I CZ 119/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając, że sprawa dotyczy interesów majątkowych, a wartość przedmiotu zaskarżenia nie spełnia wymogów dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powoda, uznając, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wymagane 50 000 zł, co uniemożliwia jej rozpoznanie. Powód w zażaleniu argumentował, że skarga dotyczy roszczeń niemajątkowych. Sąd Najwyższy, analizując treść żądań powoda, stwierdził, że służą one realizacji interesów majątkowych, a tym samym potwierdził prawidłowość odrzucenia skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda H.N. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 26 stycznia 2012 r., którym odrzucono skargę kasacyjną powoda od wyroku oddalającego apelację od wyroku Sądu Rejonowego. Sąd Okręgowy uznał, że skarga kasacyjna była niedopuszczalna, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 50 000 zł, co wynikało z faktu, że powód dochodził ustalenia istnienia i nieistnienia stosunku prawnego uwarunkowanego interesem majątkowym. Powód w zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów k.p.c., twierdząc, że skarga kasacyjna dotyczy roszczeń niemajątkowych. Sąd Najwyższy, po analizie treści żądań powoda zawartych w apelacji, w tym kwestionowania postanowień regulaminu kredytu i umowy kredytu, doszedł do wniosku, że dochodzone żądanie ustalenia służyło realizacji interesów majątkowych powoda. W szczególności wskazano na postanowienia umowy i regulaminu dotyczące prawa banku do zmiany opłat, prowizji i stóp procentowych. Sąd Najwyższy podkreślił, że prawa majątkowe są uwarunkowane obiektywnym interesem ekonomicznym, a żądanie powoda wpisywało się w tę kategorię. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli ustalenie to służy realizacji interesów majątkowych, o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy analizując treść żądań powoda dotyczących postanowień umowy kredytu i regulaminu, uznał, że służą one realizacji interesów majątkowych, co uzasadnia stosowanie wymogów formalnych dotyczących wartości przedmiotu zaskarżenia dla skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
E. S.A. Spółce Akcyjnej Oddział w Polsce
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. N. | osoba_fizyczna | powód |
| E. S.A. Spółce Akcyjnej Oddział w Polsce | spółka | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 3986 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga kasacyjna niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od kwoty 50 000 zł.
Pomocnicze
k.p.c. art. 3982 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw art. 9 § ust. 6
Argumenty
Skuteczne argumenty
Żądanie ustalenia służyło realizacji interesów majątkowych powoda. Wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa od kwoty 50 000 zł, co czyniło skargę kasacyjną niedopuszczalną.
Odrzucone argumenty
Skarga kasacyjna dotyczy jedynie roszczeń niemajątkowych.
Godne uwagi sformułowania
Prawa majątkowe są przy tym uwarunkowane obiektywnym interesem ekonomicznym uprawnionego. Trafnie zatem Sąd Okręgowy przyjął, że o dopuszczalności skargi kasacyjnej przesądza wartość przedmiotu zaskarżenia.
Skład orzekający
Anna Kozłowska
przewodniczący
Barbara Myszka
sprawozdawca
Krzysztof Strzelczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie kryteriów dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach dotyczących umów kredytowych i regulaminów bankowych, rozróżnienie między interesem majątkowym a niemajątkowym."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów k.p.c. o skardze kasacyjnej i stanu faktycznego sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych i bankowych ze względu na interpretację dopuszczalności skargi kasacyjnej w kontekście umów kredytowych i rozróżnienia interesów majątkowych.
“Kiedy skarga kasacyjna jest niedopuszczalna? Sąd Najwyższy wyjaśnia w sprawie kredytowej.”
Dane finansowe
WPS: 50 000 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 119/12 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa H. N. przeciwko E. S.A. Spółce Akcyjnej Oddział w Polsce z siedzibą w Warszawie o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 26 stycznia 2012 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 9 września 2011 r. oddalającego apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 30 marca 2011 r., którym powództwo zostało częściowo oddalone. Sąd Okręgowy stwierdził, że powód dochodził ustalenia istnienia i nieistnienia stosunku prawnego oraz że ustalenie to było uwarunkowane interesem majątkowym, w związku z czym o dopuszczalności skargi kasacyjnej przesądza wartość przedmiotu zaskarżenia. Ponieważ wartość ta jest niższa od kwoty 50 000 zł, w sprawie nie przysługuje skarga kasacyjna. Dlatego też wniesiona skarga, jako niedopuszczalna, ulega odrzuceniu (art. 3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.). W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 398 6 § 2 k.p.c. przez nieuwzględnienie, że wniesiona skarga kasacyjna dotyczy jedynie roszczeń niemajątkowych, których dochodził obok roszczeń o charakterze majątkowym. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W apelacji od wyroku Sądu pierwszej instancji powód wniósł o jego zmianę w części oddalającej powództwo przez uznanie za niewiążące powoda: 1) § 8 ust. 3 i 4 regulaminu Kredytu na Miarę oraz wszystkich zmian regulaminu dokonanych na podstawie § 8 ust. 3 po zawarciu z pozwanym umowy kredytu z dnia 4 marca 2008 r., 2) § 3 ust. 5 lit. a regulaminu w zakresie, w jakim upoważnia pozwanego do jednostronnej zmiany wysokości opłat jedynie na korzyść banku z pominięciem obowiązku odpowiedniej zmiany wysokości opłat na korzyść klienta w przypadku korzystnej dla niego zmiany wysokości stóp procentowych na krajowym rynku pieniężnym, 3) § 12 ust. 4 umowy Kredytu na Miarę oraz § 3 ust. 5 i 7 regulaminu oraz 4) § 13 ust. 2 umowy Kredytu na Miarę i zasądzenie od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. Analiza wskazanych postanowień zawartej przez strony umowy kredytu oraz regulaminu Kredytu na Miarę prowadzi do wniosku, że dochodzone 3 w postępowaniu apelacyjnym żądanie ustalenia służyło realizacji interesów majątkowych powoda. W § 12 ust. 4 zawartej przez strony umowy kredytu bank zastrzegł sobie prawo do zmiany wysokości opłat, prowizji oraz stopy procentowej w sytuacjach określonych w regulaminie. W § 13 ust. 2 umowy uregulowane zostały kwestie związane z przystąpieniem do umowy ubezpieczenia dla kredytobiorców. Powołany w apelacji § 3 ust. 5 lit. a regulaminu uprawnił bank do zmiany wysokości opłat, prowizji lub stopy procentowej w przypadku zmiany wysokości stóp procentowych krajowego rynku pieniężnego. W § 8 ust. 2 bank zastrzegł sobie prawo do zmiany regulaminu, a w § 8 ust. 4 postanowił, że zmieniony regulamin zaczyna obowiązywać po upływie 14 dni od doręczenia klientowi tekstu zmian, chyba że klient w tym terminie złoży pisemne wypowiedzenie umowy. Podstawą wyróżnienia kategorii praw majątkowych i niemajątkowych jest typowy interes, jaki prawa te realizują. Prawa majątkowe są przy tym uwarunkowane obiektywnym interesem ekonomicznym uprawnionego. Nie ulega wątpliwości, że żądanie rozpoznawane w postępowaniu apelacyjnym służyło realizacji interesu majątkowego żalącego. Trafnie zatem Sąd Okręgowy przyjął, że o dopuszczalności skargi kasacyjnej przesądza wartość przedmiotu zaskarżenia. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. Nr 233, poz. 1381). jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI