczonego przez niego 2 powództwa, czy też fakt, że radcowie Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa wykonują swoje obowiązki w ramach stosunku pracy. Powód w zażaleniu domagał się uchylenia postanowienia i oddalenia wniosku pozwanego o obciążenie go kosztami postępowania związanymi z wniesieniem skargi kasacyjnej, zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c. przez uznanie, że obciążenie go kosztami na rzecz Prokuratorii Generalnej nie jest wyjątkowym wypadkiem, o jakim mowa w tym przepisie. Trudna sytuacja ekonomiczna sprawi, że wydatkowanie znacznej kwoty na pokrycie kosztów pozwanego wpłynie na znaczne obniżenie jakości i tak skromnego życia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozstrzygnięcie o kosztach procesu jest uzależnione od wyniku sprawy, a zatem powinno być dokonane w orzeczeniu końcowym, stosownie do art. 108 § 1 k.p.c., przy zastosowaniu jednej z reguł przewidzianych art. 98 do 107 k.p.c. Zgodnie z zasadami unifikacji i koncentracji uwzględnić należy wszystkie poniesione przez strony koszty procesu, także te związane z wpadkowymi postępowaniami, które poprzedzały wydanie końcowego orzeczenia. Reguły te mają odpowiednie zastosowanie zarówno w postępowaniu apelacyjnym (art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.), jak i kasacyjnym (art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.). W odniesieniu do rozstrzygnięcia o kosztach procesu istnieje możliwość uzupełnienia końcowego orzeczenia, stosownie do art. 351 § 1 w związku z art. 361 i art. 391 § 1 k.p.c. W rozpoznawanej sprawie doszło jednak do zmiany sytuacji, z uwagi na uchylenie, postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2010 r., I CZ 144/10, postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną powoda. Wobec tego nie istnieje końcowe orzeczenie, które miałoby uzupełniać kwestionowane postanowienie i z tej przyczyny należało je uchylić. Zbędne było zatem odnoszenie się do podniesionych w zażaleniu zarzutów, które są w tej sytuacji bezprzedmiotowe. Z powyższych względów zaskarżone postanowienie zostało uchylone w oparciu o art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI