I CZ 120/13

Sygn. akt I CZ 120/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa S. Polska Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. w W. przeciwko A. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2014 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 września 2013 r., uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 12 września 2013 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę kasacyjną powoda wniesioną dnia 12 sierpnia 2013 r. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 10 kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że w sprawie mają zastosowanie przepisy sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 16 września 2011 r. zmieniającej Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 233, poz. 1381 - dalej jako „ustawa zmieniająca"). Zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy, a w sprawach gospodarczych - niższa niż siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych. W konsekwencji przyjął, że w niniejszej sprawie rozpoznawanej jako sprawa gospodarcza, wskazana w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia wynosząca 50.269 zł decyduje o niedopuszczalności skargi. Postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powód zaskarżył zażaleniem. Zarzucił naruszenie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. w związku z art. 3982 § 1 k.p.c., art. 3981 § 1 k.p.c. oraz 3986 § 2 k.p.c. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie podnosząc, że Sąd Okręgowy błędnie przyjął, iż sprawa wszczęta wniesieniem skargi kasacyjnej nie stanowi nowej sprawy, a w następstwie tego niezasadnie odrzucił skargę kasacyjną. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przepis art. 3982 k.p.c. w jego poprzednim brzmieniu wyłączał skargę kasacyjną w sprawach gospodarczych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 75.000 zł. Po zmianie ustawą z dnia 16 września 2011 r., która weszła w życie dnia 3 maja 2012 r., przepis ten nie wyodrębnia kategorii spraw gospodarczych i dopuszcza skargę kasacyjną w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż 50.000 zł. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej ma ona zastosowanie do postępowań wszczętych po dniu jej wejścia w życie, z zastrzeżeniem wyjątków 3 przewidzianych w jego ust. 2-7, które nie dotyczą jednak postępowania wszczętego skargą kasacyjną. Celem postępowania, wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej, jest wyłącznie kontrola legalności orzeczenia, a nie rozpoznanie sprawy, w której zostało ono wydane i chociaż wniesienie tej skargi zaczyna postępowanie będące kontynuacją postępowania zakończonego przed sądem powszechnym to jednak w znaczeniu technicznoprocesowym wszczyna nową sprawę (uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07 - zasada prawna, OSNC 2008, nr 11, poz. 122). Postępowaniem wszczętym po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej, o którym jest mowa w jej art. 9 ust. 1, jest więc postępowanie ze skargi kasacyjnej wniesionej po dniu 2 maja 2012 r. Zasadnie podnosi skarżący, że jego skarga kasacyjna, wniesiona dnia 12 sierpnia 2013 r., zaskarżająca wyrok Sądu Okręgowego co do kwoty 50.269 zł jest dopuszczalna. Z tych przyczyn, na podstawie art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji, pozostawiając bez rozpoznania przedwczesny wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, podlegający rozpoznaniu w ramach postępowania kasacyjnego i w zależności od jego wyniku. jw