I CZ 123/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając, że suma wartości kilku roszczeń majątkowych dochodzonych jednym pozwem decyduje o dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powodów, uznając, że żadne z dochodzonych przez nich roszczeń nie przekraczało progu kasacyjnego. Powodowie zarzucili naruszenie przepisów dotyczących kumulacji roszczeń, wskazując na art. 21 k.p.c. Sąd Najwyższy, uwzględniając zażalenie, uchylił postanowienie sądu niższej instancji. Stwierdził, że w przypadku dochodzenia kilku roszczeń majątkowych jednym pozwem, ich wartość sumuje się dla określenia wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej, co czyniło skargę dopuszczalną.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 października 2014 r., którym odrzucono ich skargę kasacyjną od wyroku z dnia 19 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny uznał, że dopuszczalność skargi kasacyjnej należy oceniać osobno dla każdego z roszczeń, a ponieważ żadne z nich nie przekraczało progu kasacyjnego (art. 398^2 § 1 k.p.c.), skarga była niedopuszczalna. Powodowie zarzucili naruszenie art. 398^2 § 1 k.p.c. w zw. z art. 191 k.p.c. oraz art. 21 k.p.c., argumentując, że w ich sprawie powinien mieć zastosowanie art. 21 k.p.c. przewidujący kumulację roszczeń przy ustalaniu wartości przedmiotu sporu. Sąd Najwyższy przychylił się do tego stanowiska. Zgodnie z art. 21 k.p.c., jeżeli powód dochodzi pozwem kilku roszczeń, ich wartości się zlicza, co ma zastosowanie także w postępowaniu kasacyjnym, z wyłączeniem żądań ewentualnych i alternatywnych. Sąd Najwyższy powołał się na własne orzecznictwo, w tym wyrok z dnia 19 grudnia 2013 r. (II CSK 176/13), który potwierdzał, że w przypadku dochodzenia jednym pozwem kilku roszczeń majątkowych przeciwko temu samemu pozwanemu, dla określenia wartości przedmiotu sporu i zaskarżenia zalicza się ich wartość. Roszczenia o stwierdzenie nieważności uchwał, będące przedmiotem sprawy, mają charakter majątkowy. W związku z tym, wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła łącznie 50.370 złotych, co czyniło skargę kasacyjną dopuszczalną. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie jako nieuzasadnione, orzekając na podstawie art. 398^15 § 1 w zw. z art. 394^1 § 3 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
W postępowaniu kasacyjnym, w przypadku dochodzenia jednym pozwem kilku roszczeń majątkowych, ich wartość sumuje się dla określenia wartości przedmiotu zaskarżenia, co decyduje o dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy oparł się na art. 21 k.p.c. i własnym orzecznictwie, wskazując, że suma wartości roszczeń majątkowych dochodzonych jednym pozwem decyduje o wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej, co czyni ją dopuszczalną, jeśli przekracza próg kasacyjny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
powodowie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W.K. | osoba_fizyczna | powód |
| K. K. | osoba_fizyczna | powód |
| Wspólnota Mieszkaniowa "Ś. 47, 47A, 47B" w W. | inne | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 398^2 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa próg wartościowy dla dopuszczalności skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 21
Kodeks postępowania cywilnego
Przewiduje kumulację wartości roszczeń dochodzonych jednym pozwem przy ustalaniu wartości przedmiotu sporu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 191
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy możliwości dochodzenia kilku roszczeń jednym pozwem.
k.p.c. art. 398^6 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna odrzucenia skargi kasacyjnej przez Sąd Apelacyjny.
k.p.c. art. 398^15 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna uchylenia zaskarżonego postanowienia przez Sąd Najwyższy.
k.p.c. art. 394^1 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna uchylenia zaskarżonego postanowienia przez Sąd Najwyższy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie art. 21 k.p.c. do kumulacji roszczeń majątkowych w celu określenia wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej. Roszczenia o stwierdzenie nieważności uchwał mają charakter majątkowy.
Odrzucone argumenty
Ocena dopuszczalności skargi kasacyjnej osobno dla każdego z roszczeń, bez ich sumowania.
Godne uwagi sformułowania
w postępowaniu kasacyjnym dopuszczalność skargi określa się osobno dla każdego z roszczeń, i wartość każdego z nich przesądza o dopuszczalności tego środka w sprawie znajduje zastosowanie art. 21 k.p.c. przewidujący kumulację roszczeń przy ustalaniu wartości przedmiotu sporu jeżeli powód dochodzi pozwem kilku roszczeń, zlicza się ich wartość dla określenia wartości przedmiotu sporu i przedmiotu zaskarżenia zalicza się ich wartość (art. 21 k.p.c.)
Skład orzekający
Dariusz Zawistowski
przewodniczący-sprawozdawca
Mirosław Bączyk
członek
Katarzyna Tyczka-Rote
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach z wieloma roszczeniami majątkowymi, w szczególności dotyczących uchwał wspólnot mieszkaniowych."
Ograniczenia: Dotyczy spraw o charakterze majątkowym, gdzie dochodzi się kilku roszczeń jednym pozwem. Nie dotyczy żądań ewentualnych i alternatywnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego z dopuszczalnością skargi kasacyjnej, co jest kluczowe dla praktyków prawa cywilnego. Pokazuje, jak interpretacja przepisów o wartości przedmiotu sporu wpływa na możliwość zaskarżenia orzeczeń.
“Czy suma roszczeń otwiera drogę do Sądu Najwyższego? Kluczowa interpretacja art. 21 k.p.c.”
Dane finansowe
WPS: 50 370 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 123/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa W.K. i K. K. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej "Ś. 47, 47A, 47B" w W. o stwierdzenie nieważności uchwał i ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2015 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 października 2014 r., uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 października 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powodów od wyroku tego Sądu z dnia 19 grudnia 2013 r., na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c. Wyraził pogląd, że w postępowaniu kasacyjnym dopuszczalność skargi określa się osobno dla każdego z roszczeń, i wartość każdego z nich przesądza o dopuszczalności tego środka. W rozpoznawanej sprawie żadne z roszczeń dochodzonych przez powodów nie przekraczało progu kasacyjnego określonego w art. 398 2 § 1 k.p.c. Powodowie zaskarżyli to postanowienie w całości. Zarzucili naruszenie art. 398 2 § 1 k.p.c. w zw. z art. 191 k.p.c. oraz art. 21 k.p.c. w zw. z art. 398 21 i art. 368 § 2 k.p.c., wskazując, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 21 k.p.c. przewidujący kumulację roszczeń przy ustalaniu wartości przedmiotu sporu. Z tego też względu skarga kasacyjna była dopuszczalna na gruncie art. 398 2 § 1 k.p.c. i nie podlegała odrzuceniu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W myśl art. 21 k.p.c., jeżeli powód dochodzi pozwem kilku roszczeń, zlicza się ich wartość. Co do zasady przepis ten ma zastosowanie we wszystkich sprawach o charakterze majątkowym i stosuje się go odpowiednio także w postępowaniu kasacyjnym. Według stanowiska judykatury nie odnosi się on do żądań ewentualnych i alternatywnych (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 1966 r., I CZ 29/66, OSPiKA 1967, z. 2, poz. 36). Ponadto dla oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej przy ustalaniu wartości przedmiotu zaskarżenia nie sumuje się wartości roszczeń o ustalenie prawa i roszczeń o świadczenia pieniężne, jeżeli oparte są na różnej podstawie faktycznej i prawnej (wyrok SN z dnia 23 września 1997 r., I PKN 277/97, OSNP 1998, nr 14, poz. 417). Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 grudnia 2013 r. (II CSK 176/13) wyraził pogląd, że w wypadku dochodzenia na podstawie art. 191 k.p.c. jednym pozwem kilku roszczeń majątkowych przeciwko temu samemu pozwanemu, dla określenia wartości przedmiotu sporu i przedmiotu zaskarżenia zalicza się ich wartość (art. 21 k.p.c.). Pogląd ten został wyrażony w sprawie o stwierdzenie nieważności uchwał zgromadzenia wspólników spółki z o.o., które miały charakter majątkowy. Roszczenia o stwierdzenie nieważności uchwał, będące przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, mają charakter majątkowy. Z tego też względu, przy ustalaniu wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej, zastosowanie miał art. 21 k.p.c. Oznacza to, że powodowie zasadnie wskazali, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi łącznie 50.370 złotych. Odrzucenie skargi kasacyjnej z powołaniem się na treści art. 398 2 § 1 k.p.c. było zatem nieuzasadnione. Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 398 15 § 1 w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI