I CZ 130/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jej zażalenia z powodu nieuiszczenia opłaty podstawowej, mimo zwolnienia od kosztów sądowych.
Powódka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jej wcześniejszego zażalenia, które zostało odrzucone z powodu nieuiszczenia opłaty podstawowej przez jej pełnomocnika, mimo zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki, wyjaśniając, że nawet strona zwolniona od kosztów sądowych jest zobowiązana do uiszczenia opłaty podstawowej od zażalenia, a jej nieuiszczenie skutkuje odrzuceniem środka zaskarżenia.
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 września 2006 r. odrzucił zażalenie powódki T. D. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 4 lipca 2006 r. Powodem odrzucenia było nieuiszczenie przez radcę prawnego reprezentującego powódkę, zwolnioną od kosztów sądowych, opłaty podstawowej, zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c. Powódka wniosła zażalenie na to postanowienie do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę, wyjaśnił, że strona zwolniona od kosztów sądowych w całości pozostaje zwolniona od opłat od zażalenia, ale jest zobowiązana do uiszczenia opłaty podstawowej, która wynosi 30 zł. Zgodnie z art. 100 ust. 2 u.k.s.c. i utrwalonym orzecznictwem, opłata ta stanowi opłatę w wysokości stałej. Wniesienie zażalenia przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych podlega opłacie podstawowej, którą należy uiścić przy wniesieniu zażalenia. Niewykonanie tego obowiązku skutkuje odrzuceniem zażalenia. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki i nie obciążył jej kosztami postępowania zażaleniowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, strona zwolniona od kosztów sądowych w całości jest zobowiązana do uiszczenia opłaty podstawowej od zażalenia.
Uzasadnienie
Opłata podstawowa, mimo że nie jest opłatą stałą w rozumieniu art. 12 u.k.s.c., stanowi opłatę w wysokości stałej (30 zł) i jej nieuiszczenie przez stronę wnoszącą zażalenie, nawet zwolnioną od kosztów sądowych, skutkuje odrzuceniem środka zaskarżenia na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono zażalenie
Strona wygrywająca
Miasto W. i in.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. D. | osoba_fizyczna | powódka |
| Miasto W. | instytucja | pozwany |
| in. | inne | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 1302 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Nieuiszczenie opłaty podstawowej od zażalenia skutkuje jego odrzuceniem.
u.k.s.c. art. 100 § ust. 2
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych.
Pomocnicze
k.p.c. art. 871 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przymus adwokacko-radcowski w zakresie wnoszenia zażaleń.
k.p.c. art. 871 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wyjątki od przymusu adwokacko-radcowskiego.
k.p.c. art. 871 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Wyjątki od przymusu adwokacko-radcowskiego.
u.k.s.c. art. 10
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Termin uiszczenia opłaty przy wniesieniu zażalenia.
u.k.s.c. art. 12
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Definicja opłaty stałej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Strona zwolniona od kosztów sądowych jest zobowiązana do uiszczenia opłaty podstawowej od zażalenia. Nieuiszczenie opłaty podstawowej od zażalenia skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Strona zwolniona przez sąd w toku postępowania w całości od kosztów sądowych, jak to miało miejsce w sprawie, pozostaje tym samym zwolniona od opłat od zażalenia i jest jedynie zobowiązana do uiszczenia opłaty podstawowej Opłata podstawowa nie jest opłatą stałą w rozumieniu art. 12 u.k.s.c., stanowi jednak, w świetle ugruntowanej linii orzecznictwa, opłatę w wysokości stałej, bo zawsze wynosi 30 zł.
Skład orzekający
Tadeusz Wiśniewski
przewodniczący
Marian Kocon
sprawozdawca
Iwona Koper
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązku uiszczenia opłaty podstawowej od zażalenia przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nieuiszczenia opłaty podstawowej mimo zwolnienia od kosztów sądowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z kosztami sądowymi i opłatami, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.
“Czy zwolnienie z kosztów sądowych zwalnia z opłaty podstawowej od zażalenia? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 130/06 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa T. D. przeciwko Miastu W. i in. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2007 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 września 2006 r., oddala zażalenie; nie obciąża powódki kosztami postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 12 września 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie powódki T. D. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 4 lipca 2006 r., a to z tej przyczyny, że radca prawny reprezentujący powódkę zwolnioną od kosztów sądowych nie uiścił opłaty podstawowej (art. 1302 § 3 k.p.c.). W zażaleniu na to postanowienie powódka wniosła o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Strona zwolniona przez sąd w toku postępowania w całości od kosztów sądowych, jak to miało miejsce w sprawie, pozostaje tym samym zwolniona od opłat od zażalenia i jest jedynie zobowiązana do uiszczenia opłaty podstawowej, zgodnie z wymogiem art. 100 ust. 2 u.k.s.c. W związku z przymusem adwokacko – radcowskim, wynikającym z art. 871 § 1 k.p.c., zażalenie musi być wniesione, poza wyjątkami (art. 871 § 2, 3 k.p.c.), przez adwokata lub radcę prawnego, a więc osoby, których czynności związane z uiszczaniem opłat poddane są szczególnym rygorom określonym w art. 1302 k.p.c. Opłata podstawowa nie jest opłatą stałą w rozumieniu art. 12 u.k.s.c., stanowi jednak, w świetle ugruntowanej linii orzecznictwa, opłatę w wysokości stałej, bo zawsze wynosi 30 zł. (por. w szczególności uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 21.11.2006 r., sygn. akt III CZP 109/06. dotąd. niepubl., postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 11.07.2006 r., sygn. akt I CSK 146/06, niepubl., 26.07.2006 r. sygn. akt IV CZ 59/06, niepubl., 28.08.2006 r., sygn. akt IV CSK 166/06, niepubl., 20.09.2006 r., sygn. akt I CSK 230/06, niepubl., 5.10.2006r., sygn. akt IV CZ 75/06, niepubl., 17. 10.2006 r. sygn. akt V CSK 325/06, niepubl.), 20.10.2006 r. IV CZ 77/06niepubl.). Wniesienie zażalenia przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych jest zatem wniesieniem środka zaskarżenia podlegającego opłacie w wysokości stałej w rozumieniu art.1302 § 3 k.p.c. Opłatę tę należy uiścić przy wniesieniu zażalenia (art. 10 u.k.s.c.), pod takim rygorem, że – w razie nieopłacenia – zażalenie podlega odrzuceniu, jak to miało miejsce w sprawie. Z omówionych przyczyn zażalenie zostało oddalone.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI