I CZ 140/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego oddalające wniosek o zwolnienie od opłaty, uznając je za niedopuszczalne na gruncie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.
Zespół Opieki Zdrowotnej w D. złożył skargę na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej i wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi. Sąd Okręgowy oddalił ten wniosek. Zespół Opieki Zdrowotnej wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy, rozpatrując zażalenie, uznał je za niedopuszczalne, ponieważ nie dotyczyło ono postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie kosztów procesu, zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
Sprawa dotyczyła skargi złożonej przez Zespół Opieki Zdrowotnej w D. na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej, w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Wraz ze skargą, skarżący złożył wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi, powołując się na trudną sytuację finansową. Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 2 września 2010 r. oddalił ten wniosek jako nieuzasadniony. Zespół Opieki Zdrowotnej wniósł następnie zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy rozpoznał przedmiotowe zażalenie i postanowił je odrzucić. Uzasadnienie odrzucenia opierało się na analizie dopuszczalności zażalenia w świetle art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. Sąd Najwyższy stwierdził, że zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. W niniejszej sprawie postanowienie Sądu Okręgowego nie było postanowieniem sądu drugiej instancji i nie dotyczyło kosztów w rozumieniu wskazanego przepisu, co czyniło zażalenie niedopuszczalnym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie jest niedopuszczalne.
Uzasadnienie
Zażalenie do Sądu Najwyższego na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. przysługuje jedynie na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Postanowienie Sądu Okręgowego oddalające wniosek o zwolnienie od opłaty nie jest postanowieniem sądu drugiej instancji ani nie dotyczy kosztów w rozumieniu tego przepisu, co czyni je niedopuszczalnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
brak
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność zażaleń do Sądu Najwyższego na postanowienia dotyczące kosztów procesu, w szczególności w kontekście postępowań odwoławczych w zamówieniach publicznych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie postanowienie Sądu Okręgowego nie jest postanowieniem sądu drugiej instancji w rozumieniu art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 140/10 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie ze skargi zamawiającego Zespołu Opieki Zdrowotnej w D. z siedzibą w D. na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 2 sierpnia 2010 r., sygn.[...], przy uczestnictwie Mariusza O., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2010 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 2 września 2010 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Zespół Opieki Zdrowotnej w D. złożył do Sądu Okręgowego skargę na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 2 sierpnia 2010 r. , w którym uwzględniono odwołanie M. O. złożone w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na roboty budowlane (k. 17-29 akt sprawy). Skargę tę połączono z wnioskiem o zwolnienie wnoszącego skargę od opłaty od powyższej skargi z powołaniem się skarżącego na własną, trudną sytuację finansową. Postanowieniem z dnia 2 września 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek skarżącego jako nieuzasadniony. Postanowienie to zostało zakwestionowane w zażaleniu wniesionym przez Zespół Opieki Zdrowotnej w D. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Powstaje przede wszystkim kwestia prawnej dopuszczalności wniesionego zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 2 września 2010 r. w świetle postanowienia art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie Sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Wniesione zażalenie nie dotyczy sytuacji objętej tym przepisem. Postanowienie z dnia 2 września 2010 r. nie jest postanowieniem Sądu drugiej instancji i nie obejmuje tej kategorii kosztów, o których wspomina art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. W tej sytuacji należało odrzucić zażalenie jako niedopuszczalne (art. 3941 § 3 k.p.c., w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i w zw. z art. 373 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI